ตอนที่ 1786 : ไห่อู่เซิง

“ ดูเหมือนว่าการที่ข้าบาดเจ็บจะส่งผลกระทบไม่น้อยเลย มันทำให้หุ่นเชิดได้สติกลับมาเล็กน้อย” จิตสวรรค์คิ้วขมวด จางลู่ยังแสดงท่าทีเฉยเมย เขาไม่ได้สนใจเรื่องหุ่นเชิดและจิตสวรรค์ เขาแค่อยากรู้ว่าใครกันที่ทำร้ายจิตสวรรค์ได้ จิตสวรรค์เหมือนรับรู้ได้ถึงความร้อนใจของจางลู่และได้พูดขึ้นว่า “ หุ่นเชิดพูดถูก มีคนฝ่าเข้ามาในสุสานแล้วโจมตีข้า” จางลู่แสดงสีหน้าจริงจังออกมา “ ชายคนนั้น…มีนามว่าไห่อู่เซิง” จิตสวรรค์พูดขึ้น “ เขาคือลูกน้องที่แข็งแกร่งคนหนึ่งที่ติดตามร่างหลัก เขาสร้างผลงานไว้มากมาย เขาแข็งแกร่งอย่างมาก !” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้น้ำเสียงของจิตสวรรค์ก็เคร่งเครียดขึ้นมา “ ความแข็งแกร่งของเขา เจ้าคงนึกภาพไม่ออก เขาอยู่ระหว่างราชากับจ้าวโกลาหล มันคือขอบเขตพิเศษ ขอบเขตนี้ข้าเรียกมันว่าขอบเขตการสร้างไร้จำกัด ในโกลาหลแห่งนี้มีแค่สามคนที่มาถึงขอบเขตกึ่งพิเศษได้ หนึ่งคือข้า สองคือต้นไม้โกลาหล และอีกคนก็คือไห่อู่เซิง ไห่อู่เซิงคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสามคน ในด้านความแข็งแกร่งแล้วข้ากับต้นไม้โกลาหลนั้นไม่อาจจะเป็นคู่มือของเขาได้ นอกเสียจากว่าข้ากับต้นไม้โกลาหลจะร่วมมือกันถึงจะเอาชนะเขาได้” เมื่อได้ยินชื่อไห่อู่เซิง จางลู่ก็นึกถึงบรรพชนกระดูก(ไห่ แปลว่ากระดูก) หรือว่าคนที่จิตสวรรค์พูดถึงก็คือ “บรรพชนกระดูก” งั้นรึ ? เมื่อได้ยินแบบนั้นจางลู่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ “ ขอบเขตการสร้างไร้จำกัด? แข็งแกร่งกว่าจิตสุสานและต้นไม้โกลาหลอีกรึ ? ” หากไห่อู่เซิงนั้นคือบรรพชนกระดูกจริงๆ งั้นอีกฝ่ายก็ปกปิดตัวเองเป็นอย่างดีจริงๆ “ อะไรคือขอบเขตการสร้างไร้จำกัด? แล้วทำไมเขาถึงโจมตีเจ้ากัน ?” จางลู่ถามขึ้นมา “ สิ่งที่เรียกว่าขอบเขตการสร้างไร้จำกัดนั้น อันที่จริงแล้วก็อยู่ในขอบเขตผู้ควบคุม แม้จะอยู่ระดับหมื่นเท่า แต่ก็มีพลังสร้างที่ไร้ขอบเขต ทำให้พลังสร้างหรือจิตผู้สร้างนั้นเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่ารึหลายร้อยเท่า” จิตสวรรค์พูดขึ้นอย่างช้าๆ “ สรุปคือพวกเขายังเป็นราชาแต่ยังไม่อาจจะทะลวงผ่านจากราชาได้” จางลู่คิดตามแล้วพูดขึ้น “ งั้นจะบอกว่าเจ้าก็ยังเป็นราชาแต่เพราะมีพลังสร้างนับไม่ถ้วนจึงทำให้เจ้าแกร่งเช่นนี้รึ ?” จิตสวรรค์พยักหน้าตอบรับ “ จะว่าแบบนั้นก็ได้” “ งั้นทำไมเขาต้องโจมตีเจ้าด้วย ?” จางลู่ถามขึ้นอีกครั้ง“ เพราะ…เขาหักหลังร่างหลักของข้า” จิตสวรรค์แผ่รังสีอาฆาตออกมา “ หลังจากที่ร่างหลักตายไป เขาก็ทำตัวเป็นนกพิราบครองรังนกกางเขน[1] เข้าครอบครองโกลาหลและขึ้นแทนที่จ้าวโกลาหล เพื่อกลายเป็นจ้าวโกลาหลคนใหม่ แต่เขาคงคิดไม่ถึงว่าถึงร่างหลักจะตายไปแล้วแต่โกลาหลก็ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเขา มีแค่การขึ้นไปถึงขอบเขตนั้นจริงๆที่จะควบคุมโกลาหลได้ เขาประเมินความสามารถตัวเองสูงเกินไป ความทะเยอทะยานของเขามันเหนือกว่าความสามารถที่เขามี เขาเจอการสะท้อนพลังกลับตอนที่กำลังดูดซับจิตผู้สร้าง ”“ สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงเลยก็คือแม้ว่าร่างหลักจะตายไปแล้ว แต่ข้าก็ไม่ได้ตายตามเขาไปด้วย หลังจากที่ข้ารู้ถึงความทะเยอทะยานของเขาแล้ว ข้าก็ฉวยโอกาสซุ่มโจมตีตอนที่เขาโดนพลังสะท้อนกลับ ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส ส่วนจิตผู้สร้างของร่างหลักก็ได้เปิดสุสานสวรรค์ขึ้นมา พร้อมกับมีลานแห่งวิวรณ์ปรากฏขึ้น”“ น่าเสียดายที่ข้าประเมินความแข็งแกร่งของเขาต่ำเกินไป แม้ว่าจะโดนจิตผู้สร้างสะท้อนพลังกลับ ทั้งยังโดนข้าซุ่มโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสแบบที่ไม่เคยพบมาก่อน แต่เขาก็ไม่ตาย ในระหว่างที่ซ่อนตัวเขาก็ฟื้นฟูตัวเองอย่างเงียบๆ นอกจากนี้เขายังร่วมมือกับราชาคนอื่นๆเพื่อสร้างที่ที่เรียกว่าโกลาหลนภาขึ้นมา”จางลู่แปลกใจขึ้นมา “ เจ้ารู้จักโกลาหลนภาด้วยรึ ?”“ แน่นอน” จิตสวรรค์พูดขึ้น ยังไงซะเขาก็มีหุ่นเชิดจำนวนมาก บางคนน่ะเคยได้รับคำเชิญจากโกลาหลนภา บางคนถึงกับเป็นสมาชิกของที่นั่น แต่เมื่อพวกนั้นพบกับลานแห่งวิวรณ์ สุดท้ายพวกนั้นก็ได้กลายเป็นหุ่นเชิดจางลู่มั่นใจว่าคนที่จิตสวรรค์พูดถึงนั้นคือบรรพชนกระดูก“ ไห่อู่เซิงเคียดแค้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เขามองหาโอกาสเพื่อที่จะแก้แค้น” จิตสวรรค์พูดขึ้น “ ไม่ใช่แค่นั้น การที่เขาหักหลังร่างหลัก เขาก็กังวลเรื่องที่ข้าจะชุบชีวิตให้กับร่างหลัก เขากลัวว่าเขาจะโดนทวงหนี้แค้น ดังนั้นเขาจึงทำทุกอย่างเพื่อกันไม่ให้ข้าชุบชีวิตร่างหลักขึ้นมา นอกจากนี้เขายังหลอกผู้คนเป็นจำนวนมาก เขาพยายามรวบรวมพลังของทุกคนเพื่อสร้างโกลาหลแห่งใหม่ขึ้นมาและขึ้นเป็นจ้าวโกลาหล…”การสร้างโกลาหลแห่งใหม่นั้นเป็นแค่ฉากบังหน้า เป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือการก้าวขึ้นไปขอบเขตจ้าวโกลาหล !จางลู่ไม่มั่นใจว่าจิตสวรรค์โกหกรึไม่ เขาได้พูดขึ้น “ บางทีเขาอาจจะพยายามสร้างโกลาหลแห่งใหม่เพื่อขึ้นไปขอบเขตนั้น แต่ก็ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าเมื่อโกลาหลแห่งใหม่กำเนิดขึ้นมาแล้ว มันจะช่วยชีวิตผู้คนได้มาก”มันดีต่อบรรพชนกระดูกและผู้คนนับไม่ถ้วน“ ช่วยหรือ? เจ้าคิดว่าเขามีเมตตาขนาดนั้นเลยรึ? เขาพยายามสละทั้งโกลาหลรวมถึงสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนเพื่อสร้างโกลาหลแห่งใหม่ขึ้นมา อย่าไปฟังสิ่งที่เขาพูดเลย เขาน่ะยอมสละทั้งโกลาหลโดยไม่ลังเลเพราะนั่นเป็นหนทางเดียวที่เขาจะพัฒนาโลกของเขาให้กลายเป็นโกลาหลที่แท้จริงให้ได้”จางลู่ลังเล “ เจ้ารู้ได้ยังไง ?”