ตอนที่ 1893 : ลูกปัดจิตสวรรค์

“ เจ้าสำนัก” “ อาจารย์” ทุกคนเห็นจางหยูปรากฏตัวขึ้นมาก็พากันเข้าไปต้อนรับเขาทันที แม้ว่าเจ้าสำนัก, จางลู่และร่างแยกอื่นๆจะบอกว่าจางหยูปลอดภัย แต่ทุกคนก็ยังกังวลอยู่ดี เมื่อเห็นจางหยูปรากฏตัว พวกเขาก็พากันสบายใจขึ้นมา “ เจ้าสำนัก แล้วจักรพรรดิซื่อเซียวล่ะ ? การต่อสู้จบแล้วรึ ?” เฉินกูถามขึ้นมา เมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของทุกคน จางหยูก็ส่ายหน้าและพูดขึ้น “ นั่นแค่ร่างแยกของเขา ไม่ใช่ร่างหลัก ” ตอนนั้นเองจางหยูก็พูดขึ้นต่อ “ สบายใจได้ ร่างแยกนั้นได้ระเบิดตัวเองไปแล้ว มันจะไม่เป็นภัยต่อทุกคน” ทุกคนต่างก็พากันแปลกใจ ร่างแยกระเบิดตัวเองรึ ? งั้นเจ้าสำนักก็ขึ้นไปถึงระดับจักรพรรดิจริงๆรึ ? “ ซื่อเซียวได้ทำการระเบิดตัวเองไป มันยากจะรับรองได้ว่าเขาจะไม่กลับมา ” จางหยูมองไปรอบๆ “ พวกเจ้าต้องรีบบ่มเพาะ หากสู้กับซื่อเซียวไม่ได้ ข้าจะไม่โทษพวกเจ้า แต่หากเป็นร่างแยกของเขาแล้วพวกเจ้ายังสู้ไม่ได้อีก งั้นก็หมายความว่าพวกเจ้ายังพยายามไม่พอ” “ นี่คือร่างแยกของจักรพรรดิ ! ” หยวนเทียนจียิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ แล้วยังไง ?” จางหยูพูดขึ้น “ ร่างแยกของจักรพรรดิไม่จำเป็นจะต้องสูงส่งกว่าคนของสำนักคังเฉียง !” ทุกคนไม่ได้พูดอะไรออกมา พวกเขารู้สึกว่าเจ้าสำนักคาดหวังกับพวกเขามากเกินไป แม้ว่าพวกเขาจะมั่นใจในตัวเอง แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะทัดเทียมกับร่างแยกของจักรพรรดิได้ พวกเขาได้แต่ต้องพยายามทำให้ดีที่สุด “ ตอนนี้ยังไม่ต้องทำอะไร พยายามอย่าไปที่เขตซื่อเซียวก็พอ” จางหยูเตือนขึ้นมา “ ตอนนี้ท่าทีของซื่อเซียวที่มีต่อเรานั้น ยังไม่ชัดเจน หากเขาลงมือกับพวกเจ้า ข้าอาจจะปกป้องพวกเจ้าไม่ได้” จางหยูนึกถึงการรับรู้ในทะเลโกลาหลก่อนหน้านี้ที่เขารู้สึกได้ถึงอันตราย หากนั่นคือซื่อเซียว แม้ว่าทุกคนจะซ่อนตัวอยู่ในสำนักคังเฉียง แต่ก็ใช่ว่าจะปลอดภัย หยวนเทียนจีพยักหน้าและพูดขึ้น “ ลูกปัดของเรานั้นยังใช้ไม่หมด แน่นอนว่าเราคงจะไม่กลับไปยังเขตซื่อเซียวเร็วๆนี้ ”การสร้างลูกปัดต้องใช้เวลานาน ดังนั้นการดูดซับมันจึงใช้เวลานานเช่นกันจางหยูส่งข้อความบอกกับจางลู่และร่างแยกคนอื่นๆ “ พวกเจ้าไปยังเขตซื่อเซียวเพื่อสำรวจลู่ทางก่อน ลองตรวจสอบท่าทีของซื่อเซียว หากเขาไม่สนใจพวกเจ้า งั้นก็พิสูจน์แล้วว่าเขาทำตามคำพูดจริงๆ ”“ แล้วหากเขาลงมือกับเราล่ะ ?” จางลู่ถามขึ้นมา“ งั้นนั่นก็ถือว่าเป็นโชคร้ายของเจ้า” จางหยูพูดเล่นขึ้นมา “ หากเขาลงมือกับเจ้า ก็กลับมายังทะเลบรรพกาลได้ไม่ใช่รึ? แน่นอนว่าภารกิจนี้อันตราย แต่ตราบใดที่เจ้าระวังตัวมากพอ งั้นมันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร “จางหยูสั่งการมาแล้ว ร่างแยกจะปฏิเสธได้รึ ?“ ก็ได้ ” จางลู่ได้แต่ต้องตกลง “ ใครใช้ให้เราเป็นร่างแยกของเจ้าล่ะ เราไม่อาจจะขัดคำสั่งของเจ้าได้…”คนที่ไปสำรวจสุสานก็เป็นเขา ตอนนี้เขาต้องไปยังเขตซื่อเซียวอีก จางลู่รู้สึกว่าเขาคือเครื่องมือดีๆนี่เองหากจางลู่เลือกได้ เขาอยากเป็นคนธรรมดาจะดีกว่าเมื่อได้รับประโยชน์มากมาย ก็เป็นธรรมดาที่จะต้องตอบแทน มันไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆในโลกใบนี้ ยิ่งไปกว่านั้นการสำรวจเขตซื่อเซียวในครั้งนี้ก็ไม่ได้มีแค่เขาเท่านั้น มันยังมีเจ้าสำนัก, ความว่างเปล่า รวมถึงร่างแยกคนอื่นๆด้วย ร่างแยกมากมายช่วยลดแรงกดดันให้เขาได้ เขาไม่ได้ตัวคนเดียว มันจึงทำให้เขาปลอดภัยขึ้นมาอย่างมาก“ มีคำถามอะไรอีกรึไม่ ?” จางหยูถามจางลู่“ ไม่มี ” จางลู่พร้อมจะเดินทางไปที่เขตซื่อเซียวแล้ว“ หากเช่นนั้นก็ไปได้” จางหยูโบกมือหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว จางเฮ่าหลันก็ก้าวเท้าออกมาถามกับจางหยู “ หยูเอ๋อร์ เจ้าบอกข้ามาตามตรง เจ้ามั่นใจรึว่าเจ้าจะจัดการกับจักรพรรดิซื่อเซียวได้? “เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของพ่อ จางหยูก็เงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้น “ หากข้ามีเวลาเติบโตมากพอ แน่นอนว่าไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้….ข้ายังไม่ใช่คู่มือของเขา” จักรพรรดิใช้เวลาหลายร้อยล้านยุคกว่าที่จะเติบโตมาจนถึงจุดนี้ได้ มันไม่ใช่สิ่งที่จางหยูจะเทียบได้ แต่จางหยูเชื่อว่าจักรพรรดิไม่ใช่ขีดจำกัดของตัวเอง“ งั้นข้าจะเตรียมการไว้ล่วงหน้า หากจักรพรรดิซื่อเซียวลงมือจริงๆ งั้นทุกคนก็อาจจะรับมือไม่ทัน ” จางเฮ่าหลันชอบวางแผนไว้ล่วงหน้าเพื่อรับมือกับทุกอย่าง