ตอนที่ 1898 : หลานชาย

ที่สำนักงานหลักกองทัพเทียนลั่ว จิงหงติดตามการเคลื่อนไหวในหมู่บ้านเสี่ยวอัน แต่ทีมคังเฉียงก็ยังไม่ปรากฏตัว ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างสับสนขึ้นมา ทีมคังเฉียงออกจากเขตซื่อเซียวไปแล้วรึ ? ตอนที่จิงหงกำลังคิดว่าจะทำภารกิจนี้สำเร็จรึไม่นั้น ก็ได้การติดต่อจากผู้บัญชาการของกองทัพ “ ท่านแม่ทัพ ผู้บัญชาการใหญ่ซูจิงกลับมาแล้ว !” จิงหงพอใจอย่างมาก “ เจ้าเด็กนี่ไปอยู่ในเขตตงหยางมาตั้งนาน สุดท้ายก็กลับมาสักที” แม้ว่าเขาจะบ่นซูจิง แต่ใบหน้าของเขากลับเผยรอยยิ้มออกมา ร่างของเขาพุ่งไปยังกำแพงเมืองและทอดสายตามองไปยังตีนเขา ที่นั่นมีเงาหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว ไม่นานเงาร่างนั้นก็ได้หยุดลงแล้วเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยความเคารพ “ ท่านแม่ทัพ !” จิงหงเดินไปหาชายวัยกลางคนก่อนจะยิ้มออกมา “ ข้านึกว่าเจ้าติดผู้หญิงอยู่ที่เขตตงหยางแล้วไม่กลับมาแล้วเสียอีก” “ ท่านแม่ทัพพูดตลกเกินไปแล้ว” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมา “ ใจข้าไม่อาจจะทรยศกองทัพเทียนลั่วได้” “ เจ้าไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย” จิงหงไม่รู้ว่าจะหัวเราะรึร้องไห้ดี “ อย่าจริงจังตลอดเวลาก็ได้” ชายวัยกลางคนเพียงยิ้มออกมา จิงหงจึงเลิกแหย่แล้วเริ่มเข้าเรื่องทันที “ กองทัพลาดตระเวนของตงหยางเป็นยังไงบ้าง ?” ชัดแล้วว่าชายวัยกลางคนผู้นี้คือซูจิงที่เพิ่งกลับมาจากเขตตงหยาง ซูจิงนึกถึงสิ่งที่เจอแล้วพูดขึ้นมาว่า “ พูดตามตรง กองทัพลาดตระเวนพวกนั้นค่อนข้างมีวินัยมากและมีกฎระเบียบที่สมบูรณ์ ผู้บัญชาการแต่ละคนต่างก็แบ่งหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม มันดีกว่ากองทัพซื่อเซียวของพวกเราเสียอีก ทั้งกองทัพนั้นราวกับเครื่องจักรที่ซับซ้อนทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ละคนต่างก็รู้หน้าที่ของตัวเอง มันถือว่าดีที่ได้เรียนรู้จากพวกเขา” “ เจ้าบอกข้อดีมากมาย มันไม่มีข้อเสียเลยรึ ?” จิงหงถามขึ้นมาซูจิงคิดสักพักแล้วพูดขึ้น “ ข้อเสียเองก็มี นั่นคือ…ทหารเหล่านั้นราวกับเครี่องจักร พวกนั้นพึ่งแต่ระบบกฎ เมื่อทำอะไรผิดก็จะส่งผลให้ทั้งทีมและกองทัพได้รับผลกระทบไปด้วย นอกจากนี้ความแข็งแกร่งของแม่ทัพ หากเทียบกับท่านแล้วด้อยกว่าอย่างมาก เมื่อเจอกับยอดฝีมือจริงๆแล้ว แม่ทัพของพวกเขาก็ไม่อาจรับมือได้ เมื่อเสียแม่ทัพไป กองทัพเองก็ไม่อาจจะทำได้ดีแบบเดิมอีก” พูดไปแล้ว ซูจิงก็สรุปออกมา “กองทัพเทียนลั่วและกองทัพลาดตระเวนตงหยางต่างก็มีข้อดีของตัวเอง โดยทั่วไปแล้วความสามารถของเราสูงกว่า แต่พวกนั้นทำงานได้มีประสิทธิภาพมากกว่า..”จิงหงพยักหน้า “ ข้าติดต่อกับพวกนั้นมาก่อน มันเป็นตามที่เจ้าบอกมา กองทัพนี้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ”ซูจิงยังไม่ทันได้เปิดปากพูด จิงหงก็ได้พูดขึ้นต่อ “ ข้าคิดถึงการเอาข้อดีของพวกนั้นมาใช้ในกองทัพเทียนลั่ว แต่พยายามอยู่หลายครั้งก็ล้มเหลว หากเจ้าทำสำเร็จ งั้นผลงานของเจ้าที่มีต่อกองทัพเทียนลั่วนั้นก็ไม่ได้ด้อยกว่าข้าเลย ข้าจะรายงานเรื่องนี้กับจักรพรรดิให้แก่เจ้าเอง”“ ขอบคุณท่านแม่ทัพที่เชื่อใจข้า ” ซูจิงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง “ ข้าจะพยายามทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน”แม้ว่าจิงหงจะเป็นแม่ทัพแต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาคือคนที่เก่งทุกเรื่อง สิ่งที่จิงหงไม่อาจทำได้ ซูจิงอาจจะทำได้ก็ได้“ ใช่สิ ก่อนหน้านี้ท่านเรียกข้ามา ข้าไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรกัน ?” หลังจากรายงานธุระต่างๆแล้ว ซูจิงก็คิดถึงอีกเรื่องจิงหงแสดงสีหน้าจริงจังออกมาและถามขึ้น “ เจ้ารู้จักทีมคังเฉียง..ไม่สิ สิ่งที่เรียกว่าสำนักคังเฉียง เจ้ารู้จักคนที่มาจากสำนักคังเฉียงรึไม่ ?”ซูจิงออกจากเขตซื่อเซียวไปนาน ตอนนั้นทีมคังเฉียงยังไม่ได้ก่อตั้งขึ้นมา มันควรเรียกพวกเขาว่าคนจากสำนักคังเฉียงจะเหมาะกว่า“ สำนักคังเฉียงรึ ?” ซูจิงแปลกใจ “ มันคือสำนักแบบไหนกัน ?”“ เจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องสำนักคังเฉียงรึ ? ” จิงหงถามขึ้นมาอีกครั้ง “ เจ้าลองคิดดูดีๆ เรื่องนี้สำคัญอย่างมาก”เมื่อเห็นจิงหงจริงจัง ซูจิงก็เครียดขึ้นมา เขาลองนึกย้อนดูดีๆก่อนจะตอบกลับไปว่า “ข้าไม่เคยได้ยินชื่อสำนักคังเฉียง หากท่านแม่ทัพไม่เชื่อ ข้ายอมสาบานต่อจักรพรรดิ…”“ งั้นเจ้าเคยได้ยินชื่อจางหยูรึไม่ ?” จิงหงถามขึ้นมาอีกครั้งซูจิงส่ายหน้า “ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน”“ แปลก ” จิงหงสงสัย “ เมื่อเจ้าไม่รู้จักเขา งั้นทำไมเขาถึงได้ตามหาเจ้ากัน ?”“ ตามหาข้างั้นรึ ?”