ตอนที่ 1725 : ซุนวู

“ มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะควบคุมได้ ไม่ว่าสวรรค์จะเป็นจ้าวโกลาหลรึไม่หรือว่าเขาจะพื้นคืนชีพขึ้นมาได้รึเปล่า “ จางหยูพูดขึ้น “ สิ่งที่ข้าสนใจคือสวรรค์…เขาตายได้ยังไง ?” เขาเงยหน้าแล้วพึมพำออกมา “ พลังอะไรที่ทำให้เขาต้องตาย ?” พลังนั้นมาจากบางอย่างที่น่ากลัวหรือจากบางคนกัน ? ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไงแต่แน่นอนว่าต้องมีสิ่งที่น่ากลัวในโกลาหลแห่งนี้ มันเป็นภัยต่อจ้าวโกลาหลได้ ก็เหมือนกับจิตปฐมบทโกลาหลของโลกขั้นที่ 9 แต่เป็นภัยต่อผู้สร้างได้ บางทีสิ่งมีชีวิตพิเศษแบบนั้นอาจจะเป็นภัยต่อจ้าวโกลาหล แน่นอนว่านั่นคือหนึ่งในความเป็นไปได้ มันอาจจะไม่ได้เป็นเช่นนั้น ยังไงซะก็ไม่มีใครมั่นใจได้ในโกลาหลแห่งนี้ เมื่อเขาสามารถสร้างบรรพกาลขึ้นมาได้ คนอื่นๆก็อาจจะสร้างของที่คล้ายกันขึ้นมาได้เช่นกัน “ เจ้าหมายความว่ามีตัวตนที่น่ากลัวกว่าจ้าวโกลาหลอีกรึ ?” จ้าววิหารพูดออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง “ น่าจะเป็นไปได้ แน่นอนว่ามันตัดความเป็นไปได้ที่ว่าจ้าวโกลาหลฆ่าตัวตายทิ้งไม่ได้” จางหยูพูดขึ้น “ บางทีเขาอาจจะเหนื่อยกับการมีชีวิตอยู่ต่อ เขาไม่อยากมีชีวิตอีกต่อไป” หลังจากนั้นสักพักจางหยูก็พูดขึ้นต่อ “ นอกจากนี้ข้อมูลที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ก็อาจจะไม่จริง คำตอบนั้นยังคลุมเครือจนกว่าทุกอย่างจะเปิดเผย” บอกว่าสวรรค์พังทลายก็พังทลายจริงๆรึ ? ไม่แน่ว่าสวรรค์ก็อาจจะอยู่ดีก็ได้? “ เมื่อเจ้าดูมันแล้วจะส่งมันคืนให้ข้าได้รึยัง ?” จางหยูพูดขึ้น จ้าววิหารส่งคัมภีร์คืนจางหยู ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง “ คัมภีร์นี้เจ้าต้องดูแลไว้ให้ดี หากเนื้อหาด้านในแพร่งพรายออกไปแล้ว มันจะส่งผลเกินกว่าจะคาดถึง ถ้าข่าวเรื่องการตายของโกลาหลรั่วไหลออกไป ทั้งโกลาหลก็จะตกอยู่ในความวุ่นวาย มันอาจจะส่งผลกระทบต่อทุกสิ่ง” จางหยูยิ้มออกมา “ไม่ต้องกังวล นอกจากซะว่าข้าต้องการ มันก็ไม่มีใครชิงมันไปจากข้าได้” จ้าววิหารคิ้วขมวด เขารู้สึกว่าจางหยูน่ะบ้าเกินไปแต่เขาไม่คิดจะเถียงกับจางหยูต่อ “อย่างนั้นเจ้าก็ดูแลมันให้ดีก็แล้วกัน” “ เจ้ามีอะไรอีกรึไม่ ?” จางหยูถามขึ้นมา“ ไม่มีแล้ว หากเจ้าคิดจะไป เจ้าไปตอนไหนก็ได้” จ้าววิหารพูดขึ้นเขามองไปที่จ้าวแห่งโลกพันเขต ในใจเขารู้สึกเสียดาย ยอดฝีมือระดับสูงเช่นนี้กลับต้องเป็นคนรับใช้คนอื่น เพราะตราราชาตะวันออก สำหรับคนที่ขึ้นมาถึงขั้นที่ 9 แล้วมันน่าเสียดายจริงๆหากจ้าวแห่งโลกพันเขตเชื่อฟังวิหารอวี๋ฮุ่น งั้นมันต้องเพิ่มอำนาจให้กับวิหารอวี๋ฮุ่นอย่างมากแน่ๆ !“ งั้นข้าขอตัวก่อน” จางหยูไม่สนจะเสียเวลาที่นี่อีกต่อไปจ้าววิหารโบกมือตอบรับตอนที่จางหยูหันหลังเดินไปที่บันได จ้าววิหารก็พูดขึ้นมา “ จริงสิ มีคนฝากคำพูดบางอย่างมาบอกเจ้า หากเจ้ารวมร่างกับร่างแยกแล้ว มันจะต้องเกิดเรื่องที่คาดไม่ถึงขึ้น” เมื่อพูดจบจ้าววิหารก็กลับไปยังที่นั่งของตัวเองจางหยูยักคิ้ว “ ใครฝากบอกมากัน ?”แต่จ้าววิหารกลับหัวเราะออกมา “ เจ้าลองเดาเองสิ ข้อมูลของเจ้านางก็เป็นคนบอกเรา นางยังเป็นคนบอกให้เราเชิญเจ้าเข้าร่วมด้วย…”“ น่าเบื่อ ” จางหยูส่ายหน้าก่อนจะเดินจากไปเขาขี้เกียจเดา ยังไงซะมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ อีกฝ่ายไม่ใช่คนสำคัญแล้วจะเดาตัวตนอีกฝ่ายไปทำไม ?เมื่อออกจากวิหารอวี๋ฮุ่นแล้ว จางหยูก็สลัดเรื่องนี้ออกจากหัวจ้าวแห่งโลกพันเขตเตรียมที่จะฝ่ากำแพงโลกออกไปแต่อยู่ๆเขาก็ต้องคิ้วขมวดจางหยูเองก็รู้สึกได้ถึงการรับรู้ที่แผ่มาเช่นกัน “ การรับรู้แข็งแกร่งจริงๆ…ข้าเกรงว่าคงเป็นผู้นำที่แท้จริงของวิหารสินะ ?”“ เป็นเขานี่แหละ” จ้าวแห่งโลกพันเขตพยักหน้าและพูดขึ้น “ จ้าววิหารอวี๋ฮุ่นที่เจ้าเพิ่งพบไปมีนามว่าฟู่เฉิง เขาอยู่ระดับ 100 เท่า ส่วนการรับรู้เมื่อตะกี้ชัดแล้วว่าอยู่ระดับ 1,000 เท่า เท่าที่ข้ารู้มาในวิหารอวี๋ฮุ่นมีคนแบบนี้แค่คนเดียว นั่นก็คือ ซุนวู”