ตอนที่ 1882 : สงคราม ?

ผู้บัญชาการใหญ่ได้ติดต่อไปหาซูจิง ไม่นานก็ได้รับคำตอบจากซูจิง “ บอกท่านแม่ทัพด้วยว่า รอข้าจัดการเรื่องทางนี้ก่อน จากนั้นข้าจะกลับไป ” คำตอบของซูจิงได้ส่งผ่านไปถึงจิงหง จิงหงสับสน “เขาจัดการเรื่องอะไรอยู่ ?” “ เรียนนายท่าน ท่านซูจิงอยู่ในเขตตงหยาง เขากำลังหารือเรื่องการร่วมมือกับกองทัพลาดตระเวนของตงหยาง” ผู้บัญชาการใหญ่อธิบาย ตงหยางคืออาณาเขตที่จักรพรรดิตงหยางได้สร้างขึ้นมา มันก็เหมือนกับเขตซื่อเซียวแห่งนี้ ทหารลาดตระเวนของตงหยางนั้นแม้ว่าชื่อจะไม่เหมือนกับกองทัพเทียนลั่ว แต่งานของทั้งสองนั้นเหมือนกัน โดยแก่นแท้แล้วกองทัพเทียนลั่วคือกองทัพลาดตระเวน รับหน้าที่ดูแลความสงบและความมั่นคงที่ชายแดนของเขตซื่อเซียว กองทัพสังเกตุการณ์คอยรับหน้าที่ในการตรวจหาสายลับและช่องโหว่ต่างๆ พวกเขามีสิทธิ์ที่จะกำจัดคนที่ต้องสงสัย กองทัพซื่อเซียวมีหน้าที่คอยรับมือกับศัตรูภายนอกและต้านทานกองทัพสวรรค์ แต่ละกองทัพต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง “ ร่วมมือแบบไหนกัน ?” เพื่อที่จะฝึกซูจิง จิงหงได้ส่งเรื่องทั้งใหญ่และเล็กให้ซูจิงจัดการ เขาไม่ได้ดูแลกองทัพเทียนลั่วมาหลายปีแล้ว ผู้บัญชาการใหญ่อธิบายออกมา “ กองทัพลาดตระเวนตงหยางนั้นทำผลงานได้ดีอย่างมาก ท่านซูจิงอยากจะยกระดับของกองทัพ จึงนำกฎบางอย่างของพวกนั้นมาใช้กับกองทัพเทียนลั่ว เขาตั้งใจจะให้คนระดับสูงกลุ่มหนึ่งของกองทัพเราไปอบรบที่นั่น…” จิงหงพยักหน้าด้วยความชื่นชม “ เอาข้อดีของกันและกันมาใช้ ดี สิ่งที่กองทัพเทียนลั่วต้องการคือหัวหน้าที่มีความคิดสร้างสรรค์เช่นนี้ “ “ ซูจิงไม่ได้อยู่ในเขตซื่อเซียวรึ ?” อู๋ห่าวได้ยินแบบนั้นก็ผิดหวังขึ้นมา หากต้องเดินทางไปมา เกรงว่าคงเสียเวลาไม่น้อย “ เมื่อเขายุ่งอยู่ งั้นข้าก็ไม่คิดรบกวนเขาไ จิงหงพูดขึ้น “ หากเขากลับมาแล้ว ข้าจะให้คนไปแจ้งเจ้า ไม่มีปัญหาอะไรสินะ ?” อู๋ห่าวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้า “งั้นต้องรบกวนท่านจิงหงด้วย” อยู่ๆ อู๋ห่าวก็พูดขึ้น “ เรื่องนี้จัดการเสร็จแล้ว ข้าไม่คิดจะรบกวนท่านต่อ ข้าน้อยขอตัวก่อน”“ บอกหัวหน้าทีมคังเฉียง หากเขาทำได้ข้าหวังว่าเขาจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง” จิงหงพูดขึ้น “ข้าจินหงจะรับรองเป็นอย่างดี ”ความสามารถของทีมคังเฉียงนั้นเพียงพอที่จะทำให้จินหงสนใจได้ เขาหวังว่าจะได้ร่วมงานกับทีมคังเฉียงมากกว่านี้“ ข้าจะนำคำพูดของท่านไปบอกให้ ” อู๋ห่าวตอบกลับด้วยความสุภาพไม่นานอู๋ห่าวก็กลับไป….ที่มิติพิเศษในเขตซื่อเซียวมิติแห่งนี้ไม่ได้กว้างใหญ่นัก ทั้งมิติมีแค่คฤหาสน์เพียงหลังเดียวคฤหาสน์แห่งนี้ไม่ได้ใหญ่นัก แต่มีดอกไม้มากมาย มันทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงความสงบข้างๆมีภูเขาเทียมและมีชายหนุ่มนั่งอยู่บนม้านั่งหิน เขาสวมชุดสีขาวฟ้า สายตาของเขาดูลุ่มลึกไม่มีที่สิ้นสุด“ ซื่อเซียว”ตอนนั้นเองกลับมีเสียงดังขึ้นจากด้านนอกคฤหาสน์เสียงที่ดังขึ้นนี้ทำให้มิติสั่นไหวราวกับน้ำ จากนั้นใจกลางคลื่นก็มีแสงปรากฏขึ้น หากแม่ทัพอยู่ที่นี่ เขาคงจำชายหนุ่มคนนี้ได้ทันที ชายที่อาบไปด้วยแสงผู้นั้นคือหนึ่งในจักรพรรดิผู้สูงส่งของเผ่าสวรรค์ ฉิวหวังและชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนม้านั่งหินคือผู้สร้างเขตซื่อเซียวแห่งนี้…ซื่อเซียว !“ หายากจริงๆ ” ซื่อเซียวยิ้มออกมา “ ร่างแยกของจักรพรรดิเผ่าสวรรค์มาหาข้าถึงที่ หายากจริงๆ ”ร่างแยกได้ออกมาจากกลุ่มแสง ชัดแล้วว่าเขายังไม่กล้าพอ ยังไงซะที่นี่ก็เป็นที่ของซื่อเซียว ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายจะเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก ในทางกลับกันแล้วเขาจะอ่อนแอลงอย่างมากเช่นกันฉิวหวังมองไปที่ซื่อเซียวและพูดขึ้น “ ซื่อเซียว เจ้าต้องชดใช้ให้กับข้า !”คำพูดนี้ทำให้ซื่อเซียวคิดว่าฉิวหวังนั้นมาหาเรื่อง เขาอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง “ หือ ? ชดใช้รึ ? ชดใช้เรื่องอะไร ?”