ตอนที่ 1740 : การเดินทางสู่ตะวันตก

ยังไงซะโจวทงก็ต้องตาย จางหยูไม่คิดจะปล่อยอีกฝ่ายไปอยู่แล้ว ชายคนนี้เป็นฝ่ายมาหาเรื่องเขาก่อนแถมยังด่าเขาเหมือนหมูเหมือนหมา จางหยูไม่อาจจะปล่อยคนแบบนี้ไปได้ มันอาจจะทำให้สำนักคังเฉียงมีปัญหาขึ้นมาก็ได้ จางหยูไม่ใช่ฆาตกรแต่เขาไม่ยอมให้มีอันตรายที่อาจจะมาถึงตัวได้ “ นายท่าน ท่านนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ !” เสี่ยวหลิงเอ๋อร์พูดขึ้นมา เสี่ยวเสียเองก็พูดขึ้น “ ชายแก่นี่เป็นยอดฝีมือคนที่สองที่โดนนายท่านฆ่า” ความแข็งแกร่งของโจวทงนั้นมากซะจนเสี่ยวเสียรับรู้ได้ถึงอันตราย มันไม่สงสัยเลยว่าโจวทงสามารถฆ่ามันได้ง่ายๆ ถึงจะเป็นคนที่แข็งแกร่ง แต่จางหยูกลับใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาทีก็ฆ่าได้ มันพิสูจน์แล้วว่าจางหยูน่ะแกร่งแค่ไหน จางหยูส่ายหน้าและพูดขึ้น “ ชายคนนี้อ่อนแอไปต่างหาก” ในหมู่ยอดฝีมือแล้ว โจวทงไม่ได้อ่อนแอเลยแต่หากเทียบกับจางหยูในตอนนี้แล้ว มันต่างกันมากเกินไป การใช้พลังสร้างและความเข้าใจของจางหยูต่างกันอย่างมาก แต่จิตผู้สร้างของเขานั้นยกระดับขึ้นเยอะเพราะการที่โลกผนึกเทพได้พัฒนาขึ้นเป็นโลกขั้นที่ 9 บรรพกาลก็ได้ขยายตัวขึ้น ดังนั้นจิตผู้สร้างของเขาจึงยกระดับเกินขีดจำกัดจากเดิม ภายใต้จิตผู้สร้างอันแข็งแกร่งนี้ก็ทำให้พลังสร้างของเขายกระดับขึ้นไปอีก แม้ว่าการใช้พลังสร้างของเขาจะไม่ได้มากเท่ากับซุนวู แต่หากสู้กันจริงๆแล้วเขาก็คงไม่พ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่าย จะแกร่งรึอ่อนแอกว่ามีแต่ต้องสู้กันจริงๆเท่านั้นถึงจะเห็นได้ถึงความต่าง ! ในโกลาหลแห่งนี้มีคนอยู่มากมาย การต่อสู้ระหว่างจางหยูและโจวทงนั้นมีคนมากมายที่จับตาดู แต่มีน้อยคนนักที่รู้ถึงตัวตนของโจวทง เมื่อเห็นการโจมตีของโจวทง พวกเขาถึงพอเดาออกว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 9 พลังอันน่ากลัวนี้ผู้ควบคุมขั้น 8 ไม่อาจจะชั้นออกมาได้ แม้แต่ผู้นำนั้นภายใต้การโจมตีแบบนี้ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรอด “ เราไม่อาจจะอยู่เขตตะวันออกตอนบนได้ เราต้องไปที่อื่น” จางหยูมองเห็นสีหน้าตะลึงของคนโดยรอบก่อนจะบอกกับเสี่ยวหลิงเอ๋อร์และเสี่ยวเสีย “ เมื่อเขาบอกว่ามียอดฝีมือลึกลับหลบซ่อนอยูทางตะวันตก งั้นเราก็ไปยังเขตตะวันตกตอนบนกันเถอะ”ด้วยการสู้กับโจวทงนั้นการใช้พลังสร้างของจางหยูก็พัฒนาขึ้นมาเล็กน้อย จนแทบจะมองข้ามได้เลยเขาต้องการคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ยิ่งใกล้ระดับหมื่นรึระดับหมื่นได้ยิ่งดี !จางหยูขึ้นพาหนะมิติก่อนจะหายไปในพริบตาภายใต้สายตาของผู้คนมากมายด้วยความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมานี้ก็ทำให้เขาเร็วกว่าในอดีตอย่างมาก ในอดีตเขาต้องใช้เวลาเป็นร้อยเป็นพันปีกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ แต่ตอนนี้เขาใช้เวลาแค่ไม่กี่วันเท่านั้นมันไม่เหมือนกับที่อื่นๆในโกลาหล เขตตะวันตกตอนบนและตอนใต้นั้นเป็นมิตรกันอย่างมากจนผู้คนเรียกที่นี่ว่าเขตตะวันตก ในสายตาพวกเขาแล้วมันไม่มีแยกตอนบนตอนล่าง ทั้งหมดล้วนแต่เป็นเขตตะวันตกหากเทียบกับพื้นที่อื่นแล้วที่นี่ดูสงบกว่า มันไม่ได้มีความขัดแย้งภายใน มันเหมาะกับพวกคนที่รักความสงบสำหรับพวกที่บ้าการบ่มเพาะแล้วเป็นธรรมดาที่จะไม่ชอบที่นี่ เมื่อไม่มีการแข่งขันงั้นก็ยากที่จะพัฒนาตัวเองต่อได้ แต่สำหรับพวกคนที่เบื่อในการต่อสู้และฆ่าฟันแล้ว ที่นี่ราวกับสวรรค์ มันคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับหลายๆคนหลังจากที่เข้ามาที่เขตตะวันตก จางหยูก็ตระหนักได้ถึงความแตกต่างระหว่างเขตตะวันตกกับเขตอื่นๆแต่จางหยูไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้ เขาได้ทำการเดินทางไปยังโลกขั้นที่ 9 ต่างๆพร้อมกับตามหายอดฝีมือลึกลับไปด้วย“ นอกจากยอดฝีมือที่หลบซ่อนแล้ว ข้าได้ยินมาว่ามีคนที่แกร่งระดับพันเท่าในเขตตะวันตก” จางหยูจำที่จ้าวแห่งโลกพันเขตบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ได้ “จ้าวแห่งเขตตะวันตกตอนบน ไมโล หากหายอดฝีมือที่หลบซ่อนไม่เจอ ข้าคงได้แต่ต้องไปเรียนรู้จากมิโรแทน”จางหยูหวังว่าจะได้พบกับยอดฝีมือที่ซ่อนตัว ไมโลแค่เป็นทางเลือกของเขาเมื่อคนที่แกร่งที่สุดอย่างยอดฝีมือกลับมาเก็บตัวในที่ที่สงบแบบนี้ ชัดแล้วว่าคงหาตัวอีกฝ่ายไม่เจอง่ายๆ แม้ว่าจางหยูจะอยากพบอีกฝ่ายแค่ไหน แต่จนกระทั่งเสี่ยวเสียกินจิตปฐมบทโกลาหลไปหลายหมื่นตัว และทำให้ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาจนทัดเทียมกับระดับร้อยเท่าได้ แต่ก็ยังหาตัวยอดฝีมือที่หลบซ่อนไม่พบ