ตอนที่ 1899 : การตายของซุนกวน

จิงหงจำได้ว่าตอนที่เกิดเรื่องกับซุนเหลียนเฉิงนั้น ทั้งกองทัพซื่อเซียวก็ตกอยู่ในความวุ่นวายเช่นกัน ซุนเหลียนเฉิงตายในสนามรบ ซูเหวินภรรยาของเขาก็โดนตรวจสอบโดยกองทัพสังเกตการณ์ สุดท้ายก็ฆ่าตัวตายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ทิ้งลูกอายุเพียงหนึ่งปีเอาไว้ เพียงแต่ลูกคนนี้ได้ถูกซูจิงเอาไปซ่อน ทำให้กองทัพสังเกตการณ์ไม่อาจจะหาตัวเขาพบ เพราะเรื่องนี้แม้แต่ซูจิงก็แทบเอาตัวไม่รอด หากไม่ใช่เพราะจิงหงออกตัวปกป้องแล้ว ซูจิงก็อาจจะไม่รอดจากวิกฤตครั้งนั้นมาได้ จิงหงรู้แค่ว่าซุนเหลียนเฉิงมีลูก แต่ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นคือซุนกวน “ ก่อนที่พี่เขยจะออกรบ เขาได้ยกหลานชายให้ข้าดูแล ตอนที่เห็นว่าเกิดเรื่องกับพี่เขย ข้าก็ได้ส่งซุนกวนไปยังที่ที่ห่างไกล เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจสอบของกองทัพสังเกตการณ์”ซูจิงพูดขึ้น “ ท่านแม่ทัพก็ทราบดีว่าเพื่อผลลัพธ์แล้ว กองทัพสังเกตการณ์ไม่เลือกวิธีการในการตรวจสอบ พวกมันบีบให้พี่สาวข้าฆ่าตัวตาย ถ้าหากข้าไม่ส่งซุนกวนหนีไป เกรงว่าซุนกวนก็อาจจะไม่รอดเช่นกัน” จิงหงเงียบไป การกระทำของกองทัพสังเกตการณ์นั้นเขารู้ดี เพราะพวกนั้นไม่ต่างจากเครื่องจักรที่เย็นชา ! จิงหงรังเกียจเก่อเย่อย่างมาก ถึงจักรพรรดิจะบอกให้เขาผูกมิตรกับเก่อเย่ แต่เขาก็ไม่ยอมทำ “ ซุนกวนอาจจะได้รับพรสวรรค์มาจากพี่เขย ตอนยังเด็กก็แสดงพรสวรรค์ที่โดดเด่นออกมาแล้ว อาศัยทรัพยากรอันน้อยนิด เขากลับเติบโตขึ้นมาได้ ไม่นานเขาก็ก้าวขึ้นมาเป็นจ้าวโกลาหล หลังจากสร้างโกลาหลหินขึ้นมาแล้ว เขาก็ก้าวเข้ามาในเขตซื่อเซียว…” ซูจิงพูดต่อ “ ตอนที่ข้ารู้ว่าเขาได้มายังเขตซื่อเซียวและอยู่ที่หมู่บ้านเสี่ยวอัน ข้าก็รู้ว่ามันต้องอันตรายอย่างแน่นอน ข้าจึงไปที่นั่นเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เขาออกจากเขตซื่อเซียว แต่น่าเสียดายที่เขาน่ะดื้อด้าน เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับพ่อแม่ ไม่ใช่แค่ไม่คิดจะออกไปจากที่นี่ แต่ยังบ่มเพาะอย่างหนัก โดยหวังว่าจะได้เข้าร่วมกับกองทัพทั้งสาม” จิงหงชื่นชมความทะเยอทะยานของซุนกวนอย่างมาก “ สมกับเป็นลูกของชายคนนั้น” ซูจิงยิ้มออกมาอย่างขมขื่น หากเปลี่ยนเป็นลูกคนอื่นแล้ว ซูจิงเดาว่าเขาคงจะชื่นชมไม่ต่างอะไรจากจิงหงอย่างแน่นอน แต่ซุนกวนเป็นหลานของเขา เขาจะมองดูซุนกวนตายได้ยังไง ?“ ข้าไปหาเขาอยู่หลายครั้งเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เขาออกจากที่นี่ไป แต่ก็ไม่เป็นผล ข้าถึงกับทะเลาะกับเขาอยู่นับครั้งไม่ถ้วน…” ซูจิงสูดหายใจเข้าลึกๆ “ เขาไม่ฟังคำแนะนำของข้าและเลือกที่จะเข้าร่วมกองทัพ เพื่อตรวจสอบเรื่องราวในอดีต…แต่เขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้คือเรื่องต้องห้าม คนที่ถามเรื่องนี้จะต้องมีปัญหา นี่ไม่ต้องพูดถึงการที่เขาเป็นลูกของพี่เขยเลย ตัวตนของเขานั้นอ่อนไหวอย่างมาก มันง่ายที่จะเปิดเผยตัวเองออกมา”“ เด็กนี่…” จิงหงถอนหายใจออกมา “ บอกได้ว่าความกล้าของเขาน่าชื่นชมจริงๆ”ซูจิงพูดขึ้นต่อ “ ข้ากังวลเรื่องนี้จึงได้ส่งคนไปปิดบังข้อมูลของซุนกวน และห้ามซุนกวนเอาไว้ ข้าหวังว่าจะหยุดความคิดในการเข้าร่วมกองทัพของเขาได้ ภายใต้การขัดขวางของข้า ถึงซุนกวนจะผ่านการคัดเลือกมาได้ แต่สุดท้ายก็ตกรอบในการคัดเลือกแบบทางการ….ข้าคิดว่ามันคือการปกป้องเขา แต่ไม่คิดเลยว่ากองทัพเทียนลั่วจะมีคนของกองทัพสังเกตการณ์แฝงตัวอยู่ ทำให้ข้อมูลของซุนกวนรั่วไหลออกไปจนได้ ”เรื่องต่อไปที่เกิดขึ้นนั้นจิงหงก็รู้ดีเพราะเรื่องนี้ได้สร้างความวุ่นวายอย่างมาก เก่อเย่จึงมาที่กองทัพเทียนลั่วเพื่อจับกุมคนของด้วยตัวเอง และคิดจะพาซูจิงไปด้วย ดังนั้นเขากับเก่อเย่ถึงได้ปะทะกัน และด้วยความแข็งแกร่งของเขาจึงทำให้เขาสามารถปกป้องซูจิงได้ความสัมพันธ์ของจิงหงและเก่อเย่ก็ต้องพังลงเพราะเรื่องนี้ !“ โชคดีที่ซุนกวนระวังตัวอย่างมาก ก่อนที่กองทัพสังเกตการณ์จะลงมือ เขาก็รู้ตัวและหลบหนีไปทันที ดังนั้นเก่อเย่จึงกลับไปมือเปล่า” เพราะไม่อาจจะจับซุนกวนได้ เก่อเย่จึงคิดจะจับซูจิงไปเค้นถามว่าซุนกวนอยู่ที่ไหน “แต่ไม่คิดเลยว่าซุนกวนที่หนีจากหายนะมาได้และยังหนีจากการจับกุมของกองทัพสังเกตการณ์ได้ กลับต้องมาเจอกับกุยหลิง…”น้ำเสียงของซูจิงเจือไปด้วยความเสียใจ ลูกชายเพียงคนเดียวของพี่สาวกับพี่เขย แต่เขากลับไม่สามารถช่วยอะไรได้เขาโทษตัวเอง !“ เด็กนี่น่าจะมีอนาคตที่สดใส…” ซูจิงตาแดงก่ำขึ้นมา “ เขาควรใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่ไม่ใช่แบบนี้ !”ซุนกวนนั้นเฉลียวฉลาดอย่างมาก เพื่อเลี่ยงไม่ให้ตัวตนถูกเปิดเผย เขาถึงกับยอมเสี่ยงโดนกุยหลิงโจมตี แทนที่จะเสียลูกปัดดั้งเดิม เพราะเมื่อจ่ายลูกปัดดั้งเดิมแล้ว มันก็มีหลายอย่างที่ไม่อาจจะปิดบังได้…