ตอนที่ 1833 : ทะลวงผ่าน

วิกฤตของโกลาหลได้ผ่านพ้นไปแล้ว ดังนั้นทั้งโกลาหลจึงกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง การตายของกุยหยวนและผู้ควบคุมจำนวนมากรวมถึงปราณสุสานที่หายไป ทำให้สุสานเหล่านั้นกลายเป็นขุมสมบัติที่ปราศจากปราณสุสานคุกคาม มันดึงดูดผู้คนได้จำนวนมาก มันเกิดการสำรวจสุสานขึ้นมา ผู้คนมากมายเริ่มสนใจในการสำรวจสุสาน ตอนที่โลกภายนอกพากันสนใจเรื่องการสำรวจสุสาน สำนักคังเฉียงก็ยังเงียบสงบดังเดิม ศิษย์และอาจารย์ราวกับหายตัวไป พวกเขาไม่ได้สนใจเรื่องภายนอก ทุกคนต่างก็เพ่งสมาธิไปกับการบ่มเพาะ พวกเขาอยากจะทะลวงผ่านให้ได้ ในพริบตาก็ผ่านไปกว่าหมื่นปี มันเหมือนจะยาวนาน พวกศิษย์และอาจารย์ต่างก็เข้าใจการสร้างมากขึ้นกว่าเก่า พวกเขาถึงกับรู้สึกได้ถึงกำแพงตรงหน้า เมื่อผ่านกำแพงนี้ไปได้ พวกเขาก็จะทะลวงขอบเขตไปได้เช่นกัน โลกตันเถียนของจางหยูมีโลกกว่า 4 ล้านใบ จำนวนบรรพกาลมีกว่าแปดแสนแห่ง จำนวนนี้ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การเพิ่มจำนวนของบรรพกาและการกำเนิดจ้าวบรรพกาลทำให้ความแข็งแกร่งของจางหยูเพิ่มขึ้นในระดับที่น่าเหลือเชื่อแม้แต่ผู้สร้างโกลาหลแห่งนี้ก็ไม่อาจจะเป็นคู่มือของเขาได้การพัฒนาโลกตันเถียนราวกับลูกบอลหิมะที่กลิ้งลงจากภูเขา มันค่อยๆสั่งสมมากขึ้นเรื่อยๆ มันทำให้ความแข็งแกร่งของจางหยูพุ่งทะยานขึ้นมา ยิ่งนานเท่าไหร่ความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มขึ้นราวกับไม่มีวันหยุดต้องขอบคุณความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมา พลังของทักษะหลอกลวงเหมือนจะยกระดับตามไปด้วย แม้แต่ตอนที่จางหยูบรรยายเองก็ยังส่งผลได้มากกว่าเดิมสำนักคังเฉียงในปี 10,832 จางหยู, ซุนเหยียน, ต้นไม้โกลาหล, ซุนเมิ่ง, ซุนวูและเสี่ยวเสียได้รับรู้ถึงขอบเขตการสร้างไร้จำกัดคนใหม่ที่กำเนิดขึ้นมา จางหยูทั้งยินดีและแปลกใจเพราะชายคนนี้ไม่ใช่หนึ่งในพวกราชา เขาไม่ใช่หยวนเทียนจี, เย่ฟานหรือศิษย์คนอื่นๆ เขาไม่ใช่คนในโลกสาขา แต่เป็นโอวเสินเฟิงโอวเสินเฟิงที่เข้าร่วมสำนักคังเฉียงในร่างวิญญาณสำนักคังเฉียงในปี 10,863 ได้มีขอบเขตการสร้างไร้จำกัดคนที่สองก็กำเนิดขึ้นมา ตัวตนของชายคนนี้คือคนที่จางหยูคาดไม่ถึง เพราะนี่คือนาจาจากโลกเด็กอสูร!โอวเสินเฟิงและนาจามีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือได้ร่างดั้งเดิมของจางหยูไปนอกจากนี้แล้วก็อ้าวปิ่งรัชทายาทมังกรจากโลกเด็กอสูรก็ทะลวงผ่านเป็นคนที่สาม เป็นไปตามที่จางหยูคาดเดาเอาไว้