ตอนที่ 1770 : ประโยชน์ที่แท้จริงของทักษะระดับสูง

หากโลกขั้นที่ 9 ทั้งหมดล้วนเป็นตัวเร่งการกำเนิดของบรรพกาล งั้นจางหยูก็สามารถควบคุมบรรพกาลเป็นร้อยเป็นพันแห่งหรืออาจจะมากกว่านั้น…หากเขาต้องการ เขาก็สามารถสร้างโลกขึ้นมาได้อีก เมื่อโลกเหล่านั้นขึ้นเป็นโลกขั้นที่ 9 บรรพกาลก็จะกำเนิดขึ้นมาอีก จำนวนของมันอาจจะไร้ขีดจำกัด จ้าวบรรพกาล ? การควบคุมบรรพกาลหนึ่งแห่งนั้นเรียกว่าจ้าวบรรพกาล แต่การควบคุมบรรพกาลได้หลายร้อยหรือไม่จำกัดจะเรียกว่าอะไร ? จางหยูกลัวจนไม่กล้าจะคิดต่อ มันราวกับฝันที่ไม่เป็นจริง เขาไม่เคยคิดเลยว่าโลกบรรพกาลและโลกผนึกเทพจะไม่ได้อยู่ในบรรพกาลเดียวกัน ทั้งสองอยู่คนละบรรพกาล มันหมายความว่าจางหยูประเมินโลกตันเถียนต่ำเกินไป โลกตันเถียนนั้นมีขีดความสามารถที่สูงและน่ากลัวกว่าที่เขาคิดเอาไว้ แต่ตอนนี้มีปัญหาหนึ่งที่จางหยูยังแก้ไม่ตก นั่นก็คือ…เขาจะเป็นจ้าวบรรพกาลยังไง? แม้ว่าตอนนี้จะมีบรรพกาลสองแห่งแต่เขาก็ยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหมื่นเท่า อย่างมากเพราะบรรพกาลทั้งสองแห่ง ทำให้จิตผู้สร้างของเขาเหนือกว่าราชาทั่วไป แต่หากเทียบกับจ้าวบรรพกาลที่แท้จริงแล้วมันยังต่างกันอย่างมาก เขาต้องคิดหาคำตอบให้ได้ว่าเขาจะก้าวข้ามขอบเขตนี้ขึ้นไปเป็นจ้าวบรรพกาลได้ยังไง ? เขาต้องรอให้บรรพกาลทั้งสองพัฒนาไปก่อนรึต้องลองอย่างอื่น ? ตามหลักการแล้วเขาควบคุมบรรพกาลถึงสองแห่ง ก็สามารถเรียกว่าจ้าวบรรพกาลได้แล้ว กระทั่งแข็งแกร่งกว่าจ้าวบรรพกาลทั่วไป แต่ตอนนี้เขากลับไม่มีพลังของจ้าวบรรพกาลเลย ในบรรพกาลนั้นเขาสามารถควบคุมพลังบรรพกาลได้ แต่ในโกลาหล เขากลับไม่สามารถควบคุมพลังบรรพกาลหรือจะบอกว่าพลังโกลาหลได้ ความหมายก็คือช่องว่างระหว่างเขากับจ้าวบรรพกาลนั้นยังห่างไกลกันมากจะต้องทำยังไงถึงจะใช้พลังบรรพกาลได้ ?จางหยูตรวจสอบพลังบรรพกาลรอบตัวแล้วครุ่นคิดเขารู้ดีว่ามีแค่การควบคุมพลังบรรพกาลได้ตามใจเท่านั้นที่จะทำให้เขาขึ้นเป็นจ้าวบรรพกาลอย่างแท้จริง“ จ้าวโกลาหลควบคุมพลังโกลาหลได้ตามใจรึ?” จางหยูคิดผ่านไปสักพัก จางหยูก็ยังไม่ได้เบาะแสอะไรเพราะเขาไม่เคยพบกับจ้าวโกลาหลมาก่อน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจ้าวโกลาหลมีจริงรึไม่หลังจากครุ่นคิดอยู่นานแต่ก็ไม่ได้คำตอบ เขาก็ออกจากโลกตันเถียนและมุ่งหน้าไปที่โลกป่า จากนั้นก็เดินทางออกสู่โกลาหลภายนอก เขาตรวจสอบโกลาหลรอบตัวเพื่อดูว่ามีความแตกต่างจากบรรพกาลตรงไหน ผ่านไปสักพัก จางหยูก็ดึงการรับรู้กลับมา หลังจากที่เปรียบเทียบกันแล้วเขาก็มั่นใจว่าโกลาหลกับบรรพกาลนั้นเหมือนกัน หากต้องพูดถึงความต่าง งั้นความต่างอย่างเดียวคือพลังโกลาหลนั้นหนาแน่นกว่าพลังบรรพกาลและมีพลังที่แข็งแกร่งกว่า“ หากข้าควบคุมพลังบรรพกาลได้โดยไม่ต้องใช้จิตผู้สร้างโลกตันเถียน…” จางหยูครุ่นคิดอีกครั้ง “ งั้นข้าก็สามารถควบคุมพลังของข้าในที่แห่งนี้ได้! ”แน่นอนนี่คือความเป็นไปได้อย่างหนึ่งเท่านั้นมันมีความเป็นไปได้อย่างอื่นอยู่อีก นั่นก็คือเขาไม่ได้สร้างมันขึ้นมา ดังนั้นไม่ว่าเขาจะทำยังไงเขาก็ไม่อาจจะควบคุมพลังนั้นได้หากอยากขึ้นเป็นจ้าวบรรพกาลจริงๆ ก็ไม่จำเป็นต้องควบคุมพลังโกลาหล หากมีวิธีการอื่นที่จะนำพลังบรรพกาลออกมายังโลกภายนอกได้ มันก็จะเหมือนกับการควบคุมพลังโกลาหล