ตอนที่ 1915 : เป็นถึงแม่ทัพ

คนที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์รึ ? เรื่องแบบนี้ไม่ได้น่าสนใจสำหรับคนที่ชีวิตนิรันดร์ ที่พวกเขาสนใจจริงๆคือ….ผลประโยชน์ ! จิงหยานเองก็เช่นกัน อย่ามองท่าทีถ่อมตัวของเขาและการที่เขายอมอุทิศตัวเพื่อความฝัน แต่สิ่งที่เขาต้องการจริงๆคือผลประโยชน์ที่ได้มาจากหลังจากที่โด่งดัง ตราบใดที่เขาสร้างเกราะระดับสูงที่แกร่งที่สุดขึ้นมาได้ งั้นมันก็ต้องทำให้เขาโด่งดังอย่างมาก จากนั้นมันก็จะมีผลประโยชน์ตามมามากมาย “ ข้าสงสัย” จางลู่ขัดขึ้นมา “ ค่าตอบแทนที่เจ้าพูดถึงหมายถึงอะไรกัน ?” จินหยางส่ายหน้า “ ขอโทษด้วย ข้าต้องพูดกับคนระดับสูงก่อน ข้ารับปากไว้กับเขาว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่อาจจะเปิดเผยได้ในตอนนี้” จางลู่ยักคิ้ว นี่ไม่ใช่เรื่องแย่แล้วทำไมถึงเปิดเผยไม่ได้ ? “ ท่านแค่ต้องรู้ว่าเขาคือคนระดับสูงจริงๆ ! ทั้งเขตซื่อเซียวนั้นเขาคืออันดับหนึ่ง !” จินหยางเผยรอยยิ้มลึกลับออกมา “ ตราบใดที่ทำภารกิจนี้สำเร็จ เมื่อมีเขาคอยหนุนหลัง งั้นไม่ว่าทีมคังเฉียงจะทำภารกิจไหนก็จะสะดวกยิ่งขึ้นและอาจจะได้รับความช่วยเหลือเพิ่มเติม” ได้รับการหนุนหลังรึ ? ทีมคังเฉียงต้องการรึไงกัน ? จางลู่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะรึร้องไห้ดี นี่จินหยางคิดว่าพวกเขาเป็นแค่นายพลจริงๆรึ ? อย่าพูดถึงเขตซื่อเซียวเลย แม้แต่ทั้งทะเลโกลาหล ใครกันที่จะทำให้พวกเขาอาศัยพึ่งพาได้ ? แม้ว่าคนที่จินหยางพูดถึงจะเป็นซื่อเซียว แต่จางลู่และคนอื่นๆก็ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย นี่ไม่ต้องนับคนที่ต่ำกว่าจักรพรรดิเลย “ ใช่สิ มีอีกเรื่องที่ข้าอยากจะถามเจ้า” จางลู่มองไปที่ด้านนอกจวนแล้วพูดขึ้นมา “ นั่นใช่โถงกองทัพสังเกตการณ์รึไม่ ? “ ใช่ โถงกองทัพสังเกตการณ์อยู่ที่นั่น” จินหยางพยักหน้า “ พวกท่านคิดจะไปที่นั่นรึ?” “ ไม่ ข้าแค่สงสัยเฉยๆ” จางลู่หัวเราะกลบเกลื่อน“ ฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจแล้ว” จินหยางทำราวกับมองออกทุกอย่าง “ กองทัพสังเกตการณ์คือหัวหน้าของสามกองทัพและมีอำนาจที่สุด ไม่มีใครไม่สงสัยเกี่ยวกับกองทัพสังเกตการณ์”จินหยางมองไปที่จางลู่และคนอื่นๆก่อนจะพูดขึ้นมา “ หากสร้างเกราะนี้ได้สำเร็จ ข้าก็จะหาทางพาท่านไปที่โถงกองทัพสังเกตการณ์เอง” “ เจ้ารึ ?” จางลู่แปลกใจนิดๆ“ ท่านจางลู่ อย่าดูถูกข้าไป” จินหยางพูดขึ้น “ ถึงข้าจะไม่ใช่คนใหญ่โตอะไรแต่ข้าก็เคยไปมาเกือบทั่วทุกที่และมีสหายมากมาย บวกกับการทำผลงานนี้ขึ้น แม้แต่กองทัพสังเกตการณ์ก็ต้องไว้หน้าข้าบ้าง”เมื่อได้ยินแบบนั้น จางลู่ก็อยากเข้าไปในโถงนั้นจริงๆ“ แล้วจะรออะไร ? มาเริ่มกันเลย” จางลู่เริ่มร้อนใจเจ้าสำนัก, ความว่างเปล่า และคนอื่นๆต่างก็ร้อนใจเช่นกันเมื่อเห็นแบบนั้น จินหยางก็ไม่รออีกต่อไป เขาได้ส่งหินโกลาหลให้กับจางลู่, เจ้าสำนัก และ ความว่างเปล่า และถือในมือไว้อีกชิ้นก่อนจะพูดขึ้น “ ต่อไปข้าทำยังไง พวกท่านก็ทำตามข้า ตกลงรึไม่ ?”จางลู่ และคนอื่นๆพยักหน้า การทำตามจินหยางนั้นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับพวกเขา จินหยางแสดงสีหน้าจริงจังขึ้นมา เขาแผ่จิตออกมาและค่อยๆยกหินนั้นขึ้น เขาฉีดพลังของจ้าวโกลาหลและจิตผู้สร้างเข้าไปพร้อมกับพูดขึ้น “ ตอนนี้หินโกลาหลอยู่ในสภาพที่เริ่มต้นไม่อาจจะใช้ทำการสร้างได้ ก่อนที่จะสร้างนั้นต้องผ่านการกระตุ้นพลังในหินเพื่อที่จะใช้พลังนั้นสร้างสมบัติขึ้นมาได้….ขั้นตอนนี้จะกินเวลาหลายหมื่นปีจนถึงหลายแสนปี ยิ่งแข็งแกร่งเท่าไหรฺยิ่งใช้เวลาน้อยเท่นั้น หากมีแม่ทัพลงมือด้วยตัวเอง มันอาจจะใช้เวลาประมาณสิบปีรึแค่ไม่กี่ปี…”เมื่อพูดได้ครึ่งทาง จินหยางก็เงียบไป เขามองไปที่จางลู่และคนอื่นๆเมื่อเห็นว่าจางลู่และคนอื่นๆพากันควบคุมหินโกลาหลและแผ่พลังเข้าไป จินหยางก็ต้องอึ้งเมื่อพบว่าหินนั้นได้เปลี่ยนไปจากเดิม มันได้ฉายภาพต่างๆออกมาราวกับผนึกของโกลาหลได้ถูกปลดออก“ นี่ นี่…” จินหยางอึ้งไปสีหน้าของเขาทั้งแปลกใจ, อึ้ง, ตะลึงและเหลือเชื่อ ทุกอย่างรวมกันมันทำให้สีหน้าเขาดูค่อนข้างตลก“ มีอะไร ?” จางลู่ ถามขึ้นมา “ เราทำอะไรผิดไปรึ ?”จินหยาง กลืนน้ำลายและถามขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่น “ พวกท่าน….ไม่ได้อยู่ระดับนายพลกันสินะ ?”สำหรับความแข็งแกร่งของทีมคังเฉียงแล้ว จินหยางไม่คิดสงสัย นอกจากคนที่ใช้ชื่อว่าต้นโกลาหลแล้ว คนที่อ่อนแอที่สุดคือหัวหน้าหน่วย คนที่อยู่ระดับนายพลนั้นมีไม่มาก เมื่อทีมคังเฉียงรับภารกิจนี้ก็คงส่งนายพลเหล่านั้นมา อย่างน้อย จางลู่, เจ้าสำนัก และ ความว่างเปล่า ก็ไม่ได้อ่อนแอกว่านายพลระดับสูงเลยแต่ตอนนี้หินโกลาหลกลับถูกปลดผนึกออกได้อย่างง่ายดายเขาพบว่าเขาเข้าใจผิดไป !