ตอนที่ 1932 : คนกลาง

ที่จวนของจินหยาง จางลู่และคนอื่นๆได้รับข้อความจากจางหยู แต่ก็ไม่ได้ไปที่โถงกองทัพสังเกตการณ์ทันที พวกเขาเลือกที่จะช่วยจินหยางสร้างสมบัติต่อ เมื่อรับภารกิจนี้แล้ว พวกเขาก็ควรทำภารกิจนี้ให้เสร็จก่อน สำหรับเก่อเย่แล้ว พวกเขาไม่ได้รีบร้อน เพราะถึงอย่างไรเก่อเย่ก็อยู่ในโถงกองทัพสังเกตการณ์อยู่แล้ว ยังไงก็ไม่อาจจะหนีไปได้ … ที่ทะเลบรรพกาล ระดับการบ่มเพาะของ กวนเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง แม้ว่าเขาจะไม่ได้บ่มเพาะทักษะอู๋จี๋แต่เพราะร่างบรรพกาลนั้นจึงทำให้การบ่มเพาะของเขามีประสิทธิภาพอย่างมาก ความเร็วในการดูดซับลูกปัดเพิ่มสูงจนน่ากลัว ระดับการบ่มเพาะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาพอใจกับการบ่มเพาะอย่างมากจนไม่คิดจะหยุดพัก จางหยูยังสร้างเกราะต่อ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้แล้วเขาก็สามารถสร้างเกราะได้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม เกราะ 2,000 ชิ้นแม่ว่าจะเป็นจำนวนที่น่าทึ่งแต่ก็ไม่ได้เป็นเกราะระดับสูงอะไร ถึงอย่างนั้นมันก็ทัดเทียบกับสมบัติระดับสมบูรณ์ได้ แต่ศิษย์และอาจารย์ในสำนักนั้นเพราะใช้ลูกปัดไปหมดแล้ว พวกนี้จึงไม่มีอะไรทำ นอกจากไม่กี่คนที่ทำการบ่มเพาะแล้ว คนส่วนมากก็ล้วนแต่ออกไปพักผ่อน … ไม่นานหลังจากที่กลับไปยังเขตซื่อเซียวร่างแยกของซื่อเซียวก็ได้ออกเดินทางอีกครั้ง ไม่นานเย่าหยาง, หว่านเกอและอู่หมิง ต่างก็เดินทางมาพบกับซื่อเซียว การเคลื่อนไหวของจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ทั้งสามนั้นทำให้จักรพรรดิเผ่าสวรรค์หันมาสนใจ พวกนั้นคอยตื่นตัวเผื่อว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น แม้ว่าในทางทฤษฎีแล้วในโกลาหลของพวกเขา จักรพรรดิจะไร้เทียมทานที่สุดแต่หากจักรพรรดิหลายคนร่วมมือกันโจมตี งั้นเดาว่าคงไม่มีจักรพรรดิคนไหนรับมือไหว ฉิวหวังอยู่ใกล้กับโกลาหลซื่อเซียวมากที่สุด เขากังวลอย่างมากในตอนนี้ ยังไงซะร่างแยกของเขาก็โดนทำลายไป จิตของเขาเสียหาย ความแข็งแกร่งของเขาได้รับผลกระทบในระดับหนึ่ง แม้ว่าจะฟื้นฟูจิตด้วยลูกปัดจิตแล้วแต่เพราะเวลาผ่านไปไม่นาน มันจึงไม่อาจจะฟื้นฟูจิตใจให้กับมาสภาพเดิมได้ หากจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ร่วมมือกันโจมตีเขา เขาคงจบสิ้นแน่ๆ แต่โชคยังดีที่จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ที่เหลือบอกว่าหากจักรพรรดิมนุษย์กล้าทำเช่นนั้น พวกนั้นก็จะมาช่วยทันที มันทำให้ฉิวหวังเบาใจขึ้นมาอย่างมาก “ ทำไมเจ้าถึงเจ็บตัว ?” จักรพรรดิเผ่าสวรรค์คนหนึ่งเห็นว่าฉิวหวังมีท่าทีผิดปกติ ฉิวหวังแต่งเรื่องขึ้นมา “ ร่างแยกของข้าเดินทางไปยังเขตซื่อเซียว และข้าก็ได้สู้กับซื่อเซียว ไม่คิดเลยว่าเขาจะโจมตีข้า ผลก็คือร่างแยกของข้าบาดเจ็บกลับมา…”เขาไม่คิดจะเปิดเผยความลับเรื่องจ้าวแห่งทะเลโกลาหล เขาอยกกเก็บความลับนี้ไว้คนเดียว“ ฉิวหวังเราจะไปหาซื่อเซียวกัน เราต้องให้เขาชดใช้ !” คนของพวกเขาโดนทำร้าย ความแค้นนี้ไม่อาจจะลบเลือนได้ แม้ว่าพวกเขาจะจัดการมนุษย์มาตลอดหลายปี แต่ก็ยังยากที่จะลดความเกลียดชังที่มีต่อมนุษย์ลงได้แต่ทว่าฉิวหวังกลับค้านขึ้นมา “ ไม่จำเป็น”จักรพรรดิเผ่าสวรรค์พากันสับสน“ ความแค้นนี้ข้าจะเอาคืนด้วยตัวเอง พวกเจ้าไม่ต้องเข้ามายุ่ง” ฉิวหวังพูดขึ้น “ ข้าจะให้เขารู้ว่าข้า ฉิวหวังผู้นี้ ไม่ปล่อยให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ” ฉิวหวังแสดงท่าทีราวกับแค้นเคืองซื่อเซียวออกมาจริงๆเมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็พากันพูดขึ้นมา “ เจ้าแก้แค้นเองก็ดีแล้ว แต่หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกมาได้เลย”ฉิวหวังพยักหน้า “ ไม่ต้องกังวล หากข้าต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะบอกพวกเจ้าทันที”…ที่เขตซื่อเซียวในวังมีจักรพรรดิหลายคนนั่งล้อมโต๊ะอยู่ด้านใน“ ซื่อเซียว เจ้าเรียกให้เรามาหามีเรื่องอะไรกัน เจ้าบอกมาได้รึยัง ?” เย่าหยางเร่งขึ้นมา “ เร็วเข้า อย่ามัวโยกโย้”หว่านเกอและอู่หมิงมองซื่อเซียวด้วยท่าทีร้อนใจ พวกเขาเองก็อยากรู้ เพราะซื่อเซียวบอกว่ามีเรื่องใหญ่ พวกเขาอยากรู้ว่ามันคือเรื่องอะไรกันเมื่อเห็นท่าทีของทุกคน ซื่อเซียวก็สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น “ เรื่องที่ข้าจะพูดอาจจะพลิกมุมมองของพวกเจ้าแต่เชื่อเถอะว่าที่ข้าพูดมานั้นเป็นเรื่องจริง”เมื่อเห็นท่าทีจริงจังของซื่อเซียว ทุกคนก็พากันมองหน้ากัน ก่อนจะแสดงสีหน้าจริงจังออกมา“ มีเรื่องอะไรกัน ?” อู่หมิงถามขึ้นมา��