ตอนที่ 1887 : ปะทะกับแม่ทัพ

“ แน่นอนว่าจริง ” จางลู่พูดขึ้น เจ้าสำนักพยักหน้า “ หากเจ้าเอาชนะเราไม่ได้ก็ออกไปจากที่นี่ซะ และให้เจ้านายของเจ้ามาที่นี่ด้วยตัวเอง ” เก่อเย่ไม่ได้ตอบกลับอะไร ในเขตซื่อเซียวนั้นมีน้อยคนนักที่จะเทียบกับเขาได้ “ หากเช่นนั้นก็ลงมือ ” เก่อเย่ยังเยือกเย็นดังเดิม “ จะให้สู้กันที่ไหน ?” “ไร้สาระ แน่นอนว่าต้องเป็นทะเลโกลาหลสิ ” จางลู่พูดขึ้น “ จงแสดงความแข็งแกร่งของแม่ทัพออกมาให้เราได้เห็น ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ออมมือ” เมื่อพูดจบ จางลู่ก็หายตัวไปทันที เจ้าสำนักและความว่างเปล่ามองหน้ากัน ก่อนจะตามอีกฝ่ายไป เก่อเย่ได้เดินทางตามออกมา สายตาของเขาเย็นชาราวกับหุบเหวที่หนาวเหน็บ ไม่นานพวกเขาก็มาถึงทะเลโกลาหล คนของสำนักคังเฉียงรวมถึงต้นไม้โกลาหลต่างก็ตามมาที่นี่ด้วย “ ที่นี่แหละ ” จางลู่แผ่การรับรู้ออกไป “ ที่นี่ไม่มีอะไรผิดปกติ และไม่ต้องกังวลว่าจะส่งผลกระทบกับใคร” เก่อเย่ไม่คิดจะใส่ใจเรื่องนี้ เขาคิดในใจแค่ว่าไม่ว่าจะเป็นที่ไหน หรือเมื่อไหร่เขาก็เอาชนะสามคนนี้ได้อยู่ดี “ แค่ร่างแยกจะต้องกลัวอะไร ?” เก่อเย่ไม่คิดว่าเขาในฐานะแม่ทัพ จะสู้กับร่างแยกไม่ได้ นอกซะจากว่าจางหยูลงมือเองแล้ว งั้นเขาก็ไม่กลัวใคร เขาตั้งท่าป้องกันและพูดขึ้น “ ลงมือสิ ” ทีมคังเฉียงมองดูอยู่ไกลๆ พวกเขาไม่กล้าเข้าไปใกล้ ยังไงซะฝั่งหนึ่งก็เป็นถึงแม่ทัพ อีกฝั่งคือเจ้าสำนักของสาขาทั้งสาม แน่นอนว่าพลังของพวกนี้นั้นพวกเขาไม่อาจจะรับมือไหว เมื่อเห็นเก่อเย่วางท่าใหญ่โต จางลู่, ความว่างเปล่าและเจ้าสำนักก็ไม่คิดจะเกรงใจ ทั้งสามได้พุ่งเข้าใส่เก่อเย่ ความเร็วของพวกเขานั้นสูงจนคนของสำนักคังเฉียงเห็นได้แค่เงาเท่านั้นเก่อเย่หรี่ตาลง เขาคิดว่าพวกนี้ใช้ความเร็วสูงสุดไปแล้วเมื่อที่ผ่านมา แต่ทว่าตอนนี้กลับเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า !แค่ความเร็วอย่างเดียวก็ไม่ด้อยไปกว่าแม่ทัพเท่าไหร่นัก !เขาพยายามหลบการโจมตีของทั้งสาม แต่ทั้งสามคนลงมือรวดเร็วอย่างมาก ทั้งสามโจมตีจากทุกทิศทางและแทบจะตรึงตำแหน่งของเขาเอาไว้ ไม่ว่าเขาจะถอยไปทางไหนก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหลบการโจมตีนี้“ เมื่อข้าไม่อาจจะหลบได้ ข้าก็ไม่เชื่อว่าแค่ร่างแยกจะทำร้ายข้าได้จริงๆ” แม้ว่าจะกลัวอยู่นิดๆ แต่เก่อเย่ก็เลือกที่จะรับมือเอาไว้ มีเสียงดังขึ้นมาจากร่างของเขาพร้อมคลื่นพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมา จนกลายเป็นคลื่นพลังอันน่ากลัวด้วยคลื่นพลังที่ระเบิดออกมานี้ทำให้จิตของเขาแกร่งขึ้นมาหลายเท่าตูม !เขาเลือกที่จะเผชิญหน้ากับจางลู่ แล้วต่อยออกไป !หมัดของทั้งสองได้เข้าปะทะกัน ตามมาด้วยแสงสว่างที่ส่องจ้าไปทั่ว คลื่นพลังอันน่ากลัวระเบิดออกมาโดยมีทั้งสองเป็นศูนย์กลางและกระจายไปทั่วทุกทิศทาง มันทำให้ทะเลโกลาหลถึงกับสั่นไหวไปตามร่างของเก่อเย่สั่นไหว เลือดในตัวของเขาปั่นป่วน จิตของเขาเองก็สั่นไหวเล็กน้อย มันทำให้เขาอึดอัดอย่างมากจางลู่ถอยกลับไป 2-3 ก้าว แต่ละก้าวกินระยะทางกว่าล้านปีแสง พร้อมกับเกิดคลื่นพลังกระจายออกมา เห็นได้ชัดว่าจางลู่ไม่ได้แกร่งเท่ากับเก่อเย่ ในการปะทะกันครั้งนี้เก่อเย่ได้เปรียบอย่างมาก แต่ช่องว่างระหว่างทั้งสองคนก็ไม่ได้มากซะจนเก่อเย่สามารถบดขยี้จางลู่ได้ และจางลู่ถึงกับทำให้เก่อเย่รู้สึกได้ถึงอันตราย“ นี่….ระดับแม่ทัพ! ” เก่อเย่ตกตะลึงเล็กน้อยแม้ว่าจะด้อยกว่าเก่อเย่ แต่ความแข็งแกร่งของจางลู่นั้นแน่นอนว่าทัดเทียมกับเสียเทียน หัวหน้าทีมเทพปีศาจได้รึอาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำในบรรดาระดับแม่ทัพทั้งสี่คนของเขตซื่อเซียวแล้ว เก่อเย่อยู่อันดับที่สอง และคนที่อ่อนแอที่สุดคือเสียเทียน แต่พลังของจางลู่นั้นทำให้เก่อเย่รู้สึกว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าเสียเทียนเลย และมันยังทัดเทียมกับแรนเดลได้เก่อเย่เริ่มรู้สึกแย่ขึ้นมา เมื่อจางลู่แข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ งั้นเจ้าสำนักและความว่างเปล่าล่ะ ? ไม่นานเก่อเย่ก็รู้คำตอบ หลังจากที่ปะทะกับจางลู่และประคองตัวเองได้แล้ว เขาก็ได้ลงมืออีกครั้ง ทางซ้ายและขวานั้นก็มีสองร่างปรากฏตัวขึ้นมา เจ้าสำนักอยู่ทางซ้าย ส่วนความว่างเปล่าอยู่ทางขวา ทั้งสองต่างก็ทำการโจมตีออกมาพร้อมกัน