ตอนที่ 431
ตอนที่ 1886 : เหยียบย่างถึงถิ่น
October 22, 2026
ที่ทะเลโกลาหล เก่อเย่ได้เดินทางออกมาจากวังวน ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นที่ด้านนอกโกลาหลหิน กำแพงโกลาหลหินไม่อาจจะส่งผลต่อเก่อเย่ได้ แค่เขาสะบัดมือก็เข้าไปในโกลาหลหินได้อย่างง่ายดายแล้ว เมื่อรู้สึกได้ถึงคลื่นพลังในโกลาหลหิน เก่อเย่ก็ต้องขมวดคิ้ว “ คลื่นพลังนี่เหมือนจะคุ้นๆ “ เขามั่นใจว่าเขาไม่เคยเห็นซุนกวนมาก่อน แต่ทำไมเขาถึงคุ้นกับคลื่นพลังนี้ได้ ? มันคล้ายกับคลื่นพลังที่เขาเคยพบมา ในเวลาเดียวกัน ต้นไม้โกลาหลก็รับรู้ว่ามีคนเข้ามาในโกลาหล “ ใครกัน ?” ต้นไม้โกลาหลแผ่การรับรู้ออกไปทั่วโกลาหล แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรับรู้ตัวตนของเก่อเย่ ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้นมากเกินไป นอกซะจากว่าเก่อเย่จะเผยตัวเอง งั้นต้นไม้โกลาหลก็ไม่อาจจะรับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายได้ ในทางกลับกันแล้วเมื่อต้นไม้โกลาหลแผ่การรับรู้ออกมา เก่อเย่ก็รับรู้ตัวตนของต้นไม้โกลาหลได้ทันที เขาก้าวออกไปและมุ่งหน้าไปที่เขตหวงห้ามทันที “ เจ้าคือต้นไม้โกลาหลรึ ? ” เก่อเย่ถามขึ้นมา “ เจ้าคือสมาชิกของทีมคังเฉียงใช่หรือไม่?” ต้นไม้โกลาหลมองไปที่เก่อเย่ด้วยสีหน้าหวาดกลัว ก่อนจะพูดขึ้น “ ท่านเป็นใครกัน ?” “ เจ้าเรียกข้าว่า…แม่ทัพก็ได้” ต้นไม้โกลาหลถึงกับตกตะลึง “ แม่ทัพรึ ?” “ ข้าเป็นแม่ทัพของกองทัพสังเกตการณ์ เก่อเย่ ” เก่อเย่ตอบกลับด้วยท่าทีเยือกเย็นซึ่งทำให้คนอื่นอึดอัดอย่างมาก แต่เขาไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นกับต้นไม้โกลาหล นอกจากจักรพรรดิแล้ว เขามักจะมองว่าคนอื่นเป็นสายลับทั้งหมด ต้นไม้โกลาหลแสดงสีหน้าหนักใจออกมา “ ข้าไม่รู้ว่าท่านแม่ทัพมาทำอะไรที่นี่กัน ?” “ สำนักคังเฉียงอยู่ในโลกป่าสินะ ? พาข้าไปยังโลกป่าที ” เก่อเย่พูดขึ้น “ แล้วท่านแม่ทัพจะไปยังสำนักคังเฉียงทำไม?” เขากังวลว่าเก่อเย่จะไม่หวังดีกับสำนักคังเฉียง“ ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องกังวล เจ้าแค่พาข้าไปที่โลกป่าก็พอ” เก่อเย่พูดขึ้นแม้ว่าจะไม่มีต้นไม้โกลาหลช่วย แต่เขาก็ยังหาโลกป่าเจอ แต่การให้ต้นไม้โกลาหลช่วยนั้น สะดวกและประหยัดเวลาที่สุดแล้ว“ ข้าต้องขอโทษด้วย หากท่านแม่ทัพไม่บอกเหตุผลมา ข้าคงไม่อาจจะพาท่านไปที่โลกป่าได้ ” ต้นไม้โกลาหลตอบกลับเก่อเย่ยักคิ้ว ตั้งแต่ขึ้นเป็นแม่ทัพมา นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าปฏิเสธเขาเขาชื่นชมในความกล้าหาญของต้นไม้โกลาหลแต่เมื่อคิดถึงภารกิจที่จักรพรรดิให้มา เก่อเย่ก็ไม่คิดจะเสียเวลาและพูดขึ้น “ ข้ามาที่นี่ตามคำสั่งของจักรพรรดิ ข้ามาเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของทีมคังเฉียง ข้าหวังว่าเจ้าจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี”“ จักรพรรดิ…” ต้นไม้โกลาหลตกใจ ทีมคังเฉียงได้รับความสนใจจากจักรพรรดิงั้นหรือ ?เขาลังเลอยู่สักพัก และกัดฟันแน่นก่อนจะพูดขึ้น “ ข้าพาท่านไปยังโลกป่าได้ แต่ท่านห้ามทำร้ายคนของสำนักคังเฉียง”เก่อเย่ยังแสดงสีหน้าเฉยเมยออกมา “ ภารกิจของจักรพรรดิคือให้ตรวจสอบทีมคังเฉียง เรื่องอื่นไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของข้า”ทำไมเขาต้องทำร้ายคนของสำนักคังเฉียงโดยไร้เหตุผลด้วย ?ยิ่งไปกว่านั้นหัวหน้าทีมคังเฉียงก็มีฝีมือเหนือกว่าแม่ทัพอย่างแรนเดล อีกฝ่ายอาจจะพอทัดเทียมกับเขาได้ด้วยซ้ำต้นไม้โกลาหลสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะนำทางไปยังโลกป่าไม่นานทั้งสองคนก็มาถึงด้านนอกโลกป่า“ ที่นี่คือบ้านของทีมคังเฉียง” เมื่อรับรู้ได้ถึงกำแพงโลก เก่อเย่ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชม “ โลกขั้นที่ 9 นี้แทบจะเทียบกับโกลาหลได้เลย…”ผ่านไปหลายสิบล้านปีโลกป่าได้เติบโตขึ้นมาจนถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ ยังไงซะเจ้าของโลกนี้ก็ทัดเทียมกับจักรพรรดิได้ทั้งสองเข้าไปในโลกป่าได้อย่างง่ายดายด้านล่างภูเขาร้างตรงทางเข้าสำนักคังเฉียง ต้นไม้โกลาหลได้ยืนอยู่เคียงข้างเก่อเย่“ เจ้าไปบอกหัวหน้าทีมคังเฉียง” เก่อเย่ไม่ได้คิดเข้าไปในสำนักคังเฉียง “ บอกว่าข้าได้รับคำสั่งจากจักรพรรดิให้มาตรวจสอบ หวังว่าสำนักคังเฉียงจะให้การร่วมมืออย่างดี”ต้นไม้โกลาหลได้ส่งข้อความหาเนี่ยเวิ่น ให้เนี่ยเวิ่นแจ้งกับคนของสำนักคังเฉียง