ตอนที่ 1836 : เผ่าสวรรค์กับเผ่าชีวิต

ทุกคนพากันมองไปที่กวน แม้ว่าตอนนี้จะมีแค่ต้นไม้โกลาหลที่ขึ้นเป็นจ้าวโกลาหลได้ แต่อีกไม่นานคนที่เหลือก็ต้องขึ้นเป็นจ้าวโกลาหลอยู่ดี ดังนั้นการเข้าใจกฎทะเลโกลาหลไว้ล่วงหน้าก็จะหลีกเลี่ยงปัญหาได้อย่างมาก กวนไม่ได้สนใจสายตาของทุกคนและพูดขึ้น “ กฎข้อแรกหากไม่ได้รับอนุญาตห้ามออกจากแดนสวรรค์ซื่อเซียว ” “ ห้ามออกจากแดนสวรรค์ซื่อเซียวรึ ?” “ สิ่งที่เรียกว่าแดนสวรรค์ซื่อเซียว คืออาณาเขตปกครองของจักรพรรดิชื่อเซียว” กวนมองไปรอบๆ “ จักรพรรดิทั้งเก้าของทะเลโกลาหล ต่างก็มีอาณาเขตเป็นของตัวเอง แดนสวรรค์ซื่อเซียวก็คือหนึ่งในนั้น” เขาเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ “ กฎข้อที่สอง ห้ามติดต่อกับเผ่าสวรรค์ไม่ว่าจะเป็นกรณีใดก็ตาม” “ เผ่าสวรรค์คืออะไร ?” ต้นไม้โกลาหลถามขึ้นมา กวนตอบกลับ “ ในทะเลโกลาหลอันกว้างใหญ่มีสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน แต่โดยรวมแล้วแบ่งเป็นสองพวก พวกแรกคือสิ่งมีชีวิตแบบเรา ซึ่งเรียกว่าเผ่าชีวิต จุดเด่นของเผ่าชีวิตก็คือเมื่อพลังชีวิตหมดลงแล้วเราก็จะตาย ส่วนอีกอันคือเผ่าสวรรค์ เผ่าสวรรค์ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่เป็นการรวมร่างของสิ่งพิเศษ ยกตัวอย่างเช่นจิตปฐมบทโกลาหล,บาปแห่งความว่างเปล่าเป็นต้น แม้ว่าพวกนี้จะไม่ใช่เผ่าสวรรค์ที่แท้จริง แต่เมื่อทะลวงผ่านมาได้และขึ้นเป็นจ้าวโกลาหล งั้นก็ต้องเป็นคนของเผ่าสวรรค์” “ ข้าไม่อาจจะติดต่อกับคนของเผ่าสวรรค์ได้รึ ?” ต้นไม้โกลาหลถามขึ้นมา “ เพราะเราเป็นศัตรูคู่แค้นกัน” เสียงของกวนจริงจังขึ้นมา “ วิธีการเติบโตของเผ่าสวรรค์กับเผ่าชีวิตแตกต่างกัน เผ่าชีวิตอย่างพวกเราต้องใช้ความพยายามมากมายกว่าจะขึ้นมาเป็นจ้าวโกลาหลได้ แต่พวกนั้นแค่กลืนกินเผ่าชีวิตก็เติบโตขึ้นมาได้…เราไม่อาจจะอยู่ร่วมกับพวกนั้นได้ !” ทุกคนต่างก็อึ้ง เผ่าสวรรค์น่ากลัวขนาดนั้นเลยรึ ? มันทำให้พวกเขานึกถึงเสี่ยวเสียและไห่อู่เซิงที่พยายามจะกลืนกินโกลาหลหิน“ ความแค้นระหว่างพวกเขากับเรานั้นมีมานานจนไม่อาจจะลบล้างได้” กวนพูดขึ้น “ สงครามระหว่างทั้งสองฝ่ายมีมาช้านานแล้ว…” เขามองไปรอบๆแล้วพูดขึ้น “ หากพวกเจ้ากล้าร่วมมือกับพวกมัน จะต้องทนทุกข์กับคำสาปแช่งจากเผ่าชีวิตนับล้านล้าน!”“ ร่วมมือกับเผ่าสวรรค์?” ต้นไม้โกลาหลเอ่ยถามอย่างตกใจ “ใครกันที่จะโง่พอร่วมมือกับพวกนั้น ?”กวนพูดขึ้น “ แต่ความจริงมันมีคนโง่เช่นนั้นอยู่ แต่มีแค่ไม่กี่คน”ซุนเหยียนคิ้วขมวด “ ทำไมจักรพรรดิทั้งเก้าถึงไม่ทำลายพวกนั้นทิ้ง ?”“ ทำลายรึ ?” กวนราวกับได้ยินเรื่องตลก “ ในหมู่จักรพรรดิทั้งเก้า มีห้าคนที่เป็นคนของเผ่าสวรรค์แล้วจะกำจัดได้ยังไง ?”ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นทุกคนต่างก็พากันอึ้งและมองไปที่กวนด้วยสีหน้าตกตะลึงกวนสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพึมพำออกมา “ กองกำลังสวรรค์นั้นแกร่งกว่าเรา ภายใต้แรงกดดันจากพวกนั้นแล้ว เรายากจะปกป้องตัวเองได้ นี่ไม่ต้องนับการทำลายพวกนั้นเลย ที่เราทำได้คือพยายามเอาตัวรอดให้ได้นานที่สุด นั่นคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว”เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็ใจสั่นราวกับโดนภูเขากดทับแต่เดิมแล้วพวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนของเผ่าชีวิตถึงไปร่วมมือกับเผ่าสวรรค์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะไม่ได้โง่ พวกนั้นแค่กลัวตายหรือไม่ก็โหยหาพลังยิ่งสภาพแวดล้อมย่ำแย่เท่าไหร่ ความโลภและความกลัวตายของผู้คนก็จะมากขึ้นเท่านั้น“ สรุปคือหากพวกเจ้าพบคนของเผ่าสวรรค์ พวกเจ้าไม่ต้องคิดอะไร ให้ฆ่าพวกนั้นได้ทันที ” กวนกวาดตามองไปที่ต้นไม้โกลาหล