ตอนที่ 1785 : ไมตรี

“ เนื้อหาในคัมภีร์นั่น เจ้าเป็นคนเขียนรึ ?” จางลู่ถามขึ้นมา “คัมภีร์?” “ คัมภีร์ที่บันทึกเกี่ยวกับสวรรค์พังทลาย” จางลู่อธิบายออกมา “ ที่เจ้าพูดถึงคือ…คัมภีร์ที่เด็กน้อยระดับหมื่นเท่าได้เอาออกจากลานแห่งวิวรณ์เมื่อล้านปีก่อนสินะ ?” จิตสวรรค์พูดขึ้น “ ใช่ เนื้อหาในคัมภีร์นั้นเขียนขึ้นโดยข้าเอง” จางลู่สงสัย “ ทำไมเจ้าถึงได้ทำแบบนั้น ?” จิตสวรรค์เงียบไปชั่วครู่และพูดขึ้น “ เพราะ…มันเหลือเวลาสำหรับโกลาหลไม่มาก” “ เจ้าหมายความว่ายังไง ?” “ หลังจากที่ร่างหลักได้จากไปแล้ว โกลาหลก็มุ่งหน้าไปสู่เส้นทางแห่งความตาย ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกอย่างกำลังจะถูกทำลายแม้ว่าข้าจะพยายามชุบชีวิตร่างหลักขึ้นมา แต่ขั้นตอนนั้นก็มีอุปสรรคและความล้มเหลวมากมาย” จิตสวรรค์กล่าวต่อไปว่า “ สิ่งนี้นำไปสู่กระบวนการเร่งความเร็วในการทำลายโกลาหล บางทีอีกไม่กี่ล้านปีข้างหน้า หรือแม้แต่แสนปีข้างหน้า โกลาหลก็อาจจะถึงกาลอวสาน” จิตสวรรค์หันกลับมามองที่จางลู่ “ในตอนที่เด็กนั่นฝ่าเข้ามาในสุสานสวรรค์ เดิมทีข้าก็คิดที่จะควบคุมเขา แต่เมื่อนึกถึงความเข้าใจผิดที่ทุกคนมีต่อสุสานแล้ว สุดท้ายข้าจึงจงใจปล่อยเขาไป มิหนำซ้ำยังปล่อยให้เขาเอาคัมภีร์ออกไปโดยหวังว่าเรื่องของสุสานรึลานแห่งวิวรณ์จะถูกเผยแพร่ออกไป “ เมื่อพูดถึงจุดนั้นจิตสวรรค์ก็ถอนหายใจออกมา “ โชคร้ายที่เขาไม่เข้าใจสิ่งที่ข้าจะบอก…” เขาต้องการพลังของผู้ควบคุมนับไม่ถ้วนในโกลาหล เพื่อกระตุ้นความสามารถในการเปิดทางสวรรค์ของลานแห่งวิวรณ์ และชุบชีวิตจ้าวโกลาหลขึ้นมา แต่เมื่อราชาตะวันออกได้คัมภีร์นั้นไป เขาก็ได้ข้อความไปแค่ครึ่งเดียว “ เป็นเช่นนั้นรึ ?” จางลู่กึ่งเชื่อกึ่งสงสัย“ แล้วจะเป็นอย่างอื่นได้ยังไง ?” จิตสวรรค์ถามขึ้นในหัวของจางลู่มีแต่ความสับสน เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อดีรึไม่ เพราะทุกอย่างที่จิตสุสานบอกมานั้นเป็นเพียงแค่คำพูด มันไม่มีหลักฐานมายืนยันว่านี่คือความจริง“ เจ้าไม่เชื่อข้าก็ไม่แปลกหรอก” การที่จางลู่สงสัยนั้นจิตสวรรค์ไม่ได้แปลกใจรึรำคาญ มันได้พูดขึ้นมาว่า “ ข้าแค่อยากชุบชีวิตร่างหลักขึ้นมา สำหรับเรื่องอื่นแล้วข้าไม่ได้ใส่ใจ ข้าทำทุกอย่างก็เพื่อเรื่องนี้ เจ้าอาจจะไม่เชื่อข้า แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ขัดขวางแผนการชุบชีวิตร่างหลักของข้า” มันพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง “ ความเป็นและความตายของร่างหลักเกี่ยวข้องกับการอยู่รอดของโกลาหล หากแผนข้าล้มเหลว งั้นทั้งโกลาหลก็จะถูกทำลาย” “ เจ้าบอกว่าเจ้าทำทุกอย่างเพื่อชุบชีวิตจ้าวโกลาหล” จางลู่ถามขึ้นมา “ งั้นทำไมเจ้าถึงได้ควบคุมหุ่นเชิดฆ่าคนไปมากมายแบบนั้น ?”ที่ทางเข้าสุสานนั้นมีกองกระดูกสูงเป็นภูเขา จางลู่ยังจำได้ดี“ เพราะข้าต้องการปราณชีวิต” จิตสวรรค์อธิบาย “ ลานวิวรณ์ต้องการปราณชีวิต ยิ่งปราณชีวิตมากเท่าไหร่ ยิ่งกระตุ้นพลังของลานมากเท่านั้น ทางเดียวที่จะได้รับปราณชีวิตมาก็คือฆ่าพวกระดับต่ำ….ผู้นำขั้น 8 ที่สัมผัสได้ถึงฐานของแก่นแท้การสร้าง และผู้ควบคุมขั้น 9 ที่เข้าใจแก่นแท้การสร้างมากกว่า พวกเขาจะให้พลังที่จำเป็นกับลานวิวรณ์ เมื่อพลังสร้างเพิ่มพูนถึงระดับหนึ่ง มันจะเปลี่ยนเป็นพลังสร้างระดับสูง สุดท้ายเมื่อรวมกับปราณชีวิตแล้ว มันก็สามารถเปลี่ยนหยินเป็นหยาง พลิกชีวิตเป็นความตายได้ ดังนั้นเพื่อที่จะได้ปราณชีวิตมา ทางเดียวก็คือต้องฆ่าพวกระดับต่ำ” พวกที่ต่ำกว่าขั้น 8 ต้องสละชีวิตตัวเองเพื่อปราณชีวิตส่วนผู้นำเสียสละพลังสร้างเพื่อให้พลังกับลานสรุปคือสำหรับสุสานแล้ว มันไม่อยากให้ใครออกจากที่นี่ นอกจากไม่กี่คนที่โชคดีแล้วคนส่วนมากที่นี่จะถูกลบทิ้ง หรือไม่ก็กลายเป็นหุ่นเชิดจางลู่คิ้วขมวด “ เจ้าอยากชุบชีวิตจ้าวโกลาหลนั้นข้าพอเข้าใจได้ แต่มันไม่เกินไปรึที่ลิดรอนอิสรภาพของทุกคนรึแม้แต่ชีวิตของพวกเขา โดยไม่รับฟังความเห็นของคนอื่น ?”“ แต่มันเป็นทางเดียวเท่านั้น” จิตสวรรค์พูดขึ้นอย่างใจเย็น “ เจ้าก็รู้ว่าโกลาหลกำลังจะโดนทำลาย ข้าต้องสู้กับความตาย เพื่อเร่งความเร็วในการคืนชีพแล้ว ข้าจำเป็นต้องทำ นี่ถือว่าเป็นเกียรติสำหรับพวกเขา พวกเขามีส่วนร่วมกับการฟื้นคืนชีพจ้าวโกลาหล หากพวกเขาไม่ตาย หากไม่อาจฟื้นคืนชีพจ้าวโกลาหล ก่อนที่โกลาหลจะถูกทำลาย งั้นไม่ใช่แค่พวกระดับต่ำเท่านั้น แต่จะไม่มีใครรอดไปได้ ”“ ชีวิตของพวกเขาแลกกับการที่ทุกคนรอดไปได้ แลกกับการที่ทั้งโกลาหลรอดไปได้ ข้ารู้สึกว่ามันไม่ได้ผิด”เมื่อพูดถึงจุดนี้จิตสวรรค์ก็มองไปที่จางลู่ “ เจ้าก็น่าจะรู้ แม้ว่าเจ้าจะไม่ใช่ร่างหลักแต่ก็ยังเป็นถึงราชา เจ้าอย่าคิดว่าตัวเองเป็นคนทั่วไป ความเมตตานี้ดูน่าตลกสิ้นดี”