ตอนที่ 1896 : ฟื้นคืนสติ

ตอนที่ลั่วเกาตามสือฉีไปยังค่ายทหารเทียนลั่วของหมู่บ้านเสี่ยวอัน เขาก็พบว่าบรรยากาศนั้นอึมครึมอย่างมาก สมาชิกกองทัพเทียนลั่วต่างก็แสดงสีหน้ากังวลกับอาการของกวน “ หัวหน้าพวกเจ้าอยู่ไหน ?” ลั่วเกาถามกับทหารคนอื่นๆ ทหารเทียนลั่วคนหนึ่งได้ชี้ไปที่ตึกหลังหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ หัวหน้าอยู่ด้านใน” “ เขาเป็นยังไงบ้าง ?” ลั่วเกาถามขึ้นมา “ หัวหน้ายังอาการไม่สู้ดีนัก เขาอ่อนแออย่างมาก อาจจะตายตอนไหนก็ได้” ทหารคนหนึ่งตอบกลับ “ พลังโกลาหลและจิตของเขาเกือบจะดับลงแล้ว” หากยังเหลือพลังโกลาหลและจิตอยู่บ้าง งั้นก็อาจจะฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาได้ แต่หากพลังโกลาหลและจิตดับลง งั้นโอกาสที่จิตสำนึกจะดับสูญก็มากขึ้นไปด้วย ลั่วเกาสีหน้าหม่นลงและถามขึ้นมา “เกิดอะไรขึ้น?” ทหารเทียนลั่วส่ายหน้าและพูดขึ้น “ เราเองก็ไม่รู้ เรารู้แค่ว่าหัวหน้าได้พาทีมคังเฉียงไปยังหมู่บ้านฉิงเหยียนเพื่อทดสอบความแข็งแกร่ง จากนั้นคนของทีมคังเฉียงก็กลับมา แต่หัวหน้าไม่ได้กลับมาด้วย เราคิดว่าหัวหน้าคงไปทำธุระบางอย่าง จึงไม่ได้สนใจอะไรมาก ไม่คิดเลยว่าเราจะได้รับข่าวจากหัวหน้าหน่วยอีกคนว่าหัวหน้าบาดเจ็บหนัก” เหล่าทหารต่างก็ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ตอนที่เราพบเขา หัวหน้าก็อยู่ในสภาพนี้แล้ว” “ แล้วพวกนั้นว่ายังไงบ้าง ? ” ลั่วเกาถามขึ้นมา “ หัวหน้าหน่วยที่นั่นบอกเราว่า พวกเขากำลังลาดตระเวนที่หมู่บ้านหย่งเล่อและพบกับหัวหน้าที่หมดสติอยู่ที่นั่น หลังจากที่ถามแล้วรู้ว่าเขาคือหัวหน้าหน่วยของหมู่บ้านเสี่ยวอันจากนั้นก็ให้คนมาส่งที่นี่ ” ทหารคนหนึ่งพูดขึ้นมา “ สำหรับคนที่ทำร้ายหัวหน้านั้นและทำไมหัวหน้าถึงได้อยู่ในสภาพนี้ พวกนั้นก็ไม่รู้เช่นกัน “ ลั่วเกาสีหน้าหม่นลง “ กล้าทำร้ายคนกองทัพเทียนลั่ว อีกฝ่ายกล้าดีจริงๆ ! เจ้ารายงานเรื่องนี้รึยัง ?”เหล่าทหารพยักหน้า “ เรารายงานเรื่องนี้แล้ว ผู้บัญชาการซีหยุนได้ติดต่อไปยังกองทัพสังเกตการณ์ และส่งคนไปตรวจสอบที่หมู่บ้านหย่งเล่อ“เรื่องนี้กองทัพสังเกตการณ์ต้องรับผิดชอบ พวกนั้นเชี่ยวชาญกับเรื่องแบบนี้มากกว่าแน่นอนว่าซีหยุนเลือกที่จะส่งคนของตัวเองไปตรวจสอบรึตรวจสอบด้วยตัวเองได้ แต่ประสิทธิภาพจะด้อยกว่าเมื่อเทียบกับคนของกองทัพสังเกตการณ์“ ผู้บัญชาการซีหยุนใส่ใจกับเรื่องนี้และกำลังเดินทางมา “ ทหารอีกคนพูดขึ้น “ เขาน่าจะมาถึงในไม่ช้า “ ในฐานะหัวหน้าของกวนแล้ว เมื่อกวนบาดเจ็บ ซีหยุนก็เสียหน้าไปด้วยถึงจะเพื่อตัวเขาเองแต่เขาก็ต้องหาต้นเหตุของเรื่องนี้ยิ่งไปกว่านั้นกวนก็เป็นหัวหน้าหน่วยที่สร้างผลงานได้ดี จนได้รับความสนใจจากซีหยุนลั่วเกาพยักหน้าและเดินตรงเข้าไปในตึก ตึกนี้เล็กราวกับกระท่อม ด้านในมีแค่เตียงกับโต๊ะ เมื่อลั่วเกาเดินเข้าไปก็พบกวนที่นอนหมดสติอยู่บนเตียงเกราะของกวนเต็มไปด้วยรู ร่างกายส่วนบนเต็มไปด้วยบาดแผลจนย้อมเกราะเป็นสีแดง ราวกับเพิ่งขึ้นมาจากบ่อเลือด สภาพของเขาดูน่าอนาถอย่างมาก“ แก่นของเขาแทบจะพัง ต้องมีความแค้นแบบไหนกัน อีกฝ่ายถึงได้ลงมือหนักเช่นนี้ ?” ลั่วเกาขมวดคิ้ว “ เมื่ออีกฝ่ายโจมตีกวน จนหมดสติได้ แล้วทำไมถึงไม่ฆ่ากวน” แม้ว่าสภาพของกวนในตอนนี้จะไม่ต่างจากคนตายแต่ก็ยังมีหวังที่จะรอด ตราบใดที่ยอมใช้บางอย่างที่มีค่าเมื่อเห็นสภาพกวน ลั่วเกาก็หดหู่อย่างมาก เขาอยากจะช่วยแต่ก็ไม่อาจจะทำอะไรได้เขาเป็นแค่ผู้ดูแลหมู่บ้าน ไม่ได้มีสมบัติที่มีค่าอะไรเช่นนั้นตอนนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งตะโกนขึ้น “ คำนับผู้บัญชาการ !”ลั่วเการีบมองออกไปนอกประตูก็พบกับชายคนหนึ่งเดินเข้ามา“ ผู้บัญชาการซีหยุน !” ลั่วเกาไม่กล้ารอช้าและทำความเคารพทันที