ตอนที่ 1769 : การค้นพบที่น่าตกใจ

ความรู้สึกที่หงอีมีให้กับจางหยูนั้นแม้ว่าจะไม่บริสุทธิ์แต่มันก็หนักแน่นพอ คนอย่างนางไม่ว่าจะต้องทุ่มเทเท่าไหร่รึลำบากแค่ไหน แต่นางก็ไม่คิดจะยอมแพ้ง่ายๆ เมื่อเห็นแบบนั้นจางหยูก็ได้แต่ต้องปวดหัว มันทำให้เขาตัดสินได้ว่าผู้หญิงน่ะเป็นปัญหาต่อตัวเขา ยิ่งสวยเท่าไหร่ นางก็ยิ่งมีปัญหาเท่านั้น “ ก็ได้ ” จางหยูได้แต่ต้องตกลง “ หากเจ้าอยากไปที่สุสานจริงๆ ข้าจะพาเจ้าไปด้วย ” หงอีราวกับทำตามแผนได้สำเร็จ นางเผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มที่ราวกับดอกไม้บาน ต้องยอมรับว่านางน่ะสวยจริงๆ มันยากที่จะไม่หวั่นไหว น่าเสียดายที่จางหยูตอนนี้ไม่ได้สนใจเรื่องผู้หญิง เขาไม่ได้คิดเรื่องความรัก ในสายตาของเขา แม้หงอีจะดูงดงามแต่นางก็ไม่อาจจะทำให้เขาใจสั่นได้ “ ยอดเยี่ยม ” หงอีโบกมือ “ งั้นท่านก็ต้องมารับข้าด้วย ” หลังจากที่จางหยูรับปากแล้ว หงอีก็ได้จากไปด้วยความพอใจ ใบหน้าของนางมีแต่รอยยิ้ม จางหยูถอนหายใจออกมา “ ผู้หญิงนี่ช่างเป็นปัญหาจริงๆ !” จางหยูส่ายหน้าและสร้างรูหนอนขึ้นมา จากนั้นเขาก็ได้ก้าวเข้าไปในรูหนอนก่อนจะกลับไปที่โลกตันเถียน “ พวกเจ้าไปได้ ” จางหยูบอกกับเสี่ยวเสียและเสี่ยวหลิงเอ๋อร์ “ ก่อนที่ข้าจะไปยังสุสานสวรรค์ ข้าจะเรียกพวกเจ้ามาเอง ”เสี่ยวเสียหดหัวทันที ก่อนจะพูดว่า “ ข้าไม่ไปไม่ได้รึ ?”จางหยูเหมือนจะหัวเราะออกมา “ เจ้าจะไม่ไปได้ยังไง ? เจ้ามั่นใจจริงๆรึว่าจะไม่ไป ?” เมื่อเห็นรอยยิ้มของจางหยู เสี่ยวเสียก็รู้สึกแย่ขึ้นมาทันที มันยิ้มแห้งๆออกมา “ ไป ข้าจะไป ข้าแค่ล้อเล่นก็เท่านั้น ”“ เจ้าบอกว่าเจ้าจะไปเองนะ ข้าไม่ได้กดดันเจ้า ” จางหยูพูดขึ้น“ ใช่ ข้าอยากไปเอง ” เสี่ยวเสียไม่กล้าแม้แต่จะปฏิเสธ“ งั้นก็ไปได้แล้ว ” จางหยูขี้เกียจจะคุยกับเสี่ยวเสียอีกต่อไปเมื่อพูดจบ เสี่ยวเสียก็หายตัวไปทันทีเสี่ยวหลิงเอ๋อร์มองไปที่จางหยู “ นายท่าน ท่านไม่ชอบพี่หงอีจริงๆรึ ?”“ เรื่องความรู้สึกนั้นข้าพอรู้สึกอยู่บ้าง ” จางหยูเงียบไปสักพักก่อนจะส่ายหน้า “ หงอีน่ะงดงามอย่างมากแต่ข้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับนาง”“ แล้วพี่ซุนเมิ่งล่ะ ?” เสี่ยวหลิงเอ๋อร์ถามขึ้นมา“ ซุนเมิ่งรึ ?” จางหยูถามขึ้น “เกี่ยวอะไรกับนางกัน?”“ ท่านมองไม่ออกรึว่าพี่ซุนเมิ่งก็ชอบท่านเช่นกัน ?”“ งั้นรึ ?” จางหยูไม่ได้รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย ” จริงๆแล้วตอนที่ข้าพบกับซุนเมิ่ง ข้าเองก็รู้สึกอยู่บ้าง นางไม่ได้สวยเท่ากับหงอี แต่ก็ทำให้คนที่อยู่ด้วยรู้สึกสบายใจ นางน่ะเป็นกันเอง…”พูดไปแล้ว จางหยูก็ส่ายหน้า “ ข้ารู้สึกชื่นชมนางแต่ไม่เพียงพอที่จะตัดสินว่าข้าชอบนางรึไม่ ..”