ตอนที่ 1894 : แผนการของซื่อเซียว

ซื่อเซียวยอมรับว่าเขาไม่มีทางเลือกเพราะหลักฐานนั้นชี้ชัดมาที่เขา ลูกปัดจิตสวรรค์ 5 ลูก แม้แต่จักรพรรดิแล้วก็ถือว่าทำให้หัวใจหลั่งเลือดได้เลย ในตอนที่ส่งลูกปัดจิตสวรรค์ให้กับฉิวหวัง ซื่อเซียวก็สาปแช่งทีมคังเฉียงเอาไว้ เขาสาบานว่าจะต้องแก้แค้นทีมคังเฉียงให้ได้ “ เจ้าพอใจรึยัง ?” เมื่อเห็นรอยยิ้มพอใจของฉิวหวัง ซื่อเซียวก็ไม่พอใจอย่างมาก “ พอใจอะไร ? นี่แลกกับคนเผ่าสวรรค์ของข้า หากข้าทำได้ ข้ายอมให้คนตายเหล่านั้นฟื้นคืนชีพมา แทนที่จะได้ลูกปัดจิตสวรรค์เหล่านี้ ” ซื่อเซียวกัดฟันแน่น คนเหล่านั้นจะมีความหมายอะไรกับจักรพรรดิ ? นี่ไม่ต้องพูดถึงคนหลายหมื่นคนที่ตายไปเลย แม้ว่าจะเป็นหลายแสนคน แต่ตราบใดที่แลกกับลูกปัดจิตสวรรค์ได้ งั้นจักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่มีทางเสียใจกับพวกนั้น แม้แต่จักรพรรดิเผ่าชีวิตก็ด้วย “ เอาล่ะ ข้าชดใช้ให้เจ้าแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่พูดเรื่องนี้อีก “ ซื่อเซียวฮึดฮัดออกมา เขาไม่สนใจจะพูดกับคนเสแสร้งต่อ “ เรื่องนี้จบสิ้นแล้ว ” ฉิวหวังเก็บลูกปัดจิตสวรรค์และมองไปที่ซื่อเซียว “เรื่องนี้ถือว่าหายกัน เจ้าไปได้ อย่าทำแบบนี้อีก ไม่งั้นแล้วลูกปัดจิตสวรรค์ 5 ลูก คงไม่อาจจะชดเชยได้” ซื่อเซียวไม่อยากจะพูดไร้สาระอะไรต่อ เขาเดินทางกลับทันที ฉิวหวังมองไปทางเขตซื่อเซียว “ จักรพรรดิคังเฉียงรึ ?เขาเป็นใครกัน ?” ดินแดนของเขากับซื่อเซียวนั้นอยู่ใกล้กัน ทั้งสองรู้จักกันดี เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของซื่อเซียวอย่างแน่นอน แต่เขาได้แต่ป้ายความผิดให้กับซื่อเซียวเท่านั้น เพราะเขาไม่รู้ว่าจักรพรรดิคังเฉียงนั้นเป็นใคร สิ่งเดียวที่เขามั่นใจคือจักรพรรดิคังเฉียงไม่มีทางเป็นซื่อเซียวแน่ๆซื่อเซียวไม่ได้โง่ เขาจะป้ายความผิดให้ตัวเองทำไม?ในเมื่อเรื่องนี้มีแต่ซื่อเซียวที่ขาดทุน แล้วทำไมซื่อเซียวถึงต้องทำมัน ?ด้วยกำไรที่ได้มา ฉิวหวังก็ไม่คิดว่าซื่อเซียวจะโง่แบบนั้นได้เพียงแค่ว่าฉิวหวังเดาไม่ออกว่าใครกันที่เป็นจักรพรรดิคังเฉียง เท่าที่เขาจำได้ แม้ว่าจักรพรรดิเผ่าชีวิตจะไม่ได้สนิทสนมกัน แต่ก็อยู่ฝั่งเดียวกัน พวกเขาไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกัน ในทางกลับกันจักรพรรดิเผ่าชีวิตกับเผ่าสวรรค์นั้นอยู่คนละฝั่งกัน ดังนั้นการป้ายความผิดใส่ซื่อเซียว อาจจะไม่ใช่ฝีมือของจักรพรรดิเผ่าชีวิตแน่แต่หากเป็นจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ มันก็ยิ่งดูไม่มีเหตุผล ยังไงซะเรื่องนี้ก็ไม่ได้ส่งผลดีต่อเผ่าสวรรค์ไม่ใช่รึไง ?ใครกันที่ทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้?จักรพรรดิคังเฉียงคงไม่คิดง่ายๆว่าทำเช่นนี้แล้วจะทำให้ตัวเองได้ลูกปัดจิตสวรรค์มาง่ายๆหรอกนะ?“ งั้นใครกันที่เป็นจักรพรรดิคังเฉียง ?” ฉิวหวังสับสน “ ข้าไม่เคยได้ยินว่าซื่อเซียวจะมีความขัดแย้งกับใคร…รึว่าเขาเคยมีเรื่องกับใครมาก่อน ?”หากจะพูดถึงความขัดแย้งแล้ว เขาในฐานะเพื่อนบ้านก็คือคนที่ควรจะผิดกับซื่อเซียวมากที่สุดผ่านไปสักพัก ฉิวหวังก็ไม่อาจจะหาคำตอบได้ เขาได้แต่ส่ายหน้า ในเมื่อมันดูไม่มีเหตุผล งั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องคิดต่อยังไงซะเขาก็ได้ลูกปัดจิตสวรรค์มาแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยอมให้มันหลุดมือไป สำหรับซื่อเซียวแล้วก็ถือว่าโชคร้ายไปก็แล้วกัน….ที่สำนักงานกองทัพเทียนลั่วร่างแยกของซื่อเซียวได้ไปที่นั่น เสียงของเขาราวกับฟ้าผ่าดังกึกก้องไปทั่ว “ แม่ทัพจิง !”เมื่อเห็นซื่อเซียวปรากฏตัวขึ้นมา จิงหงก็รีบคุกเข่าด้วยความเคารพทันที “ จักรพรรดิ !”