ตอนที่ 1726 : บุตรีแห่งสวรรค์

ตอนที่จางหยูและจ้าวแห่งโลกพันเขตกำลังมุ่งหน้าไปที่เขตหวงห้ามนั้น ในพื้นที่หวงห้ามของโลกอวี๋ฮุ่น ชายวัยกลางคนก็ได้พูดกับผู้หญิงคนหนึ่งข้างกายเขา “ มันจริงตามที่เจ้าบอกรึ ? มันดูเหมือนว่า…” “ เจ้าไม่เข้าใจ” หญิงสาวได้พูดขึ้นมาด้วยท่าทีเฉยเมย “ เขาน่ะจะไม่ธรรมดา” นางพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น “ เส้นทางที่เขาเลือกนั้นไม่เหมือนกับเส้นทางของคนทั่วไป สำหรับคนทั่วไปแล้วผู้ควบคุมขั้น 9 คือตัวตนที่แทบไม่อาจจะเอื้อมถึงได้ ในสายตาของผู้คนมากมายนั้นผู้ควบคุมขั้นที่ 9 ไร้เทียมทาน แต่สำหรับเขาแล้วมันไม่ได้มีค่าอะไรเลย ตราบใดที่เขาต้องการ แม้แต่จ้าวโกลาหลก็ยังตายได้” ชายวัยกลางคนยักคิ้ว “ เจ้ามั่นใจรึ ?” จ้าวโกลาหลคือขีดจำกัดของโกลาหล มันจะมีใครทะลวงผ่านไปได้รึ? “ หากจ้าวโกลาหลมีอยู่จริงๆ งั้นเขาก็อาจจะเป็นจ้าวโกลาหล” หญิงสาวภายใต้ผ้าคลุมปิดหน้าอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “ เรื่องนี้ข้าไม่สงสัย” ชายวัยกลางคนพึมพำออกมา “ แต่เขาดูไม่แข็งแกร่งแบบนั้น” ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้น “ บางทีนั่นคือส่วนที่น่าสนใจของเขา ท่องอยู่ในแดนมนุษย์ กลับลอยเหนือฝุ่นธุลีแดง…” “ เอาจริงๆแล้วข้าก็อยากจะทดสอบเขาหากเจ้าไม่หยุดข้าเอาไว้” ชายวัยกลางคนพูดขึ้น “ ยิ่งได้ยินเจ้าพูดเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งสนใจเขาเท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ข้าได้เจอกับคนที่น่าสนใจแบบนี้ ข้าสนใจจริงๆว่าเขาจะแข็งแกร่งแบบที่เจ้าบอกรึไม่ ?” ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้หันกลับมามองและพูดขึ้น “ ข้าแนะนำเจ้าว่าอย่าหาเรื่องเขาจะดีกว่า” “ ทำไม เจ้าเป็นห่วงเขารึ ?” ชายวัยกลางคนถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ นางส่ายหน้าและพูดขึ้น “ ข้าไม่ได้ห่วงเขาแต่เป็นเจ้าต่างหากเพราะผลลัพธ์ที่ทำให้เขาไม่พอใจนั้นเจ้าอาจจะรับไม่ไหว อย่าคิดเล่นกับไฟเพราะมันจะเผาตัวเจ้า ถือว่าเป็นคำแนะนำจากข้าก็ได้ สำหรับเจ้าคิดจะทำอะไรนั้นก็ตามสบายแล้วอย่ามารู้สึกเสียใจภายหลัง” เมื่อได้ยินแบบนั้นชายวัยกลางคนก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา มันทำให้เขาสงสัยเรื่องของจางหยูมากกว่าเดิม“ พูดตรงๆ นะ เจ้าน่ะเป็นอัจฉริยะที่น่าทึ่งที่สุดในประวัติศาสตร์ความโกลาหล กระทั่งในบันทึกของวิหารอวี๋ฮุ่นก็ไม่เคยปรากฏอัจฉริยะที่เหมือนเจ้ามาก่อน เทียบกันแล้ว แม้แต่ราชาตะวันออกก็ยังด้อยกว่า โชคดีที่เจ้าเป็นพี่สาวของข้า ไม่งั้นแล้วข้าคงอดอิจฉาเจ้าไม่ได้ ” ชายวัยกลางคนมองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาเคารพ “ ข้าคิดไม่ออกจริงๆ ทำไมเขาถึงทำให้เจ้ารู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่า …”“ ข้าแค่โชคดีที่ได้เรียนรู้ทักษะจากสุสาน” ผู้หญิงคนนั้นตอบกลับอย่างใจเย็น“ โชคคือส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ ” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมา “ เจ้าไม่ต้องถ่อมตัวหรอก”“ ข้าไม่เคยคิดว่าข้าแย่” นางส่ายหน้าและพูดขึ้น “ ผู้ควบคุมขั้น 9 หากดูจากทั้งประวัติศาสตร์แล้วข้าไม่รู้สึกว่าข้าด้อยกว่าใคร ยกเว้นแค่เขา ”ชายวัยกลายคนได้ยินแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “ ข้าสงสัยว่าเขาใช้ทักษะอะไรกับเจ้าหรือไม่…หรือเสน่ห์แบบไหนกันที่ทำให้บุตรีแห่งสวรรค์หลงรักได้ ? เขามีอะไรที่ทำให้เจ้าชอบเขา ?”นางยิ้มออกมาและพูดขึ้น “ มันต้องมีเหตุผลด้วยรึที่จะรักใครสักคน ?”“ เจ้าจะไปหาเขาเมื่อไหร่กัน ?” ชายวัยกลางคนถามขึ้นมา“ ตอนที่ข้ารู้สึกว่าข้าคู่ควรกับเขา” นางตอบกลับ“ คู่ควรรึ ?” ชายวัยกลางคนคิ้วขมวด “ เจ้าคือตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในวิหาร เจ้าคือพี่สาวของข้าซุนวู หากเจ้าไม่คู่ควรกับเขา แล้วใครกันที่จะคู่ควรกับเขาได้อีก ?” เขาไม่พอใจนิดๆ “ พี่ข้า ที่เจ้าให้ค่าเขาเกินไปนั้นข้าเข้าใจได้ แต่อย่าดูถูกเกียรติของวิหารอวี๋ฮุ่น หรือจะให้ข้าไปจับเขามา ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะปฏิเสธเสน่ห์ของเจ้าได้”ชายวัยกลางคนนี้เป็นถึงผู้นำที่แท้จริงของวิหารอวี๋ฮุ่น เขาคือ…ซุนวูนางมองไปที่ซุนวูและพูดขึ้น “ หากเจ้ากล้าทำเช่นนั้น ข้าจะป่นกระดูกเจ้า”ซุนวูขนลุกขึ้นมาทันที ภาพวิหารอวี๋ฮุ่นโดนทำลายได้โผล่ขึ้นมาในหัวเขา“ ข้าไม่เข้าใจ เจ้าชอบเขา แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ไปหาเขา” ซุนวูถอนหายใจออกมา “ เจ้าจะเก็บความรู้สึกนี้ไปตลอดไม่ได้ ..” เขาหมดหนทาง “ นี่ใช่คนที่กล้าฝ่าเข้าไปในสุสานสวรรค์อีกรึไม่ เจ้าใช่พี่ของข้ารึไม่ ? เจ้าใจเสาะแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ?”