ตอนที่ 1878 : น้องซีหยุน

“ หากเจ้าทำได้ ข้าหวังว่าเจ้าจะพาเราไปส่งที่หมู่บ้านเสี่ยวอัน ” จางหยูมองไปที่ซีหยุน ซีหยุนไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้ เขาเดินออกมาจากตึกและตรงไปที่ลาน ก่อนจะเรียกวังวนออกมาทันที หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจคนของทีมคังเฉียงก็หายไปจากลาน ตอนที่ซีหยุนกำลังจะกลับนั้น อู๋ห่าวก็ได้มาหยุดเขาเอาไว้ “ ช้าก่อน ผู้บัญชาการซีหยุน” ซีหยุนแปลกใจ ก่อนหน้านี้อู๋ห่าวไม่ได้สนใจเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับเรียกชื่อเขา อีกฝ่ายไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน มันเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าได้รับความเคารพจากผู้บัญชาการใหญ่แห่งกองทัพสังเกตการณ์ ! “ยังมีธุระอะไรหรือขอรับหัวหน้า?” ซีหยุนยังแสดงท่าทีเคารพต่ออู๋ห่าว อู๋ห่าวมองไปที่ซีหยุนแล้วพูดว่า “ เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับทีมคังเฉียงบ้าง ?” เอาจริงๆแล้วเขาอยากรู้ที่มาของจางหยู ซีหยุนส่ายหน้า “ ขออภัยด้วย ข้าไม่รู้ว่าพวกเขามาจากไหน” “ งั้นทำไมพวกเขาถึงตั้งทีมขึ้นมาในหมู่บ้านฉิงเหยี่ยนกันละ ?” อู๋ห่าวถามขึ้นมา “ การตั้งทีมต้องทดสอบความแข็งแกร่งก่อน หากข้าจำไม่ผิด ทีมคังเฉียงนั้นเจ้าเป็นคนรับรองไม่ใช่รึไง ? เจ้ารู้ความแข็งแกร่งของพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ?” ซีหยุนไม่ได้ปิดบัง ยังไงซะอู๋ห่าวก็รู้ความแข็งแกร่งของจางหยูแล้ว ปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร “ ข้าเพิ่งทราบความแข็งแกร่งของพวกเขา” ซีหยุนตอบตามจริง “ ทั้งทีมคังเฉียงนั้นนอกจากสมาชิกที่ชื่อว่าต้นไม้โกลาหลแล้ว ผลการทดสอบของคนอื่นๆต่างก็เป็นสีแดง ความแตกต่างคือความเข้มของแสง บางคนเกือบจะเป็นสีทอง…” อู๋ห่าวนิ่งอึ้งไป เขารู้ว่าทีมคังเฉียงนั้นน่ากลัวแต่ไม่คิดว่าจะน่ากลัวถึงเพียงนี้! ทีมที่เต็มไปด้วยผู้บัญชาการและผู้บัญชาการใหญ่นั้น ไม่แปลกเลยที่พวกเขาจะน่ากลัว ! เมื่อคิดถึงท่าทีดูหมิ่นต่อทีมคังเฉียงในตอนแรก อู๋ห่าวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวขึ้นมา ทีมคังเฉียงนี้แม้แต่สมาชิกทั่วไปก็ยังน่ากลัว “ แล้วผู้อาวุโสล่ะ ?” แม้อู๋ห่าวพอจะเดาได้ว่าความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นอยู่ที่ระดับใด แต่ก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาอยู่ดี “ แน่นอนว่าเป็นสีขาว” ซีหยุนไม่ลังเลที่จะตอบกลับ “ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ความแข็งแกร่งของเจ้าสำนักนั้นอยู่ในระดับท่านแม่ทัพแน่ๆ ข้าถึงกับสงสัยว่าในหมู่แม่ทัพแล้ว เจ้าสำนักอาจจะอยู่ในระดับแนวหน้า”เมื่อคิดถึงแรนเดล หากความแข็งแกร่งของจางหยูด้อยกว่า ทีมคังเฉียงและทีมลั่วชาจะหนีออกมาได้รึ ?“ ข้าแค่สงสัยเลยถามดู” อู๋ห่าวไอแห้งๆออกมาเขาเดินไปใกล้ๆ ซีหยุนแล้วกระซิบ “ น้องซีหยุน ก่อนหน้านี้ข้าเสียมารยาทกับพวกเขาไปมาก มันเป็นความผิดของข้าเอง ข้าอยากให้เจ้าขอโทษแทนข้า หวังว่าน้องซีหยุนจะไม่ใส่ใจกับคำพูดของข้า ข้าขอขอบคุณเจ้าด้วยสำหรับเรื่องนี้”แค่พูดไม่กี่คำก็ทำให้ฐานะของซีหยุนสูงขึ้น จากผู้บัญชาการซีหยุนเป็นน้องซีหยุนบางทีสักวันซีหยุนอาจจะกลายเป็นพี่ซีหยุนก็ได้เมื่อเห็นท่าทีประจบของอู๋ห่าว ซีหยุนก็รู้สึกดีขึ้นมา นี่คือความสำเร็จที่ไม่อาจจะประเมินได้ก่อนที่จะพบกับทีมคังเฉียง เขาไม่เคยคิดว่าผู้บัญชาการตัวเล็กๆอย่างเขา จะถูกผู้บัญชาการใหญ่ระดับสูงของกองกำลังสังเกตการณ์เรียกว่าน้อง อีกฝ่ายถึงกับต้องเอาใจเขาด้วยซ้ำ“ หัวหน้าสบายใจได้ ข้าจะพูดแทนเองหากมีโอกาส” ซีหยุนแสดงท่าทีสุภาพออกมา“ หัวหน้าอะไรกัน ข้ามีชื่อไม่ใช่รึ ?” อู๋ห่าวทำท่าทีไม่พอใจ “ น้องซีหยุนดูถูกข้ารึไง ?”“ นี่ ”“ หากน้องซีหยุนไม่โกรธเคืองข้า ก็เรียกข้าว่าพี่ก็แล้วกัน ” อู๋ห่าวมองไปที่ซีหยุนด้วยสีหน้าจริงจัง “ จากวันนี้ไปเจ้าคือน้องของข้า ข้าเป็นพี่ของเจ้า เจ้ากับข้าเป็นพี่น้องกัน หากสุขก็จะสุขไปด้วยกัน หากทุกข์ก็จะทุกข์ไปด้วยกัน หากเจ้ามีปัญหาอะไรในอนาคตก็บอกข้าได้เลย ไม่ต้องกังวล เพราะตราบใดที่ไม่เกินความสามารถของข้า พี่คนนี้จะจัดการให้เจ้าเอง”“ นี่มัน…จะดีรึ ?”“ มันไม่ดีตรงไหนกัน ! เอาแบบนี้แหละ !” อู๋ห่าวโบกมือ “ นอกซะจากว่าเจ้าจะรังเกียจข้า”ซีหยุนดีใจอย่างมากแต่ก็ยังเงียบอยู่ เขาแสดงท่าทีลังเลออกมา แต่เมื่อเห็นว่าอู๋ห่าวแสดงท่าทีโมโหออกมา เขาถึงได้พูดขึ้น “ได้ พี่อู๋ ”อู๋ห่าวหัวเราะออกมา “ ดี ! น้องที่ดี !”เมื่อได้ยินแบบนั้นซีหยุนก็ขนลุกขึ้นมา หากไม่ได้เจอกับตัวคงไม่รู้ว่าผู้บัญชาการใหญ่จะเป็นกันเองแบบนี้ได้ เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ห่าว ซีหยุนก็ต้องตอบรับ “ ท่านพี่ !”“ ดี !” อู๋ห่าวถึงกับน้ำตาซึม“ ท่านพี่ !” ซีหยุนรู้สึกเหมือนอยากจะอ้วก