ตอนที่ 1883 : หลักฐานที่แน่นหนา

เขตตงหยาง จักรพรรดิตงหยางมักจะปลอมตัวเป็นจ้าวโกลาหลทั่วไปและเดินเล่นอยู่ในเมือง เขาชอบทำแบบนี้เสมอ ร่างแยกของซื่อเซียวได้เข้ามาในเขตตงหยาง แต่ก็พบกับความว่างเปล่า ขณะที่ซื่อเซียวกำลังสอบถามแม่ทัพของกองทัพลาดตระเวนตงหยาง เสี้ยวจิตที่ตงหยางทิ้งเอาไว้ ก็รับรู้ถึงการมาของซื่อเซียว จากนั้นตงหยางที่อยู่ในท้องถนนก็หายตัวไปทันที ต่อมา ตงหยางก็ปรากฏตัวขึ้นด้านนอกเขตตงหยาง “ ซื่อเซียว เจ้ามาที่นี่ทำไมกัน ?” ตงหยางถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ ซื่อเซียวใจเย็นขึ้นมาแล้ว ไม่ได้โมโหจนหน้ามืดเหมือนก่อนหน้านี้ แต่เดิมเขาคิดจะมาชวนตงหยางไปสู้กับเผ่าสวรรค์ แต่ตอนนี้เขาได้สติกลับมาและมีเหตุผลดังเดิม เหตุผลเอาชนะอารมณ์ได้ เป็นธรรมดาที่จะไม่คิดก่อสงครามกับเผ่าสวรรค์ แต่การแสดงของฉิวหวังนั้นน่าสงสัยจริงๆ หรือว่าเผ่าสวรรค์คิดจะก่อสงครามขึ้นมาจริงๆ? แม้ว่าความเป็นไปได้จะน้อยแต่ก็ต้องป้องกันเอาไว้ ซื่อเซียวแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา เขาบอกตงหยางเรื่องฉิวหวังและพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ ข้าสงสัยว่าเผ่าสวรรค์ตั้งใจทำแบบนี้ มันอาจจะเป็นแผนการ ” “ ไม่มีทาง” ตงหยางขมวดคิ้ว “หากเผ่าชีวิตกับเผ่าสวรรค์ทำสงครามกันขึ้นมา ก็มีแต่จะเสียหายทั้งสองฝ่าย เผ่าสวรรค์ไม่น่าจะโง่ ?” แม้ว่าเผ่าชีวิตจะอ่อนแอกว่าเผ่าสวรรค์ แต่หากต้องสู้กันจริงๆ เผ่าสวรรค์ก็ใช่ว่าจะชนะได้ตามต้องการ การกระทำนี้จะทำให้เผ่าสวรรค์เสียคนไปจำนวนมาก “ งั้นเจ้าว่าทำไมเขาถึงใส่ร้ายข้า ? ข้าสาบานได้เลยว่าเรื่องทั้งหมดที่เขาเล่ามานั้นไม่เป็นความจริง ข้าไม่ได้สนใจชีวิตของแม่ทัพหรือทหารของเขาเลย ” ซื่อเซียวถามขึ้นมา “ เจ้ากับข้าต่างก็รู้ดีว่าจำนวนจักรพรรดิมีแค่ 9 คน มันมีแต่จะน้อยลง ไม่มีเพิ่มขึ้น…ข้าไม่ได้ทำ ส่วนเจ้าก็อยู่ไกล มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะลงมือ คำอธิบายเดียวคือฉิวหวังแค่อยากจะใส่ร้ายคนอื่น” ตงหยางแสดงสีหน้าหนักใจออกมา เขาไม่ได้เห็นแย้งกับการวิเคราะห์ของซื่อเซียว แต่เขาก็ถามขึ้นมา “ เจ้ามั่นใจนะว่าเจ้าไม่ได้ทำ ?” ซื่อเซียวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ ข้า ซื่อเซียว เป็นคนแบบไหนเจ้าก็รู้ เมื่อข้าบอกว่าไม่ได้ทำ ข้าก็ไม่ได้ทำ” “ งั้นเกรงว่า…นี่อาจจะเป็นแผนการจริงๆ ” ตงหยางเห็นช่องโหว่ของเรื่องนี้ “ ก่อนหน้านี้ข้าโมโหจนบอกว่าจะเปิดสงครามกับเผ่าสวรรค์ มันก็แค่คำพูดตามอารมณ์ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้มันจะเป็นจริงขึ้นมา เพียงแต่ฝ่ายที่คิดจะทำสงครามไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นเผ่าสวรรค์ ” ตงหยางขมวดคิ้ว “ ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ”เขาไม่รู้ว่าทำไมเผ่าสวรรค์ถึงได้ทำแบบนี้จักรพรรดิเผ่าสวรรค์บ้าไปแล้วรึ ?พวกนั้นไม่รู้รึไงว่าการทำสงครามนั้นมีแต่จะสร้างความเสียหาย แม้แต่คนของตัวเองก็ยังต้องตายด้วย ?อะไรคือเหตุผลที่ทำให้เผ่าสวรรค์ยอมเสี่ยงหาข้ออ้างเปิดสงครามกับเผ่าชีวิต ?“ ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร แต่เรื่องสำคัญในตอนนี้คือต้องแจ้งให้หว่านเกอกับอู่หมิงรู้ ” ตงหยางพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น “ไม่ว่าเผ่าสวรรค์คิดจะเปิดสงครามรึไม่ แต่เราก็ต้องจัดการรับมือให้ดี” เมื่อพูดไปแล้วสายตาของเขาก็เย็นชาขึ้นมา “ หากพวกนั้นคิดจะเปิดสงครามจริงๆก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ทุกฝ่ายอาจจะต้องตายหมดไม่อาจจะเลี่ยงได้”“ นี่แหละที่ข้าคิด ” ซื่อเซียวพยักหน้าทั้งสองได้เดินทางไปหาหว่านเกอ จากนั้นก็เดินทางไปหาอู่หมิงต่อสุดท้ายจักรพรรดิของเผ่าชีวิตทั้งสี่ก็ได้มารวมตัวกันหว่านเกอและอู่หมิงรู้เรื่องนี้ก็คิดแบบเดียวกับตงหยาง พวกเขาคิดว่าเรื่องนี้ไม่อาจจะเป็นไปได้พวกเขาถึงกับให้ซื่อเซียวรับรองและสาบาน หว่านเกอกับอู่หมิงถึงจะยอมเชื่อมันมีจุดที่แปลกอยู่หลายจุด แต่ยังไงซะพวกเขาก็ไม่เชื่อว่าฉิวหวังจะกล้าพอจนเปิดสงครามขึ้นมากับเผ่าชีวิต“ เป็นไปได้ไหมว่าเขาต้องการรีดไถ่พวกเรา? ” อู่หมิงหรี่ตาลงและพูดขึ้นแม้แต่หว่านเกอก็ยังพูด “ มันอาจจะเป็นไปได้ ”ซื่อเซียวและตงหยวนก็คล้อยตาม “ ต้องใช่แน่ๆ !”ในความเห็นของพวกเขาแล้วคำตอบมีแค่อย่างเดียว“ หากเป็นเช่นนั้นก็ไม่ต้องกลัวไป นอกซะจากว่าพวกนั้นมีหลักฐาน งั้นไม่ว่าพวกนั้นจะพูดอะไรเราก็แค่ปฏิเสธเอาไว้ ”ตงหยางพูดขึ้น “ หากต้องการเปิดสงครามจริงๆ ถึงเผ่าชีวิตไม่อาจจะสู้ได้ แต่เผ่าสวรรค์ก็ใช่ว่าจะสบาย ”