ตอนที่ 1914 : หินโกลาหล

ข้างๆโถงกองทัพสังเกตการณ์นั้นมีเรือนและจวนต่างๆ ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างก็เป็นคนระดับสูงในกองทัพ บางคนมาจากสมาคมชั้นนำ บางคนมาจากตระกูลใหญ่จากเมืองต่างๆ บางคนเป็นคนในทีมระดับสูง แทบทุกคนต่างก็เป็นมีอำนาจในเขตซื่อเซียว จินหยาง จ้าวโกลาหลคนหนึ่ง หลังจากที่ทำงานหนักมาหลายปีสุดท้ายเขาก็ได้บ้านที่นี่มาครอง แม้ว่าจินหยางจะไม่ได้เข้าร่วมกองกำลังไหนแต่เขามีเพื่อนมากมาย เขามีเส้นสาย เขามีมิตรสหายมากหน้า แม้แต่ เก่อเย่ก็ยังต้องไว้หน้าเขา เมื่อรวมกับทักษะที่เขามีแล้วก็มีน้อยคนนักที่จะกล้าหาเรื่องเขา ตอนนั้นที่บ้านของจินหยางได้ทำการต้อนรับแขกกลุ่มหนึ่ง ที่ด้านหน้าบ้านนั้นเกิดเสียงเอะอะดังขึ้นมา หลังจากที่เห็นกลุ่มคนที่ติดตราระดับราชา ยามทั้งสองที่ประตูบ้านก็พากันแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา “ นี่คือบ้านของจินหยางใช่รึไม่ ?” หนึ่งในสามคนที่หน้าเหมือนกันได้ถามขึ้นมา คนอื่นๆยังแสดงท่าทีเยือกเย็นออกมาดังเดิม “ ใช่ ที่นี่คือบ้านของท่านจินหยาง เจ้าเป็นใคร ?” ยามคนหนึ่งถามขึ้นมา ชายหนุ่มได้ตอบกลับ “ เราคือคนจากทีมคังเฉียง เรารับภารกิจของจินหยางมา เราจึงมาที่นี่เพื่อทำภารกิจ…รบกวนแจ้งเขาด้วย” ชัดแล้วว่าคนกลุ่มนี้คือคนที่มาจากหมู่บ้านฉิงหยาน จางลู่และคนอื่นๆที่รับภารกิจมา ภารกิจที่จินหยางได้ส่งต่อให้กับกองทัพสังเกตการณ์ “ ทีมคังเฉียงรึ ?” ยามทั้งสองได้ยินแบบนั้นต่างก็พากันอึ้ง พวกเขาพากันมองไปที่จางลู่และคนอื่นๆด้วยท่าทีเคารพ ชื่อเสียงของทีมคังเฉียงนั้นแม้ว่าตอนนี้จะถดถอยตามกาลเวลา แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าดูหมิ่นทีมคังเฉียง “ รอสักครู่ ข้าจะไปแจ้งท่านจินหยางให้” ยามคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยท่าทีเคารพ ผ่านไปสักพักก็มีชายวัยกลางคนที่เหมือนกับพ่อบ้านก็เดินออกมาต้อนรับทุกคนด้วยท่าทีอบอุ่น “ ข้ารู้มาว่าทีมคังเฉียงรับภารกิจนี้ เป็นเกียรติจริงๆ ข้าได้จัดงานเลี้ยงไว้ต้อนรับพวกท่านแล้ว หากพวกท่านไม่ถือสาก็เชิญเข้ามาในบ้านเล็กๆนี่เถอะ…”หลังจากที่พ่อบ้านพูดจบก็มีชายวัยกลางคนในชุดม่วงเดินออกมา เขาราวกับนักบวชลัทธิเต๋า เขายิ้มออกมาอย่างพอใจ” ข้าจินหยาง เป็นเกียรติของข้าที่ได้พบกับทุกคน เชิญทางนี้…”จางลู่มองไปที่จินหยาง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำเชิญของจินหยาง ภายใต้การนำทางของจินหยางพวกเขาก็ได้เข้าไปในบ้านก่อนจะไปถึงที่สวน สวนแห่งนี้มีโต๊ะและเก้าอี้วางไว้พร้อมแล้ว มันมีกลุ่มคนรับใช้ที่คอยยกอาหารเข้ามาเตรียมเอาไว้เมื่อทุกคนนั่งประจำที่แล้ว จินหยางก็ได้พูดขึ้น “ ข้าคิดว่าแค่คนแข็งแกร่งไม่กี่คนรับภารกิจนี้ก็เพียงพอแล้ว ไม่คิดเลยว่าทีมคังเฉียงจะรับภารกิจนี้ไป เป็นเกียรติจริงๆ หากพวกท่านไม่พอใจตรงไหน ข้าก็ต้องขอโทษด้วย ข้าเกิดมาต่ำต้อยไม่เคยเห็นโลกมาก่อน บางทีอาจจะที่รับรองไม่เหมาะสมพวกท่าน”จินหยางพูดทุกอย่างออกมาได้อย่างสำรวมเขามาถึงจุดนี้ได้นั้นนอกจากความสามารถที่โดดเด่นแล้วก็ด้วยทักษะการเข้ากับผู้คนของเขาจางลู่ไม่ได้รู้สึกรำคาญจินหยาง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะสนิทด้วย“ อย่าพูดถึงข่าวลือเลย ข้าอยากให้เจ้าพูดถึงภารกิจก่อน” จางลู่พูดขึ้นจินหยางยิ้มออกมา “ได้ งั้นข้าจะไม่อ้อมค้อมแล้ว”ระหว่างที่พูดคุยกันนั้นเขาก็ได้โบกมือให้กับพ่อบ้านและคนรับใช้ ทุกคนพากันหันกลับแล้วเดินออกจากที่นั่นไป “ เรื่องนี้ข้าไม่อาจจะปิดบังจากพวกท่านได้ ภารกิจนี้อันที่จริงได้มาจากคนใหญ่โต” เขาเผยสีหน้าลึกลับออกมา “ เขาเชื่อใจข้าในการสร้างอาวุธขึ้นมาโดยไม่สนว่าต้องเสียอะไรไปบ้าง ”แน่นอนว่าสมบัติโกลาหลนั้นต้องใช้เวลานานกว่าจะสร้างขึ้นมาได้ มันไม่อาจจะสำเร็จในข้ามคืนได้“ ตอนแรกข้าก็ไม่มั่นใจอะไรมาก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากพวกท่านแล้ว ข้าเชื่อว่ามันไม่มีโอกาสที่จะล้มเหลวได้เลย” จินหยางพูดขึ้นด้วยสีหน้ามั่นใจ “ หากทำสำเร็จ นอกจากค่าตอบแทนที่ตกลงกันไว้แล้ว ข้าจะจ่ายรางวัลให้เพิ่มเติม”