ตอนที่ 1888 : กลุ่มแม่ทัพ !

เก่อเย่หงุดหงิดอย่างมาก ตอนที่ร่างแยกจำนวนมากแห่กันเข้ามา เขาก็แทบตะโกนด่าทันที สายตาของเขาเย็นชายิ่งกว่าเก่า ก่อนจะพูดออกมา “ ข้ายังเอาชนะร่างแยกทั้งสามร่างไม่ได้เลย แต่คนกลุ่มนี้ยังคิดจะเข้ามาอีก? คิดว่าข้าเป็นลูกพลับนิ่มหรืออย่างไร?” เขายอมรับว่าเขาไม่อาจจะสู้กับทั้งสามคนได้ แต่มันไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครรังแกเขาได้ คนเหล่านี้คิดว่าเขาอ่อนแอรึไง ? เก่อเย่เลือกจะต้านทานการโจมตีของร่างแยกทั้งสามเอาไว้ แม้ว่าร่างกายจะพังทลาย เจตจำนงและจิตสำนึกจะเสียหายอย่างหนัก แต่เขาก็ไม่พูดมันออกมา ใบหน้าอันเย็นชาหันมองไปทางกลุ่มเจ้าสำนักสาขาที่พุ่งเข้ามาแล้วปล่อยหมัดออกไป เก่อเย่ใส่พลังทั้งหมดเข้าไปในหมัดนี้ แล้วต่อยออกไป บนหมัดนั้นเปี่ยมไปด้วยคลื่นพลังมหาศาล แม้จะยังไม่ได้ระเบิดพลังออกมา แต่โกลาหลรอบด้านก็สั่นไหวขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าหมัดนี้ทรงพลังเพียงใด เขาไม่สนว่าเจ้าสำนักสาขาเหล่านั้นจะรับพลังหมัดของเขาไหวหรือไม่ เพราะตอนนี้เขาแค่อยากระบายความโกรธแค้นและความเจ็บปวดที่มีก็เท่านั้น ! แต่เขาก็ต้องแปลกใจ เพราะเจ้าสำนักสาขาเหล่านี้ไม่มีใครคิดที่จะหลบ แต่กลับเลือกที่จะปะทะกับหมัดของเขา ! ตูม ตูม ตูม… เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่าดังขึ้น ร่างของเขาราวกับชนเข้ากับกำแพงเหล็ก เขาไม่อาจจะทำอะไรเจ้าสำนักสาขาเหล่านี้ได้ ในทางกลับกันแล้ว หมัดของพวกนั้นกลับเอาชนะหมัดของเขาได้และพุ่งใส่ร่างของเขาต่อ หมัดอันน่ากลัวเหล่านี้กับพลังของจ้าวบรรพกาล รวมถึงจิตอันแข็งแกร่ง แม้ว่าจะน้อยนิดแต่หากรวมกันแล้วก็เป็นพลังจำนวนมหาศาลอัดเข้าใส่เก่อเย่ มันราวกับเข็มที่ทิ่มแทงเข้าใส่ตัวของเขา ตูม ตูม ตูม… ร่างของเก่อเย่ระเบิดอย่างต่อเนื่อง การระเบิดแต่ละครั้งนั้นราวกับมีพลังของแม่ทัพอัดเข้าใส่ตัวของเขา ตูม ! ในตอนที่ร่างกำลังจะพังนั้น เขาก็ถึงขีดจำกัดของตัวเอง เขาได้ตะโกนออกมาพร้อมระเบิดพลังอันน่ากลัวกระจายไปทั่วทุกทิศทาง มันราวกับอุกกาบาตก้อนใหญ่ที่ทำให้ทะเลโกลาหลนั้นถึงกับสั่นไหวอย่างรุนแรง ทีมคังเฉียงต่างก็พากันอึ้งต้นไม้โกลาหลมองดูฉากนี้ด้วยความกังวลทุกคนอ้าปากค้างและพูดอะไรไม่ออกเวลาราวกับหยุดนิ่ง ทุกอย่างเหมือนกับถูกหยุดเอาไว้ สักพัก เก่อเย่ก็ได้พึ่งจิตของตัวเองในการสร้างร่างใหม่ขึ้นมาเขาเผยสีหน้าหวาดกลัวออกมาเป็นครั้งแรก ท่าทีนี้ราวกับเห็นผี สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ“ กลุ่มแม่ทัพ ! แม่ทัพทั้งหมด !” เก่อเย่ตัวสั่นเทาไปด้วยความลนลานเขาไม่คิดไม่ฝันว่ากลุ่มคนที่พุ่งเข้ามานี้ทุกคนจะเป็นถึงแม่ทัพ !พระเจ้า แม่ทัพมากกว่า 20 คน !หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง หากไม่ใช่เพราะรับรู้ความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย งั้นเก่อเย่ก็คงไม่เชื่อต้องรู้ก่อนว่ามีแม่ทัพแค่เพียง 3 คนเท่านั้นในเขตซื่อเซียว แม้ว่าจะนับเสียเทียนไปด้วยก็มีแค่ 4 คนเท่านั้นแม้แต่ฉิวหวังก็มีแม่ทัพแค่ 6-7 คนแต่ตอนนี้เก่อเย่กลับมาพบกับแม่ทัพกว่า 20 คน ที่เป็นคนของสำนักคังเฉียง นี่มันบ้าไปแล้ว !และที่สำคัญไปกว่านั้น คือไม่มีใครอ่อนแอไปกว่าร่างแยกทั้งสามร่างแรกนี้เลย !“ ไม่มีทาง ไม่มีทาง…” เก่อเย่เริ่มสงสัยในตัวเองในฐานะแม่ทัพของกองทัพสังเกตการณ์แล้ว เก่อเย่รู้จักทุกอย่าง ทั้งเขตซื่อเซียวนั้นไม่มีใครหลุดรอดจากการตรวจสอบของเขาไปได้ เขาเป็นคนสุขุมและเลือดเย็น เขาไม่มีความรู้สึกเหมือนกับคนทั่วไป แต่ตอนนี้การเผชิญหน้ากับกลุ่มแม่ทัพนั้น ทำให้เก่อเย่ไม่อาจจะปกปิดความตะลึงที่มีได้ สายตาของเขาแสดงความลนลานและกังวลออกมา