ตอนที่ 1731 : ผู้ควบคุมขั้น 9 ทั้งสอง

มุมปากของจางหยูกระตุกไปตาม เขาคิดว่าคำพูดนี้ก็ปกติดีไม่ได้ประหลาดอะไร “ ได้ ข้าจะบอกพ่อเจ้าให้” จางหยูมองไปที่เนี่ยเวิ่น “ เจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน จงอดทนเอาไว้ ” เมื่อพูดจบ จางหยูก็ไม่ได้พูดอะไรต่อก่อนจะจากไปพร้อมกับจ้าวแห่งโลกพันเขต ทั้งสองคนเดินทางผ่านรูหนอนเพื่อไปยังโลกบรรพกาล ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินทางไปที่โลกป่าต่อ จากนั้นเขาก็ให้คนจัดที่พักให้กับจ้าวแห่งโลกพันเขต เขาแผ่การรับรู้ไปทั่วโลกป่า ไม่นานก็รับรู้ทุกอย่างได้ เขามุ่งหน้าไปที่ภูเขาหิมะ ก่อนจะพบเบเกิลและจ้านเทียนเกอบนยอดเขา ทั้งสองกำลังดื่มกันอยู่ “ ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะทะลวงผ่านได้เร็วแบบนี้ ” เสียงของจางหยูดังขึ้น ทั้งสองคนหันกลับมาพร้อมกัน พวกเขาพากันตกใจ พวกเขาไม่รู้เลยว่าจางหยูปรากฏตัวขึ้นตอนไหน หากไม่ใช่เพราะ จางหยูพูดขึ้นมา พวกเขาคงไม่รู้ตัวว่าจางหยูมาที่นี่ “ เจ้าสำนัก ” จ้านเทียนเกอและเบเกิล แม้ว่าจะขึ้นมาถึงขั้นที่ 9 แล้วแต่ท่าทีที่แสดงต่อจางหยูก็ยังดูเคารพอยู่ดี จางหยูหัวเราะออกมา “ จ้านเทียนเกอ เจ้าขึ้นมาขั้น 9 ได้เร็วแบบนี้ข้าไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ แต่ไม่คิดเลยว่าพี่เบเกิลเองก็ขึ้นมาขั้น 9 เช่นกัน สมกับเป็นอัจฉริยะของเขตตะวันออกตอนบน ” หลายปีก่อนเบเกิลก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเขตตะวันออกตอนบน “ เจ้าสำนักชมเกินไป ใครจะกล้าเรียกตัวเองว่าอัจฉริยะต่อหน้าท่านกัน ?” เบเกิลถ่อมตัว จางหยูมองไปที่จ้านเทียนเกอและพูดขึ้น“ จ้านเทียนเกอ เจ้าไม่ได้กลับไปที่เขตเหนือมานานแล้วไม่ใช่รึ ? เจ้าจะไม่กลับไปดูหน่อยรึ ?” “ กลับไปทำไมกัน ?” จ้านเทียนเกอยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ ผ่านมาหลายปีแล้ว ตอนนี้เขตเหนือตอนบนไม่ใช่ที่ที่ข้าคุ้นเคยอีกต่อไป สหายของข้าต่างก็ล้มหายตายจาก การกลับไปตอนนี้ก็มีแต่ความเศร้ารออยู่ ”จางหยูเข้าใจความรู้สึกของจ้านเทียนเกอ มันก็เหมือนกับตอนที่เขากลับไปยังโลกมนุษย์ มันผ่านมาหลายล้านปีแล้ว ทุกอย่างได้ต่างไปจากเดิม โลกมนุษย์ได้หาย ระบบสุริยะก็หายไปเช่นกัน มันมีแต่ความว่างเปล่ารอเขาอยู่ ความรู้สึกสูญเสียนั้นน่าเศร้าใจอย่างมาก“ หากเป็นเช่นนั้นเจ้าก็อยู่ในโลกป่า หากเจ้าเบื่อ เจ้าจะไปตอนไหนก็ได้ ” จางหยูพูดขึ้นมาจ้านเทียนเกอพยักหน้าและถามขึ้นมา “ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าสำนักมีความคิดจะไปสำรวจสุสานสวรรค์อีกรึไม่ ?” จางหยูแปลกใจ “ เจ้าอยากไปสำรวจสุสานสวรรค์รึ ?”“ ข้าไม่รู้ว่าทำไมหลังจากที่กลับมาจากสุสานนั่น ข้าถึงรู้สึกว่ายุคนี้ไม่ใช่ยุคของข้า มันราวกับว่าข้าตัดขาดจากโลกนี้..” จ้านเทียนเกอถอนหายใจออกมา “ หากทำได้ ข้าอยากจะกลับไปที่สุสานสวรรค์ ยังไงซะที่นั่นก็มีความทรงจำของข้ามากมายอยู่ แม้ว่ามันจะอันตรายและน่ากลัวแต่ข้าก็ยังรู้สึกชินกับที่นั่นมากกว่า ”สุสานสวรรค์เหมือนบ้านหลังที่สองของเขา เขาใช้เวลาที่นั่นมากกว่าที่อื่นเป็นสิบเท่าจางหยูแปลกใจ “ ข้ามั่นใจว่าข้าจะไปสำรวจสุสานสวรรค์แต่ข้าต้องใช้เวลาเตรียมตัว ตอนนี้ข้ายังไม่พร้อม เมื่อข้าพร้อม ข้าจะกลับไปที่สุสานสวรรค์อีกครั้ง ”“ ข้าขอไปยังสุสานสวรรค์กับท่านด้วย ” จ้านเทียนเกอขอร้องออกมาจางหยูพยักหน้า “ ได้ งั้นข้าจะพาเจ้าไปกับข้าด้วย ” “ ข้าด้วย” เบเกิลพูดขึ้น “ ข้าได้ฟังเรื่องสุสานสวรรค์จากจ้านเทียนเกอมา มันเป็นที่ที่น่าสนใจ ข้าไปด้วยได้รึไม่ ? ข้าหวังว่าท่านจะพาข้าไปด้วย ” แม้ว่ามันจะอันตราย แต่เบเกิลก็ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย เขาชอบความเสี่ยง ยิ่งอันตรายและตื่นเต้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งพอใจเท่านั้นเขาถึงกับอยากไปยังส่วนนอกของเขตหวงห้ามเพื่อรับรู้ถึงการกัดกร่อนอันน่ากลัวของที่นั่น แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะยอมแพ้ การที่เขารักผจญภัยนั้นไม่ได้หมายความว่าเขาต้องการจะตาย“ ได้ ตกลงตามนี้ ” การที่มีคนมาช่วยเพิ่มจางหยูก็ไม่รังเกียจในตอนที่จางหยูจะเดินทางออกไปนั้นเขาก็นึกถึงบางอย่าง “ ใช่สิ ข้าได้พาคนกลับมาด้วย เขาชื่อว่าจ้าวแห่งโลกพันเขต อยู่ระดับพันเท่า หากพวกเจ้าสนใจ เจ้าไปหาเขาที่สำนักได้ จากการพูดคุยกับเขาแล้ว เขาอยู่ในยุคเดียวกับราชาตะวันออก ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าต้องสนใจมากแน่ๆ”“ ระดับพันเท่ารึ ?”“ มันคือระดับย่อยของขั้นที่ 9 …” จางหยูเล่าถึงระดับย่อยของขั้นที่ 9 “ตอนนี้พวกเจ้าสองคนอยู่ในระดับสิบเท่า ”