ตอนที่ 1897 : ปลอบโยน

เมื่อได้ยินคำพูดของซีหยุน กวนก็สีหน้าหม่นลงทันที สถานการณ์ของเขาแน่นอนว่าเขาเข้าใจดีที่สุด ถือว่าดีแล้วที่เขารอดจากอาการบาดเจ็บหนักที่แทบไม่มีโอกาสแบบนี้มาได้ บอกได้ว่าคนเผ่าสวรรค์ไม่ใช่แค่ทำร้ายร่างกายกับจิตของเขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหัวใจเขาด้วย เมื่อคิดถึงอนาคตที่ตัวเองวาดฝันเอาไว้ แต่สุดท้ายกลับต้องมาโดนทำลายโดยคนของเผ่าสวรรค์ หัวใจของกวนก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา เดิมทีเขาก็มีอนาคตที่สดใสรออยู่แท้ๆ! แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับพังทลายไปหมดแล้ว ! ความฝันของเขาได้หายไปแล้ว ! “ กวนอย่าคิดมาก ข้าเองก็เคยโดนมาก่อน แก่นของข้าถูกทำลาย ดูข้าสิ ข้ายังมีชีวิตอยู่มาได้ไม่ใช่รึ” ลั่วเกาพูดขึ้นมา กวนฝืนยิ้มออกมาแต่รอยยิ้มนี้ไม่ได้ทำให้ทุกคนสบายใจเลย ลั่วเกาปลอบใจต่อ “ เราไม่อาจจะควบคุมชะตาของตัวเองได้ ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เจ้าก็ต้องเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญ หากเทียบกับข้า เจ้าโชคดีกว่ามาก อย่างน้อยเจ้าก็รู้จักกับหัวหน้าทีมคังเฉียง เมื่อทีมคังเฉียงเติบโตขึ้น เจ้าก็จะได้รับประโยชน์นับไม่ถ้วน แม้ว่าความแข็งแกร่งจะลดลงแต่เจ้าก็ยังได้รับประโยชน์มากมาย ” สำหรับคนที่อยากขึ้นไปบนจุดสูงสุดของความแข็งแกร่งแล้ว ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นร้ายแรงอย่างมาก บางทีประโยชน์ที่ลั่วเกาพูดถึงอาจจะดีสำหรับคนอื่น แต่ไม่ใช่สำหรับกวน เขาเคยช่วยทีมคังเฉียงมาก่อน และเพราะทีมคังเฉียงที่ทำให้เขาได้ลูกปัดเพิ่ม เขาจะใช้มันเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง แต่ตอนนี้เขาไม่อาจจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้อีก ลูกปัดดั้งเดิมจึงไม่ได้มีความหมายต่อเขาแล้ว กวนสีหน้าหม่นหมองราวกับโลกทั้งใบหมดสีสันไปเมื่ออยู่ต่อหน้าลั่วเกาและซีหยุนแล้ว เขาก็ได้แต่ต้องพยายามแสร้งทำเป็นสบายใจ “ ท่านลั่วเกา ท่านสบายใจได้ ข้าคงจะดีขึ้นเอง เวลาจะเยียวยาทุกอย่าง”แม้ว่ามันยากที่จะยอมรับความจริงในตอนนี้ได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็จะชินชาไปเองใจเขาไม่ได้เปราะบางจนต้องหาเรื่องตาย ยังไงซะชีวิตก็ยังต้องเดินต่อไป แม้ว่าจะไม่ใช่เพื่อตัวเองแต่เขาก็ยังทำเพื่อคนอื่นได้พูดไปแล้วเขาก็รู้สึกชื่นชมลั่วเกามาก ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้เมื่อพบสถานการณ์แบบเดียวกับลั่วเกา เขาก็เข้าใจแล้วว่าลั่วเกาต้องเจ็บปวดและสิ้นหวังแค่ไหนซีหยุนอยากจะปลอบใจแต่ก็ได้แต่ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นสภาพของกวน ซีหยุนก็พูดขึ้น “ ทีมคังเฉียงทำภารกิจสองอย่างสำเร็จอย่างน่าทึ่ง เจ้าที่เป็นคนแนะนำก็จะได้รับส่วนแบ่งไปด้วย จะมีคนมาหาเจ้าและมอบรางวัลให้กับเจ้า”“ ขอบคุณผู้บัญชาการ” กวนยิ้มแห้งๆออกมา“ ข้าจะเร่งให้กองทัพสังเกตการณ์ตรวจสอบเรื่องนี้ เจ้าสบายใจได้ ข้าจะหาคนร้ายให้เจอเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับเจ้า” ซีหยุนพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “จะหนึ่งปี สิบปีหรือร้อยปี…ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าจะติดตามเรื่องนี้”กวนซึ้งใจอย่างมาก เขาแค่หัวหน้าหน่วยภายใต้สังกัดของซีหยุน แต่ซีหยุนกลับทำแบบนี้เพื่อเขา เขาจะไม่พอใจได้ยังไง? แต่ซึ้งใจก็ส่วนหนึ่ง ในใจเขาอยากจะแก้แค้นอยู่ดีแม้ว่าจะพบกับสายลับ แม้ว่าจะแก้แค้นได้ แต่ทุกอย่างจะกลับเป็นเหมือนเดิมรึไม่คนที่เคยมีความหวังแต่ตอนนี้กลับโดนพรากความหวังนั้นไป“ เจ้าพักผ่อนและรักษาตัวเถอะ เมื่อเจ้าอาการดีขึ้นแล้ว ข้าจะหาทางเสนอตำแหน่งผู้ดูแลให้กับเจ้า ผู้ดูแลที่เหมือนกับ ลั่วเกา” ซีหยุนพูดขึ้น ในฐานะผู้บัญชาการ ซีหยุนพอมีอำนาจอยู่บ้างกวนส่ายหน้า “ ไม่จำเป็น หมู่บ้านเสี่ยวอันนี้ดีแล้ว ข้าจะอยู่ที่นี่ ข้าไม่อยากไปที่อื่น ”ซีหยุนเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้น “ เมื่อเจ้าอยากอยู่ที่นี่ก็อยู่ที่นี่ หากมีอะไรที่ข้าช่วยได้ เจ้าก็มาหาข้าได้เลย ”