ตอนที่ 1884 : จักรพรรดิมาเยือน

ซื่อเซียวเริ่มสงสัยตัวเอง แต่ไม่นานเขาก็สลัดความคิดนี้ทิ้งไป หากเป็นเรื่องอื่นคงไม่ใช่ปัญหาอะไรแต่เรื่องนี้เขาไม่อาจจะลืมได้ เขาจะลืมได้ยังไงในเมื่อมันเป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ ? ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเรื่องนี้จะต้องเป็นฝีมือของคนอื่น ! เขาสงสัยว่าอาจจะเป็นฝีมือของจักรพรรดิคนที่เหลือและป้ายความผิดมาให้เขา แต่เขาก็สลัดข้อสงสัยนี้ไปทันทีเพราะมันไม่ได้ส่งผลดีต่อจักรพรรดิคนอื่นๆเลย แม้ว่าจักพรรดิเผ่าชีวิตทั้งสี่คนจะไม่ได้สนิทสนมกัน แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอยู่ฝั่งเดียวกัน ตำแหน่งก็ทัดเทียมกัน การป้ายความผิดให้กับเขานั้นมีแต่จะส่งผลเสีย รึว่ามีคนทรยศเลือกที่จะเข้าข้างเผ่าสวรรค์ ? เมื่อคิดแบบนั้นเขาก็ตัดความคิดนี้ทิ้งไปอีก ในฐานะจักรพรรดิเผ่าชีวิตแล้ว เขารู้ว่าผลกระทบจากการหักหลังนั้นมันหนักหนาแค่ไหน เขาไม่คิดว่าคนอื่นๆจะโง่ “ งั้นใครที่เป็นคนทำ ? ” ซื่อเซียวเริ่มสับสน ตอนนั้นเองเทียนตู้ก็ได้พูดขึ้นมา “ หลักฐานชัดเจนเช่นนี้ ซื่อเซียว เจ้ามีอะไรจะพูดอีกรึไม่ ?” “ ไม่ว่าจะเชื่อรึไม่ แต่ข้าขอยืนยันว่าข้าไม่ได้ทำ” ซื่อเซียวสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้นมา “ จนถึงขนาดนี้แล้ว เจ้ายังมาเล่นลิ้นอยู่อีกรึ ? มันสนุกรึไง ?” ฉิวหวังแสดงท่าทีเย็นชาออกมา “ อย่าทำให้ข้าดูถูกเจ้าไปมากกว่านี้เลย !” เทียนตู้พูดขึ้น “จักรพรรดิเผ่าชีวิตเป็นพวกกล้าทำแต่ไม่กล้ารับรึ?” ประโยคนี้ทำให้จักรพรรดิเผ่าชีวิตทั้งหลายพากันขมวดคิ้ว “ ไม่ทำก็คือไม่ทำ ” ซื่อเซียวมั่นใจอย่างมาก “ ข้าชดเชยการสูญเสียคนเผ่าสวรรค์ให้กับเจ้าได้ แต่เรื่องที่ข้าไม่ได้ทำ ข้าไม่มีวันรับ ” ท่าทีของซื่อเซียวทำให้จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ทั้งห้าไม่พอใจอย่างมาก ยังไงซะ ซื่อเซียวก็ทำผิดกฎ เขาฝ่าฝืนข้อตกลงระหว่างเผ่าชีวิตและเผ่าสวรรค์ ตามข้อตกลงเดิมแล้วซื่อเซียวต้องโดนลงโทษ “ ก็ได้ ถ้าจะพูดเช่นนี้ล่ะก็ ข้าจะไปยังเขตซื่อเซียวแล้วเข่นฆ่าทหารของฝ่ายเจ้า จากนั้นข้าก็จะไม่ยอมรับความผิดนี้” ฉิวหวังแสยะยิ้มอย่างเกรี้ยวกราด “ก็แค่เปลี่ยนหน้าเฉยๆไม่ใช่หรือ? ข้าก็ทำได้เช่นกัน” อู่หมิงขมวดคิ้ว แม้ว่าฉิวหวังจะพูดจาไม่น่าฟังสักเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ซื่อเซียวก็เป็นฝ่ายผิด ซื่อเซียวเป็นฝ่ายผิดก็เท่ากับว่าเผ่าชีวิตเป็นฝ่ายผิดด้วยเช่นกัน“ รึไม่…เจ้าก็ยอมรับมันซะ” อู่หมิงเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะบอกกับซื่อเซียว “ ฉิวหวังคงไม่ยอม ข้าเกรงว่ามันอาจจะกลายเป็นสงครามจริงๆก็ได้”แม้ว่าเผ่าสวรรค์และเผ่าชีวิตจะก่อสงครามกันบ่อยๆ แต่มันก็เป็นสงครามขนาดเล็ก หากเกิดสงครามครั้งใหญ่ขึ้น ผลกระทบนั้นพวกเขาไม่อาจจะรับไหวเทียนตู้มองไปที่ซื่อเซียวก่อนจะมองไปที่ตงหยาง, หว่านเกอและอู่หมิง จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ ข้าแค่อยากรู้ความคิดของพวกเจ้า ! พวกเจ้าคิดว่าซื่อเซียวควรได้รับการลงโทษรึไม่ ?”จักรพรรดิเผ่าสวรรค์คนที่เหลือต่างก็มองไปยังตงหยางกับคนอื่นๆเวลานี้จักรพรรดิเผ่าชีวิตต่างก็พากันรู้สึกกดดันอย่างมาก“ ช้าก่อน !” ตงหยางกับคนอื่นๆยังไม่ทันได้เปิดปากพูด ซื่อเซียวก็สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้นว่า “ ให้เวลาข้า 1 ปี ข้ารับปากว่าจะหาคำตอบที่พวกเจ้าพอใจมาให้ ! หากข้าทำไม่ได้ ข้ายอมรับการลงโทษ !”นี่ก็เพื่อประนีประนอมกับฉิวหวังเมื่อเห็นว่าซื่อเซียวยอมอ่อนข้อ จักรพรรดิทุกคนต่างก็พากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่มีใครอยากก่อสงครามขึ้น ไม่ว่าจะเป็นคนเผ่าสวรรค์หรือเผ่าชีวิต ไม่งั้นแล้วก็ต้องมีการสูญเสีย“ ปีหนึ่ง ? ได้ ข้าจะให้เวลาเจ้า 1 ปี หวังว่าเจ้าจะให้คำตอบที่ข้าพอใจได้ !”ฉิวหวังไม่กล้ากดดันซื่อเซียวมากไป เขาควรให้เกียรติอีกฝ่ายบ้าง“ งั้นข้าขอตัวก่อน” ซื่อเซียวไม่สนใจจะอยู่ต่อ เมื่อได้รับการยอมรับจากทุกคนแล้ว ร่างแยกก็ได้สลายไปทันทีตงหยาง, หว่านเกอและอู่หมิงได้พยักหน้าให้กับจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ ก่อนจะรีบเดินทางออกมาวิกฤตครั้งนี้ผ่านพ้นไปชั่วคราว ไม่ว่าซื่อเซียวจะจัดการยังไงก็เป็นเรื่องของซื่อเซียว ตงหยางและคนอื่นๆไม่คิดจะยุ่งด้วยที่พวกเขาต้องทำคือต้องมั่นใจว่าซื่อเซียวนั้นยังรอดอยู่นอกอาณาเขตซื่อเซียวซื่อเซียวลุกขึ้นจากม้านั่งและโยนขวดลงไปที่พื้น“ รังแกกันเกินไปแล้ว !” ซื่อเซียวสีหน้าอึมครึม สายตาของเขาดูน่ากลัวอย่างมากเขาเป็นถึงจักรพรรดิของเผ่าชีวิต แล้วจะเคยได้รับความคับข้องใจได้อย่างไร?