ตอนที่ 1865 : ยินดีที่ได้พบ แม่ทัพของเผ่าสวรรค์

ตอนที่ 1865 : ยินดีที่ได้พบ แม่ทัพของเผ่าสวรรค์ ” ตราระดับราชา …” ซือหมิงแสดงสายตาเย็นชาออกมา ” เจ้าคือลั่วชาสินะ! ” คนที่ขัดขวางการโจมตีของเขาเมื่อครู่นี้ คือหัวหน้าทีมลั่วชา นางเองก็เป็นรองแค่แม่ทัพเช่นกัน เมื่อได้ยินชื่อของลั่วชา คนของสำนักคังเฉียงรวมถึงจางหยูที่สังเกตการณ์อยู่นั้นต่างก็แปลกใจ ทุกคนรู้ว่าหัวหน้าทีมลั่วชานั้นคือลั่วชา ทุกคนต่างก็รู้ว่าลั่วชานั้นแข็งแกร่ง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าลั่วชานั้นเป็นผู้หญิง นางเป็นผู้หญิงที่เย็นชาราวกับเทพธิดาน้ำแข็ง ลั่วชาไม่ได้ใส่ใจสายตาของคนโดยรอบแม้แต่น้อย นางกลับมองไปยังทีมคังเฉียง “ หัวหน้าพวกเจ้าอยู่ไหน ? ” นางสงสัยเรื่องทีมคังเฉียงอย่างมาก ทีมที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมากลับแข็งแกร่งขนาดนี้และมีจำนวนมากถึง 2,000 คน นางอยากรู้ว่ามันเป็นทีมแบบไหนกันแน่ ? นอกจากแม่ทัพของสามทัพใหญ่แล้ว นางก็ไม่คิดว่าจะมีใครรวบรวมคนที่แข็งแกร่งได้มากแบบนี้ แม้แต่ทีมเทพปีศาจที่เป็นทีมระดับความตายก็ไม่อาจจะทำแบบนี้ได้ ! นางไม่สงสัยเลยว่าแม้ตัวนางจะฆ่าคนของทีมคังเฉียงได้ แต่คงต้องเอาชีวิตเขาแลก นี่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของทีมคังเฉียงแล้ว ! ” หัวหน้า? เจ้าหมายถึงเจ้าสำนักงั้นรึ ? ” จ้านเทียนเกอเกาหัวอย่างงงวย ” เราไม่รู้ว่าเจ้าสำนักอยู่ที่ไหน แต่ข้าเดาว่าเจ้าสำนักน่าจะซ่อนตัวอยู่และคอยจับตาดูพวกเรา ” หยวนเทียนจีพยักหน้า ” อาจารย์บอกว่านอกซะจากแม่ทัพปรากฏตัวขึ้นมา เขาถึงจะลงมือ ไม่งั้นแล้วเขาก็ไม่ทางเข้ามายุ่ง ” เมื่อได้ยินแบบนั้นลั่วชาก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ” บ้าไปแล้ว ! ” แสดงว่าแม้แต่เทพสงครามน้อยซือหมิงก็ไม่อยู่ในสายตาอย่างนั้นหรือ!ลั่วชาไม่คิดเลยว่าหยวนเทียนจีจะพูดแบบนี้ออกมา นางยักคิ้วและพูดขึ้น ” ฟังจากที่่เจ้าบอกแล้ว หัวหน้าเจ้าคงอยู่ระดับแม่ทัพใช่รึไม่ ?”” เรื่องนี้….เจ้าสำนักไม่อยากทำตัวโดดเด่นและไม่อยากให้เราพูดถึง ” อู่โม่พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม ” หากเจ้าอยากรู้จริงๆ เจ้าก็ต้องไปถามเจ้าสำนัก ”คำตอบนี้แม้ว่าจะกำกวมแต่ก็พออ้างอิงอะไรได้” เจ้าคิดจะทำให้ข้ากลัวรึ ? ” ซือหมิงแสดงสายตาที่เย็นชาออกมา ” หัวหน้าเจ้าอยู่ระดับแม่ทัพ ? ทำไมถึงไม่พูดไปเลยล่ะ ว่าหัวหน้าเจ้าเป็นจักรพรรดิ! หากเขาแข็งแกร่งอย่างที่เจ้าว่า งั้นทำไมถึงปล่อยให้พวกเจ้าบาดเจ็บหนักขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่พวกเจ้าเกือบตาย เขาก็ยังไม่ยอมลงมืออีก? ”เขาไม่รับรู้ถึงตัวตนของจางหยูเลย และคิดว่าอีกฝ่ายคงรู้ถึงอันตรายจึงได้ทิ้งคนอื่นๆเอาไว้” การโจมตีเมื่อครู่ หากไม่ใช่ลั่วชาขวางเอาไว้ พวกเจ้าคงตายไปแล้ว ! ” ซือหมิงแสดงสีหน้าเย็นชาออกมาหยวนเทียนจีฮึดฮัดออกมา ” เจ้าไม่รู้อะไรเลย ! ความคิดของอาจารย์นั้นเจ้าจะคาดเดาได้รึ ? อย่าพูดถึงการฆ่าเราเลย อาจารย์อาจจะฟื้นคืนชีพให้เราได้ด้วยซ้ำ ในใจเราแล้วแม้แต่จักรพรรดิทั้งเก้าก็ไม่อาจจะเทียบเท่ากับอาจารย์ได้ ” หยวนเทียนจีแสดงสีหน้าภูมิใจออกมา” เชื่อรึไม่ว่าหากเจ้าสำนักอยากจะฆ่าเจ้าจริงๆแล้ว แค่กระดิกนิ้วก็ทำได้แล้ว ! ” เป้ยหลงพูดขึ้นมาคนของสำนักคังเฉียงทุกคนต่างก็เชื่อในตัวจางหยู พวกเขาเชื่อว่าไม่มีอะไรที่จางหยูทำไม่ได้ เว้นแต่ว่าจางหยูไม่คิดที่จะทำ!” ฮ่าฮ่า ” ผู้บัญชาการใหญ่หัวเราะออกมา ” กลุ่มมดที่ไม่เคยเห็นโลกภายนอกแต่กลับพูดจาใหญ่โต ! พวกเจ้าเรียกหัวหน้าของพวกเจ้าออกมา แล้วลองดูสิว่าเขาจะหยุดการโจมตีของข้าได้รึไม่ ! ”เขาไม่เชื่อคำพูดของคนจากสำนักคังเฉียง ยังไงซะเขาก็ถือว่าเป็นเทพสงคราม แม้ว่าความแข็งแกร่งจะไม่ได้เท่ากับแม่ทัพ แต่ก็ไม่ได้ห่างมากนัก ต่อให้ท่านแม่ทัพลงมือ แต่ก็ไม่อาจจะเอาชนะเขาได้ง่ายๆ แต่คนของสำนักคังเฉียงกลับบอกว่า แค่เจ้าสำนักกระดิกนิ้วก็ฆ่าเขาได้แล้วแค่ผู้บัญชาการใหญ่คนหนึ่งก็ไม่คิดจะโผล่หัวออกมา หัวหน้าลึกลับคนนี้จะแข็งแกร่งกว่าแม่ทัพอีกรึ ?” ข้าไม่อยากจะพูดกับเจ้าแล้ว” ซือหมิงแสดงสายตาเย็นชาออกมาอีกครั้ง ตัวของเขาแผ่จิตสังหารออกมา ” วันนี้พวกเจ้าทุกคนต้องตาย ไม่มีใครหนีไปได้ และเจ้า ลั่วชา เมื่อเจ้ามาหาข้าถึงที่ งั้นก็ตายไปด้วยกันนี่แหละ ”” แค่เจ้าเพียงลำพังน่ะรึ ? ” แม้ว่าลั่วชาจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับอีกฝ่าย แต่นางก็ถือว่าแข็งแกร่งพอตัว ” หากเจ้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ บางทีเจ้าอาจจะฆ่าข้าได้ แต่เจ้าในตอนนี้จะใช้พลังออกมาได้มากเท่าไหร่กัน ? หากใช้พลังได้ 9 ใน 10 ส่วน? หรือ 6 ใน 10 ส่วน? ข้าอาจจะไม่ใช่คู่มือของเจ้า แต่เจ้าก็ฆ่าข้าไม่ได้หากข้าหนี! ”