ตอนที่ 1832 : การเตรียมตัว

ซุนเหยียนและคนอื่นๆรวมไปถึงจางหยูต่างก็พร้อมจะก้าวขึ้นมาเป็นกึ่งจ้าวโกลาหลด้วยเหตุบังเอิญ แม้แต่ไห่อู่เซิงเองก็ด้วย ความสำเร็จของพวกเขาไม่อาจจะเลียนแบบได้ สุดท้ายจางหยูก็ยอมแพ้ เขาได้แต่ต้องให้พวกศิษย์และอาจารย์ทะลวงผ่านกันเอง เขาไม่อาจจะช่วยอะไรได้ บางทีสิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็แค่เปิดการบรรยายพวกนี้เพื่อปลุกความสามารถพวกนี้ออกมาอย่างเต็มที่ จางหยูส่ายหน้าและมองไปที่ต้นไม้โกลาหลก่อนจะถามขึ้น “โกลาหลเป็นยังไงบ้าง ? ไม่มีวี่แววของการทำลายล้างสินะ ?” ต้นไม้โกลาหลตอบกลับ “ เมื่อท่านจัดการกับไห่อู่เซิงแล้ว ปราณสุสานก็ถูกลบไป โกลาหลไม่มีปราณสุสานอีก ไห่อู่เซิงคือต้นกำเนิดของปราณสุสาน เมื่อเขาถูกกำจัดไป เป็นธรรมดาที่ปราณสุสานไม่อาจจะกำเนิดขึ้นมาได้” “ ดี ” จางหยูพยักหน้าและมองไปที่โกลาหลภายนอก หลังจากนั้นสักพักทุกคนก็แยกย้ายกันออกไป จางหยูหันไปสนใจศิษย์และอาจารย์ในโลกตันเถียน ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้มีบรรพกาลกำเนิดขึ้นมาหลายสิบแห่งแล้ว นอกจากโลกบรรพกาล,โลกผนึกเทพ,โลกการผันแปรของดวงดาวและโลกผังหลงแล้ว โลกบังสวรรค์,โลกสมบูรณ์,โลกกลืนดวงดาว,โลกทะยานฟ้าต่างก็มีบรรพกาลกำเนิดขึ้นมา มันมีบรรพกาลกำเนิดขึ้นมาเรื่อยๆซึ่งทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นไปด้วย แม้ว่าเขาจะไม่ได้ทะลวงผ่านขอบเขต แต่หากเทียบกับตอนที่เพิ่งขึ้นมาเป็นจ้าวโกลาหลแล้วเขาแกร่งกว่าเดิมหลายเท่าจิตผู้สร้างของเขาใกล้เคียงกับจิตผู้สร้างในโลกตันเถียนแล้วช่องว่างระหว่างจิตทั้งสองน้อยลงเรื่อยๆ แม้ว่ามันจะมีความต่างชั้นอยู่แต่อีกไม่นานก็จะทัดเทียมกันยิ่งมีโลกกำเนิดขึ้นมากเท่าไหร่ ยิ่งแต่ละโลกเชื่อมต่อกันมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเพิ่มความเร็วในการเติบโตของโลกเหล่านั้นมากเท่านั้นตอนนี้โลกมีมากกว่าแสนใบ จำนวนสิ่งมีชีวิตก็เพิ่มขึ้นจนถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ มันถึงกับมากกว่าผู้คนในโกลาหล แม้ว่าโกลาหลจะพัฒนาตัวเองมานานแต่เพราะการตายของผู้ควบคุมกับกุยหยวนในแต่ละยุค และผลจากการทำลายล้าง ทำให้จำนวนประชากรมีแนวโน้มลดลงอย่างมาก เกรงว่าแม้โกลาหลจะมีพื้นที่ใหญ่กว่าโลกตันเถียนเป็นพันเท่ารึหมื่นเท่า แต่พวกกุยหยวนและผู้ควบคุมนั้นถือว่ามีน้อยอย่างมากจนถึงวันนี้โลกตันเถียนไม่ได้พึ่งการช่วยเหลือจากโกลาหลในการเติบโต ด้วยโลกจำนวนมากภายใน รวมถึงการแลกเปลี่ยนกันระหว่างแต่ละโลก มันก็เป็นการเร่งความเร็วในการเติบโตของโลกเหล่านี้ได้บางทีตอนที่จำนวนของโลกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้ว มันคงไม่ต้องพึ่งโกลาหลอีกต่อไปเวลาผ่านไปช้าๆ ในทุกๆวันจางหยูจะทำการเล่าเรื่องให้ศิษย์ฟัง บางเรื่องนั้นเขาได้ยินมาจากโลกเก่า บางเรื่องเขาได้ยินมาจากโกลาหล บางเรื่องเขาก็แต่งขึ้นมาเพื่อสร้างโลกใหม่ขึ้นและทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกด้วยในพริบตาก็ผ่านไปกว่าพันปี โลกที่กำเนิดขึ้นมาด้านในนั้นมีมากกว่า 360,000 ใบจำนวนของมันใกล้จะถึงครึ่งล้าน !