ตอนที่ 1804 : เกิดใหม่

หลังจากที่เชื่อมต่อจิตกับซุนเหยียนแล้ว จางหยูก็ได้ยืนยันตัวตนของซุนเหยียน รวมถึงการยืนยันว่าไห่อู่เซิงคือจิตลึกลับ “ เขาเจ้าเล่ห์กว่าที่ข้าคิดเอาไว้เสียอีก !” จางหยูแสดงสีหน้าหนักใจออกมา “ หากไม่ใช่เพราะต้นไม้โกลาหลเตือนข้า ข้าคงโดนเขาหลอกแล้ว” จางหยูรู้สึกว่าโชคดี ตอนที่เข้าไปยังโกลาหลนภาครั้งแรก ไห่อู่เซิงนั้นไม่รู้ว่าเขาเป็นกึ่งจ้าวโกลาหล ไม่งั้นแล้วไห่อู่เซิงอาจจะลงมือกับเขาแล้วก็ได้ หากไห่อู่เซิงลงมือกับเขาโดยตรง จางหยูก็ไม่มั่นใจว่าจะหนีกลับมายังโลกตันเถียนได้รึไม่ ยังไงซะ ไห่อู่เซิงก็แกร่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก แม้ว่าเขาจะเตรียมตัวมาแล้วแต่ก็อาจจะหนีอีกฝ่ายไม่ได้ จางหยูส่ายหน้าและมองไปที่ซุนเหยียน ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ ต่อไปข้าจะสร้างร่างใหม่ให้กับเจ้า เจ้าจะควบคุมมันได้รึไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพลังสร้างของเจ้าเอง” จางหยูตั้งใจจะใช้จิตผู้สร้างที่ไร้เทียมทานในโลกตันเทียน สร้างร่างแยกบรรพกาลให้กับซุนเหยียน แม้ว่าจะใช้ทักษะสร้างร่างเทียมได้ แต่เพราะมีตัวตนจิตผู้สร้างที่ไร้เทียมทานนี้ จางหยูจึงคิดจะสร้างร่างแยกนี้ให้แข็งแกร่งกว่าจางลู่ แม้แต่จ้าวโกลาหลก็ยังไม่อาจจะสร้างร่างแยกที่แข็งแกร่งแบบนี้ออกมาได้ การจะสร้างร่างแยกที่แข็งแกร่งนั้นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับจางหยู ส่วนที่ยากจริงๆก็คือซุนเหยียนจะควบคุมร่างอันแข็งแกร่งนี้ได้รึไม่ นอกจากนี้จางหยูก็ยังไม่มั่นใจ แม้ว่าซุนเหยียนจะควบคุมร่างแยกนี้ได้แต่จะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดได้รึไม่ ถึงร่างแยกนี้จะไร้เทียมทานในโลกตันเถียน แต่เมื่ออยู่ในโลกภายนอกแล้วจะแสดงความแข็งแกร่งแบบเดียวกันออกมาได้รึไม่นั้นก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน “ เร็วจริงๆ !” ซุนเหยียนเริ่มตื่นเต้นขึ้นมา “ นี่เป็นแค่เปลือกนอก มันไม่ได้กินเวลามากนัก เจ้ารอสักครู่เดี๋ยวก็เสร็จ” จางหยูโบกมือและเริ่มทำการสร้างร่างบรรพกาลขึ้นมา เขาแผ่จิตผู้สร้างออกมาพร้อมกับบรรพกาลโดยรอบที่มารวมตัวกัน มันสั่นไหวอยู่ชั่วครู่ เพียงไม่กี่อึดใจก็มีร่างก่อตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันทำให้ซุนเหยียนตะลึงอย่างมากหลังจากนั้นจางหยูก็ได้ทำการควบคุมร่างนี้ให้ลอยเข้าไปหาซุนเหยียน ก่อนจะพูดขึ้น “ เรียบร้อย”ซุนเหยียนเบิกตากว้างด้วยความสับสน “ แค่นี้รึ ?”นี่มันไร้เทียนทานจริงๆ !“ เจ้าลองทดสอบดู หวังว่าเจ้าจะควบคุมร่างนี้ได้” จางหยูยิ้มออกมา ซุนเหยียนในตอนนี้เป็นเพียงร่างที่ประกอบขึ้นโดยปราณสุสาน และสิ่งที่ควบคุมปราณสุสานนั่นก็คือจิตของเขาหรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่งว่าซุนเหยียนนั้นไม่มีวิญญาณ และอยู่ในสถานะที่พิเศษ ภายใต้เงื่อนไขปกติแล้ว ร่างกายจำเป็นจะต้องมีจิตขับเคลื่อนวิญญาณ จากนั้นวิญญาณก็จะขับเคลื่อนร่างกายซุนเหยียนไม่มีวิญญาณ ดังนั้นจางหยูจึงไม่มั่นใจว่าซุนเหยียนจะควบคุมร่างบรรพกาลได้รึไม่เมื่อได้ยินคำพูดของจางหยู ซุนเหยียนก็ไม่ลังเลที่จะแยกตัวออกจากปราณสุสานและเข้าไปยังร่างใหม่ต่อมาจิตอันแข็งแกร่งก็ปรากฏตัวขึ้นจางหยูได้มองไปที่ซุนเหยียน เขาไม่คิดว่าเมื่อจิตนี้เข้าไปในร่างบรรพกาลแล้วจะทำให้เกิดวิญญาณของตัวเองขึ้นมา ในพริบตาวิญญาณก็ก่อตัวขึ้น มันแผ่คลื่นพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งออกมา ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าวิญญาณนี้แข็งแกร่งเพียงใด“ ดูเหมือนว่าจิตจะเป็นพื้นฐาน” จางหยูคิด “ตราบใดที่จิตยังไม่ดับสูญ ก็สามารถสร้างวิญญาณขึ้นมาได้”ซุนเหยียนคือตัวอย่างชั้นดี