ตอนที่ 1837 : กุยกุยหลิง

“ เอาล่ะ ข้าได้บอกกฎทั้งหมดแล้ว กฎสองข้อแรกนั้นห้ามฝ่าฝืนโดยเด็ดขาด ไม่อาจต่อรองได้ หากฝ่าฝืนจะต้องโดนกำจัด” กวนพูดขึ้น “ สำหรับกฎข้อที่สาม เจ้าเลือกได้ว่าจะทำตามรึไม่ก็ได้ แต่ผลกระทบนั้นเจ้าต้องรับเอาไว้เอง” ถ้าไม่ใช่เพราะความพิเศษของต้นไม้โกลาหล กวนคงไม่สนใจจะพูดคุยกับเขามากแบบนี้หากเทียบกับจ้าวโกลาหลหน้าใหม่คนอื่นๆ “ ช้าก่อน” เมื่อเห็นว่ากวนกำลังจะกลับ ต้นไม้โกลาหลก็พูดขึ้น “ แล้วข้าต้องจ่ายลูกปัดดั้งเดิมที่ไหน ?” ถึงจะไม่พอใจแต่เพื่อไว้หน้าจักรพรรดิ ต้นไม้โกลาหลก็ไม่กล้าพอที่จะปฏิเสธ กวนไม่ได้แปลกใจกับท่าทีของต้นไม้โกลาหล เขาได้พูดขึ้น “ เมื่อเข้าสู่ทะเลโกลาหล เจ้าจะรับรู้ได้ถึงพลังที่เรียกหา เจ้าจงฟังพลังนั้นแล้วมุ่งหน้าไปที่โกลาหลซื่อเซียว มันจะเปิดต้อนรับเจ้าอยู่…” เขามองไปที่ต้นไม้โกลาหลแล้วพูดต่อ “ เมื่อเจ้าไปถึงที่นั่น มันจะมีคนนำทางเจ้า สำหรับเวลาแล้วต้องจ่ายก่อนจะหมดยุค” 1 ยุคถือว่าเป็นเวลามหาศาล ต้นไม้โกลาหลสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น “ ขอบคุณ ข้าจะจำเอาไว้ 1 ยุคโกลาหลต้องจ่ายลูกปัดดั้งเดิม” “ เจ้าน่าสนใจกว่าจ้าวโกลาหลหน้าใหม่คนอื่นเสียอีก” กวนมองไปที่ต้นไม้โกลาหลด้วยความชื่นชม “ หน้าใหม่หลายคนต่างหลงตัวเองและไม่สนใจกฎทั้งสาม ผลก็คือพวกเขาโดนสั่งสอน เจ้าน่ะดีกว่าพวกนั้นมาก” ต้นไม้โกลาหลยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ กวนก็พูดขึ้น “ ในเมื่อเจ้ารู้ฐานะของตัวเอง ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะพูดคุยกับเจ้า อันที่จริงแล้วการให้เจ้าจ่ายลูกปัดดั้งเดิมนั้น ใช่ว่าจะเป็นการขูดรีดเจ้าฝ่ายเดียว เพราะจ้าวโกลาหลที่จ่ายลูกปัดดั้งเดิมนั้นจะได้รับการคุ้มครองจากจักรพรรดิ หรือกล่าวได้ว่าจะได้รับการคุ้มครองจากสามกองทัพ หากเจ้าเจอปัญหาอะไร ตราบใดที่ไม่หนักหนาเกินไป ก็สามารถรายงานมาหาเราเพื่อที่เราจะมาช่วยจัดการได้ ”สิ่งที่เรียกว่าไม่หนักหนาเกินไปนั้นแน่นอนว่าทางฝั่งนั้นจะพิจารณาเองในอีกความหมายคือทางกองทัพจะเป็นคนตัดสิน“ งั้นนี่ก็คือค่าคุ้มครองสินะ ?” ต้นไม้โกลาหลถามขึ้นมา“ เจ้าจะคิดแบบนั้นก็ได้” กวนพูดขึ้น “ ค่าคุ้มครองที่ไม่เสียเปล่า มันมีผลประโยชน์อย่างมาก มูลค่าของมันเกินกว่าที่เจ้าจ่ายไปด้วยซ้ำ ตอนที่เจ้าไปยังโกลาหลซื่อเซียว เจ้าจะเข้าใจเอง”“ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น” ต้นไม้โกลาหลพูดขึ้น“ เจ้าฉลาดกว่าคนอื่นๆเยอะ” กวนถอนหายใจออกมา “ หากซุนกวนจ่ายค่าคุ้มครอง สุดท้ายเขาคงไม่ต้องตายอย่างน่าอนาถ”เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนต่างก็พากันแปลกใจซุนเหยียนมองไปที่กวนแล้วพูดขึ้น “ ไม่ใช่ว่าร่างหลักโดนผึ้งต่อยตายรึ ? หรือว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลังในเรื่องนี้ ?”“ ร่างหลัก ? เจ้าคือร่างแยกของซุนกวนรึ ?” กวนมองไปที่ซุนเหยียน “ ไม่แปลกเลยที่เจ้าหน้าตาเหมือนกัน คลื่นพลังก็ยังคล้ายกันอีก…”