ตอนที่ 1741 : เหตุผล

“ นี่…” แมนด้าลังเลขึ้นมาและพูดขึ้น “ ข้าขอโทษด้วย ข้าไม่แน่ใจสถานกาณ์ของผู้ควบคุมขั้น 9 ในเขตตะวันตก” จางหยูถามด้วยความแปลกใจ “ ทำไมกัน ?” แมนด้าตอบกลับ “ มีผู้ควบคุมขั้นที่ 9 หลายคนที่พากันเก็บตัว คนในเขตตะวันตกก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ข้ารู้จักแค่ไม่กี่คน และส่วนมากอยู่ระดับ 10 เท่า สำหรับพวกระดับร้อยรึพันเท่านั้นข้าไม่รู้ว่าจะมียอดฝีมือแบบนั้นในเขตตะวันตกรึไม่ ข้าไม่รู้ด้วยว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ” “ เจ้าเคยได้ยินเรื่องไมโลรึไม่ ?” จางหยูถามขึ้นมา แมนด้าลังเลแต่ก็ยังพยักหน้า “ ข้าเคยได้ยินบางคนบอกว่าเขาคือจ้าวแห่งเขตตะวันตก แต่ไม่มีใครเคยเห็นเขา หลายคนคิดว่าจ้าวแห่งเขตตะวันตกนั้นไม่มีอยู่จริง” แม้แต่ในเขตตะวันตก ไมโลก็เป็นแค่ตำนาน บางทีอาจจะมีคนเคยเห็นเขาแต่ในสายตาของผู้คนมากมายแล้วเขาไม่มีตัวตน จางหยูผิดหวังขึ้นมา เขาไม่คิดว่าแมนด้าจะไม่รู้อะไรเลย ดูเหมือนว่าการจะหาตัวไมโลนั้นจะเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ แต่จางหยูก็ไม่ได้แปลกใจนัก ยังไงซะ แมนด้าก็อยู่ระดับสิบเท่า หากคนระดับพันเท่าไม่คิดจะปรากฏตัวให้เขาพบ งั้นเขาก็ไม่มีทางที่จะพบอีกฝ่ายได้ “ เอาล่ะ เจ้าไปได้” จางหยูโบกมือและพูดขึ้น “ แน่นอนว่าหากเจ้าเจอเบาะแส เจ้าก็มาหาข้าได้ ตราบใดที่เจ้าให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ข้าก็มีรางวัลตอบแทน ” ด้วยฐานะของจางหยูตอนนี้แล้ว เขามีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนี้ แม้ว่าจางหยูจะยังไม่ได้ขึ้นไประดับหมื่นเท่าแต่ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้แล้วเขาถือว่าไม่ได้เป็นรองใคร แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้แสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาแต่ก็ไม่มีใครกล้าดูหมิ่นเขาแมนด้าไม่รู้ว่าทำไมจางหยูถึงตามหาคนระดับพันเท่า เขารู้สึกกังวลและถามขึ้นมา “ ด้วยความเคารพ เจ้าสำนักตามหาคนระดับพันเท่าไปทำไมกัน ?”“ กลัวข้าฆ่าพวกเขารึ ?” จางหยูหัวเราะออกมา “ สบายใจได้ ข้ามาที่นี่เพื่อเรียนรู้จากยอดฝีมือ ข้าไม่ได้คิดร้ายอะไร เจ้าน่าจะได้ยินเรื่องโจวทงและเหมิงเกอที่โดนข้าฆ่ามาสินะ ? ข้าบอกได้ว่าที่ข้าฆ่าพวกนั้นไปใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล เหมิงเกอนั้นหาเรื่องข้าก่อน เขาอยากกำจัดสัตว์เลี้ยงของข้า สุดท้ายก็โดนสัตว์เลี้ยงของข้าฆ่าทิ้ง สำหรับโจวทงแล้ว เขาอยากจะแก้แค้นให้กับศิษย์ แต่โชคร้ายที่ตายด้วยน้ำมือของข้าไป ”จางหยูไม่จำเป็นต้องอธิบายมากแบบนี้ก็ได้ ไม่มีใครเป็นภัยต่อเขาได้แต่เขาต้องอยู่ในเขตตะวันตกอีกนาน เขาต้องอธิบายและบอกความจริง เพื่อไม่ให้คนอื่นๆกลัวเขา นอกจากนี้เขาไม่อยากทำให้บรรยากาศที่นี่ตึงเครียดนัก เมื่อได้มาอยู่ในความเงียบสงบนี้ก็ทำให้เขาผ่อนคลายและลืมปัญหาได้“ อย่างนี้นี่เอง “ เมื่อได้ยินคำพูดของจางหยู แมนด้าก็โล่งอก “ งั้นการตายของเหมิงเกอและโจวทงนั้นก็เป็นพวกเขาที่ผิดเอง ”เขาไม่สงสัยคำพูดของจางหยู ด้วยความแข็งแกร่งของจางหยูแล้วมันไม่จำเป็นต้องโกหกเขาคนที่สามารถกำจัดคนที่อยู่ระดับพันเท่านั้นจะมาโกหกคนระดับสิบเท่าทำไมกัน ?“ ข้าแปลกใจที่เจ้าพูดเช่นนี้” จางหยูพูดขึ้น “เหมิงเกอกับข้าไม่ได้มีอะไรผิดใจกันแต่ไม่คิดเลยว่าเขาต้องการจะฆ่าสัตว์เลี้ยงของข้า เขาถึงกับคิดฆ่าข้าด้วย…” เขามองไปที่แมนด้าแล้วพูดขึ้น “ เจ้ารู้จักกับเหมิงเกอรึ? ทำไมเจ้าถึงรู้จักกับเขากัน ? ”แมนด้าพูดขึ้น “ข้าไม่เคยเจอกับเหมิงเกอมาก่อนและไม่เคยได้ยินเรื่องราวของเขา แต่หลังจากที่เหมิงเกอกับโจวทงตายไป ก็มีข่าวลือเกี่ยวกับพวกเขาแพร่กระจายไปทั่ว และหนึ่งในข่าวลือนั้นอาจจะเป็นเหตุผลที่เขาคิดร้ายกับท่านก็ได้ ”“ เจ้าลองบอกมา ” จางหยูพูดขึ้น