ตอนที่ 310
ตอนที่ 1764 : พบปะเหล่าราชา
October 22, 2026
ซุนเมิ่งได้ทำการเปิดใช้งานบัตรหยก ต่อมาแสงสว่างก็ได้ส่องประกายขึ้น ก่อนที่ซุนเมิ่ง, จางหยู, เสี่ยวเสียและเสี่ยวหลิงเอ๋อร์จะหายไปจากที่นั่น ขั้นตอนการเดินทางนี้นานกว่าที่จางหยูคิดเอาไว้เล็กน้อย มันดูอึดอัดนิดๆ ในการเดินทางนี้เขารู้สึกได้ถึงแรงโน้มถ่วงอันทรงพลังที่เหนือกว่าโลกขั้นที่ 9 ราวกับว่ากำลังหลุดพ้นจากพันธนาการอันทรงพลัง จึงได้รับผลกระทบจากพลังตรงข้าม หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจพันธนาการอันทรงพลังก็ค่อยๆลดลง “ เฮ้อ…” เสี่ยวเสียถึงกับหอบหายใจออกมา เสี่ยวหลิงเอ๋อร์หน้าซีดและดูอึดอัด หากไม่ใช่เพราะจางหยูช่วยลดแรงกดดันให้กับพวกมันแล้ว แค่แรงกดดันจากพันธนาการก็เพียงพอที่จะกำจัดเสี่ยวหลิงเอ๋อร์ได้ หลังจากนั้น 2-3 อึดใจมิตินั้นก็มีลำแสงส่องประกายออกมา จากนั้นทุกอย่างก็ดูชัดเจนขึ้น สุดท้ายจางหยูและคนอื่นๆก็ออกมาจากรูหนอนได้ และปรากฏตัวในที่ที่คล้ายกับโกลาหล รอบข้างยังคงดูพร่ามัว มันเหมือนกับโกลาหล แต่ความพร่ามัวนี้มากกว่า มันไม่ได้ดูเป็นธรรมชาติเหมือนกับโกลาหลและไม่ได้มีพลังกัดกร่อนมากนัก สถานการณ์นี้เป็นสถานการณ์พิเศษมันก่ำกึ่งระหว่างโกลาหลกับห้วงมิติเวลาที่ปั่นป่วน จางหยูแผ่การรับรู้ออกไปแต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าที่ลึกลับแห่งนี้มีโลกอยู่มากมาย โลกเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับโลกขั้นที่ 9 แต่กฎของมันสมบูรณ์และมีสิ่งมีชีวิตอยู่นับไม่ถ้วน บางโลกถึงกับขึ้นถึงขั้น 8 แล้วโลกอื่นๆอยู่ขั้น 7 ไม่ก็ 6 แต่ส่วนมากแล้วเป็นโลกที่ต่ำกว่าขั้น 3 “ มันคล้ายกับห้วงมิติและเวลาจูเทียนของโลกสวรรค์…แต่ระดับสูงกว่า ” จางหยูคิด “ นี่คือโกลาหลนภารึ ?” ซุนเมิ่งพูดขึ้น “ อาจารย์จะคิดว่าโกลาหลนภาคือห้วงมิติเวลาที่พัฒนาขึ้นมาแล้วก็ได้ เพราะมันมีหลายที่ที่คล้ายคลึงกับห้วงมิติและเวลาจูเทียนของโลกสวรรค์…” จางหยูพยักหน้า “ คล้ายกันจริงๆ หากบอกว่ามันคือห้วงมิติเวลาพิเศษหรือห้วงมิติและเวลาระดับสูง ข้าก็เชื่อ เช่นนั้นโกลาหลนภาน่าจะเป็นห้วงมิติเวลา ”เสี่ยวเสียไม่พอใจ “ เจ้ากล้าเรียกที่นี่ว่าโกลาหลนภางั้นรึ ?”“ ราชาใช้เวลาหลายปีนับไม่ถ้วนสร้างที่นี่ขึ้นมา” ซุนเมิ่งมองไปที่เสี่ยวเสีย “ หากเจ้ามีความสามารถพอก็ลองพูดแบบนี้ต่อหน้าพวกเขาสิ” เสี่ยวเสียตัวหดลงไปทันที แม้ว่าความแข็งแกร่งของมันจะเพิ่มขึ้นมาถึงระดับพันเท่า แต่การเผชิญหน้ากับราชาระดับหมื่นเท่านั้นก็ยังด้อยกว่ามากนักเมื่อเห็นว่าเสี่ยวเสียเงียบไป ซุนเมิ่งก็พูดขึ้น “ อาจารย์ ข้าจะพาท่านไปพบกับพวกเขาก่อน”ซุนเมิ่งพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว จางหยูไม่รอช้าและรีบตามไปทันที ไม่ว่าซุนเมิ่งจะเร็วแค่ไหนแต่เขาก็ตามทันได้ง่ายๆแม้ว่าซุนเมิ่งจะไม่เคยมาที่นี่แต่นางก็ฟังเรื่องที่นี่มานับครั้งไม่ถ้วน นางเชี่ยวชาญเส้นทางเป็นอย่างดีไม่นานพวกเขาก็มาถึงเขตใจกลาง ที่ที่คล้ายกับเขตหวงห้ามของโกลาหล แต่มันไม่ได้มีพลังกัดกร่อนที่นี่ มันมีพลังโกลาหล พลังนี้กระจายไปทั่วแต่แค่ว่าที่นี่นั้นมีพลังเช่นนี้อัดแน่นเยอะกว่าในเขตกลางมีลานหินอยู่แห่งหนึ่ง ลานหินนี้มีคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ด้านบน ราชา !ผู้คนที่นั่งรอบลานหินต่างก็แผ่พลังที่แข็งแกร่งออกมาจากตัว แม้ว่าพวกเขาจะแต่งตัวต่างกันแต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาขึ้นมาถึงขีดสุดกันแล้ว แต่ละคนต่างก็เป็นราชาแห่งยุค !พลังของราชาทับซ้อนกันทำให้เกิดพลังที่ไม่อาจจะอธิบายได้ขึ้นมาที่นี่“ ยอดเยี่ยมจริงๆ” จางหยูเลือดร้อนไปตาม “ คนพวกนี้ไม่ได้อ่อนแอกว่าราชาตะวันออกเลย !”ราชาหลายสิบคนที่ทัดเทียมกับราชาตะวันออก มันคิดภาพได้ว่าฉากนี้จะน่าตกใจแค่ไหนตอนที่จางหยูมาถึง ราชาส่วนหนึ่งกำลังเพ่งสมาธิกับการสร้าง พวกเขาแผ่จิตผู้สร้างออกไปเพื่อสร้างบางอย่าง ส่วนหนึ่งหลับตาลงเพื่อพักผ่อนเหมือนจะรอให้ถึงตาพวกเขาอยู่พลังสร้างและจิตผู้สร้างทำให้พลังของพวกเขาแกร่งขึ้นทีละนิดๆแต่เพราะความแข็งแกร่งที่สั่งสมมาโดยตลอดนั้นสูงอยู่แล้ว ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้จึงยากจะรับรู้ได้ที่บนลำแสงนั้นมันมีบางอย่างที่ลอยลงมาช้าๆ มันทำให้พลังลึกลับรอบตัวคล้ายกับพลังมิติและพลังโกลาหล มันแค่หนาแน่นนกว่าและแผ่กระจายไปทั่ว