ตอนที่ 1918 : ไม่ได้มาร้าย

กวนเหรินไม่รู้ว่าการพาทีมคังเฉียงมายังโถงแห่งนี้หมายถึงอะไร เขาไม่รู้เลยว่าคนที่อยู่เบื้องหลังกลุ่มนี้น่ากลัวแค่ไหน เขาไม่เข้าใจว่าคนที่จินหยางพูดถึงนั้นคือหัวหน้าของเขาเอง เขาคิดว่าเขาจะมีอนาคตที่ดี แม้แต่คำพูดของเขาก็บ่งบอกได้ว่าเขาพอใจแค่ไหน ไม่นานกวนเหรินก็พาทุกคนมายังตึกสีดำหลังหนึ่ง ด้านในดูสลัว มันให้ความรู้สึกหม่นหมองอยู่ทั่วทุกที่ ด้านในนั้นมีแค่หินก้อนเดียววางไว้ที่ใจกลางห้อง กวนเหรินมองไปที่จินหยางแล้วพูดขึ้น “ เริ่มทดสอบได้” “ ข้ารึ ?” จินหยางเหมือนโดนดูถูก “ แม้แต่ข้าก็จำเป็นจะต้องทดสอบรึ ? กวนเหรินอย่าเกินไปหน่อยเลย !” ด้วยการที่กวนเหรินฉีกหน้าเขา เขาก็ไม่คิดจะไว้หน้ากวนเหรินอีกต่อไป เขาจึงพูดแต่ชื่อของกวนเหริน กวนเหรินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยชา “ มันก็แค่การตรวจสอบ ในฐานะคนของจักรพรรดิซื่อเซียวแล้ว หากอยู่ในอาณาเขตของจักรพรรดิ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องให้ความร่วมมือ” จินหยางมองไปที่กวนเหรินแล้วพูดขึ้น “ ข้าไม่รู้ว่าใครสั่งเจ้าให้มาหาเรื่องข้า แต่ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะต้องรู้สึกผิดแน่” จินหยางไม่คิดจะเถียงกับกวนเหริน ต่อและเดินไปที่หินทันที เมื่อวางฝ่ามือไว้บนหิน ต่อมาหินก็ได้เปล่งแสงสีทองสว่างจ้าออกมา ! ต้องรู้ก่อนว่าการทดสอบของนายพลนั้นเป็นแค่สีทองอ่อน มันถึงกับมีสีแดงเข้มด้วย ความแข็งแกร่งของจินหยางในหมู่นายพลถือว่าดีที่สุด คนที่เอาชนะเขาได้คงมีแค่กวนเหริน, ลั่วเซียง, อู๋ห่าว, ซูจิง และรองแม่ทัพอีกไม่กี่คน แน่นอนว่านายพลล้วนแต่แข็งแกร่ง นายพลที่แกร่งที่สุดไม่ต้องเดาเลยว่าต้องเป็นคนระดับรองแม่ทัพตามมาด้วย ซูจิง, อู๋ห่าว, กวนเหริน , ลั่วเซียง คนพวกนี้อ่อนแอกว่ารองแม่ทัพเล็กน้อย พวกต่ำกว่านี้ก็ถือว่าเป็นนายพลระดับสูงซึ่งนี่อาจจะเป็นระดับของจินหยางแน่นอนว่ามันไม่อาจจะตัดสินผลแพ้ชนะได้จากความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวหลังจากที่ทดสอบแล้วจินหยางก็มองไปที่กวนเหรินด้วยสีหน้าหม่น “กวนเหริน ตอนนี้เจ้าพอใจรึยัง ?”แม้ว่าด้วยตำแหน่งนายพลแต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้แล้ว จินหยางจึงเรียกกวนเหรินแค่ชื่อด้วยท่าทีเฉยเมยกวนเหรินไม่ได้ใส่ใจสำหรับการทดสอบของจินหยางนั้นเขาไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อยยังไงซะเขาก็รู้ดีว่าจินหยางไม่ใช่คนเผ่าสวรรค์ ทีมคังเฉียงเองก็ไม่ใช่เช่นกัน ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อขัดขวางไม่ให้ทีมคังเฉียงทำภารกิจสำเร็จ นี่เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น ตราบใดที่เขาทำตามเป้าหมายกันไม่ให้ทีมคังเฉียงทำภารกิจสำเร็จได้รึสร้างปัญหาให้กับทีมคังเฉียงก็ถือว่าภารกิจของเขาสำเร็จแล้วสำหรับเผ่สวรรค์น่ะรึ ?กวนเหรินไม่เคยคิดถึงปัญหานี้ภายใต้การจับตามองของกองทัพสังเกตการณ์แล้ว หากมีเผ่าสวรรค์แอบเข้ามาจริงๆ งั้นพวกเขาก็จะพบทันทีแล้วทำไมถึงต้องมารอจนถึงตอนนี้ ?“ ผลการทดสอบยืนยันแล้วว่าเจ้าไม่ใช่คนของเผ่าสวรรค์แต่มันไม่ได้พิสูจน์ว่าเจ้าไม่ได้โดนยึดร่างโดยคนของเผ่าเทียนรึไม่ได้ยืนยันว่าเจ้าไม่ได้ร่วมมือกับคนของเผ่าเทยียน “ กวนเหริน มีอำนาจมากมายในกองทัพสังเกตการณ์ เขาหาข้ออ้างมาแก้ตัวกับจินหยางได้ “และทีมคังเฉียงก็ยังไม่ทดสอบไม่ใช่รึ ? ใครจะไปรู้ว่าพวกนี้ปิดบังอะไรไว้ ?” เมื่อพูดจบเขาก็หันไปขอโทษจางลู่และคนอื่นๆ “ ข้าขอโทษด้วยที่คิดว่าพวกเจ้าเป็นคนจากเผ่าสวรรค์ คนเผ่าสวรรค์น่ะเจ้าเล่ห์ ไม่มีใครเชื่อใจใครได้ บางทีพวกนั้นอาจจะแฝงตัวอยู่ในทีมคังเฉียงก็ได้…ยังไงซะทีมคังเฉียงก็ไปที่ดินแดนสวรรค์มานาน การทดสอบนี้ถือว่าเป็นหน้าที่ของพวกเจ้าสำหรับจโกลาหลเช่นกัน”คำพูดนี้ไม่อาจจะมีใครปฏิเสธได้จางลู่และคนอื่นๆได้แต่มองกวนเหรินอยู่เงียบๆ พวกเขาราวกับมองดูตัวตลกอยู่เมื่อรับรู้สายตาของทุกคน กวนเหรินก็คิ้วขมวด มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดแต่จางลู่และคนอื่นๆไม่ได้พูดอะไรออกมา ถึงเขาจะไม่พอใจแต่ก็ได้แต่ต้องอดทนเอาไว้“เอาล่ะ เชิญ” กวนเหรินมองไปที่จางลู่และคนอื่นๆและทำท่าทีสุภาพแม้ว่าเขาจะไม่ได้มองจางลู่และคนอื่นๆอยู่ในสายตาและกลัวหัวหน้าทีมคังเฉียงแต่ยังไงซะเขาก็มีกองทัพคอยหนุนหลัง แม้แต่เก่อเย่ก็ยังได้รับความสนใจจากซื่อเซียว เขาที่เป็นคนของเก่อเย่ถึงจะไปหาเรื่องใครเข้าแต่จะมีใครทำอะไรเขาได้