ตอนที่ 1834 : จ้าวโกลาหลคนใหม่

จากกึ่งจ้าวโกลาหลเป็นจ้าวโกลาหลนั้นไม่มีคอขวด แม้จะไม่บ่มเพาะแต่ก็สามารถขึ้นเป็นจ้าวโกลาหลได้อย่างราบรื่น ตราบใดที่ไม่ตายไปก่อน พวกเขาก็จะได้เป็นจ้าวโกลาหลเอง เพียงแต่ว่ามันใช้เวลานานกว่าจะขึ้นเป็นจ้าวโกลาหลได้ มันใช้เวลานานกว่าการบ่มเพาะจากราชาขึ้นมาขอบเขตการสร้างไร้จำกัดเสียอีก ! จากราชาเป็นขอบเขตการสร้างไร้จำกัดนั้นยากอย่างมาก สำหรับคนส่วนมากแล้วนี่คือกำแพงที่ไม่อาจจะข้ามได้ แต่สุดท้ายมันก็แค่กำแพงคั่น หากข้ามมาได้ก็ถือว่าสำเร็จ แต่กึ่งจ้าวโกลาหลกับจ้าวโกลาหลนั้นแม้จะดูแตกต่างกันแต่ก็ไม่ได้มีกำแพงคั่นเอาไว้ สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือการบ่มเพาะและเตรียมตัว มีแค่การบ่มเพาะและการรับรู้ที่เหมาะสมเท่านั้นพวกเขาถึงจะผ่านไปถึงขั้นนั้นได้ ยกตัวอย่างเช่นราชา หากโชคดีและมีพรสวรรค์มากพอรวมถึงมีความพยายามในการบ่มเพาะแล้ว บางทีสักวันพวกเขาอาจจะขึ้นเป็นขอบเขตการสร้างไร้จำกัดได้ แต่กึ่งจ้าวโกลาหลนั้นแม้ว่าจะพยายามมากกว่านี้เป็นพันเท่าแต่ก็ไม่อาจจะทำแบบนั้นได้ มันไม่มีทางลัดสำหรับระดับนี้ ! ตอนที่เติบโตมาเป็นกึ่งจ้าวโกลาหล เหล่าศิษย์และอาจารย์ทุกคนก็รู้ว่าแม้แต่จางหยูก็ไม่อาจจะช่วยพวกเขาได้ สำนักคังเฉียงปีที่ 20,000 ก็ยังไม่มีใครเติบโตเป็นจ้าวโกลาหลเลย แม้แต่ซุนเหยียน, เสี่ยวเสีย, ซุนเมิ่งและคนอื่นๆก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะทะลวงผ่านได้ ศิษย์และอาจารย์ที่เหลือไม่จำเป็นต้องพูดถึง แต่จางหยูก็ใช่ว่าจะไม่ได้ประโยชน์อะไรกลับมา อย่างแรกเลยคือบรรพกาลจำนวนมากได้กำเนิดขึ้นมารวมถึงศิษย์และอาจารย์ทั้งหมดได้ขึ้นเป็นกึ่งจ้าวโกลาหล มันทำให้ความแข็งแกร่งของจางหยูเพิ่มขึ้นไปอีก อย่างที่สองคือจางหยูยังคงเล่าเรื่องต่อ จำนวนโลกที่เขามีนั้นมากกว่า 7 ล้านใบแล้ว โลกตันเถียนยังขยายตัวอย่างต่อเนื่องและเพิ่มระดับของมันเอง สุดท้ายจำนวนบรรพกาลได้เพิ่มขึ้นมากว่าล้านแห่ง ร่างแยกทั้งหมดของจางหยูได้ขึ้นเป็นกึ่งจ้าวโกลาหลแล้ว ความแข็งแกร่งของจางหยูในตอนนี้แม้แต่เขาก็ยังต้องกลัว เขาถึงกับสงสัยว่าแค่เขาตบก็สามารถฆ่าจ้าวโกลาหลได้แล้ว จ้าวโกลาหลเหมือนกัน แต่จางหยูกลับแกร่งกว่าเป็นพันเท่ารึอาจจะมากกว่านั้น ถึงอย่างนั้นนี่ก็ยังห่างไกลจากขีดจำกัดของจางหยู !ตอนที่โลกทุกใบในโลกตันเถียนได้ขึ้นเป็นโลกขั้นที่ 9 ทั้งหมด บรรพกาลมีหลายล้านแห่ง และบรรพกาลทุกแห่งมีจ้าวบรรพกาล ความแข็งแกร่งอาจจะก้าวกระโดดขึ้นมาอีกที่ด้านนอกโลกป่า ผู้คนต่างก็พากันแห่เข้าไปสำรวจสุสานในแต่ละที่โกลาหลเต็มไปด้วยพลังชีวิต ความกังวลที่เคยมีได้หายไปอย่างสมบูรณ์ ราวกับว่าไห่อู่เซิงไม่เคยมีตัวตนมาก่อนต้นไม้โกลาหลไม่ได้ทำอะไรมากว่าสองหมื่นปีแล้วนอกจากรักษาการเติบโตของโกลาหล ต้นไม้โกลาหลก็พยายามที่จะควบคุมโกลาหลด้วย !แม้จ้าวโกลาหลจะตายไปแล้ว แต่โกลาหลไม่ได้ถูกทำลาย สถานการณ์นี้พิเศษอย่างมาก บางทีมันอาจจะให้กำเนิดจ้าวโกลาหลคนที่สอง เมื่อต้นไม้โกลาหลควบคุมโกลาหลแห่งนี้ได้ งั้นมันก็จะกลายเป็นจ้าวโกลาหลคนที่สอง หากต้นไม้โกลาหลควบคุมโกลาหลได้สำเร็จ งั้นโอกาสที่จะเป็นแบบนั้นก็สูงอย่างมาก !ในฐานะต้นไม้โกลาหลแล้วไม่มีใครเหนือกว่ามันในการควบคุมโกลาหล ไม่มีใครมีสิทธิ์เท่ากับมันเลยเพราะตัวมันคือตัวตนของโกลาหล !ในหมื่นปีแรกของโกลาหล ขั้นตอนการควบคุมโกลาหลของต้นไม้โกลาหลยังช้าอยู่ ในช่วงหมื่นปีหลังการควบคุมก็เร็วขึ้นและยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผ่านไปสองหมื่นปีต้นไม้โกลาหลก็เกือบควบคุมโกลาหลได้ทั้งหมด !นี่ไม่ใช่ทางปกติในการบ่มเพาะแต่เป็นทางที่ดีที่สุดในการขึ้นเป็นจ้าวโกลาหล !ในวันนั้นหลังจากที่เล่าเรื่องจบ จางหยูก็ได้ถามขึ้นมา “ สถานการณ์ฝั่งเจ้าเป็นยังไง ?”