ตอนที่ 1934

ที่ด้านนอกของเขตซื่อเซียว ซื่อเซียวไม่ได้รีบไปหาจางลู่แต่รออยู่ในที่พักของตนแทน เย่าหยางและคนอื่นๆยังไม่ได้เอาลูกปัดดั้งเดิมและลูกปัดจิตมาให้กับเขา งั้นเขาก็ไม่มีทางออกจากที่นี่ มีแค่ได้ของมาถึงมือก่อนเขาถึงจะสบายใจได้ ยังไงซะเขาก็อยู่ที่นี่มาเป็นล้านล้านปีแล้ว รออีกสักหน่อยก็ไม่ได้เสียหายอะไร … ที่จวนของจินหยาง จางลู่และคนอื่นๆยังคงทำการสร้างสมบัติและรอการมาของซื่อเซียว ในโกลาหลอื่นๆ เย่าหยางและคนอื่นๆพากันรีบจัดแจงธุระของตนกันอยู่ ในด้านฝั่งดินแดนสวรรค์ ฉิวหวังก็กำลังพักฟื้นอยู่ ร่างแยกเขาโดนทำลาย ชัดแล้วว่าไม่อาจจะฟื้นฟูตัวเองได้ง่ายๆ เวลาผ่านไปช้าๆ อย่างไม่รู้ตัว และตอนนี้จางลู่และคนอื่นๆก็ทำภารกิจสร้างสมบัติได้เสร็จแล้ว แต่พวกเขาสงสัยว่า จินหยางจะสร้างเกราะนี้ให้กับเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รีบไปไหนและเลือกที่จะอยู่ต่อ การสร้างสมบัติไม่ใช่เรื่องซับซ้อน มันก็แค่หลอมรวมหินโกลาหลทั้งสี่ก้อนเข้าด้วยกันและขึ้นรูปให้กับมัน แต่ส่วนที่ยากจริงๆคือการบ่มเพาะพลัง การสร้างจริงๆนั้นกินเวลาแค่ 1 เดือนเท่านั้น นอกจากนี้แล้วก็ไม่มีอะไรพิเศษ “ เสร็จแล้วรึ ?” จางลู่มองไปที่แก่นของเกราะแล้วถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ จินหยางปาดเหงื่อและพยักหน้า “ เพราะก่อนหน้านี้เราโดนขัดจังหวะไป มันจึงไม่อาจจะอยู่ในสภาพสมบูรณ์ได้ เราจึงไม่อาจจะใช้วิธีการสร้างแบบเดิม” เขาได้แต่ต้องใช้วิธีโง่เง่าเหล่านี้ “แม้ว่าจะสร้างขึ้นมาได้สำเร็จแต่ก็ยากที่จะทำตามที่คาดไว้ได้ …” มันไม่ใช่ว่ายากที่จะทำตามที่คาดเอาไว้ แต่ทว่ามันไม่มีทางทำได้ต่างหาก เรื่องนี้จินหยางรู้ดี แต่เขาแค่ไม่อยากจะพูดมันออกมาก็เท่านั้น “ เมื่อเจ้าสร้างสมบัติเสร็จแล้ว งั้นเราขอตัวก่อนจะดีกว่า” จางลู่พูดขึ้น “ จินหยาง หวังว่าจะได้พบกันอีก”จินหยางรีบพูดขึ้นทันที “ ท่านสุภาพเกินไปแล้ว”จางลู่เรียกชื่อเขา มันทำให้เขารู้สึกดีจริงๆจางลู่และคนอื่นๆบอกลาจินหยาง แต่ไม่ได้รีบกลับไปที่สำนักงานเพื่อรับรางวัลแต่กลับไปรอด้านนอกโถงกองทัพสังเกตการณ์แทน“ กล่องกระบี่ซ่อนไว้ในคลังรึ ?” จางลู่มองไปที่เจ้าสำนัก , ความว่างเปล่า และคนอื่นๆความว่างเปล่า มองไปที่โถงกองทัพสังเกตการณ์แล้วพึมพำออกมา “ มันน่าจะอยู่ในคลัง ถ้ามันอยู่กับเขา มันอาจจะมีปัญหา”เจ้าสำนักพูดขึ้น “ ทำไมกัน ?”“ เจ้าลองคิดดู หากเราสู้กับเขาและกดดันเขา บางทีเขาอาจจะทำลายแหวนมิติรึไม่ก็กระเป๋ามิติทิ้ง จากนั้นเราจะหากล่องกระบี่ได้จากไหนกัน ? ใครจะไปรู้บางทีกล่องกระบี่อาจจะถูกส่งไปที่อื่นในทะเลโกลาหลก็เป็นได้”เซียนกระบี่พเนจรคิ้วขมวด “ หากมันคือแหวนมิติ งั้นก็ต้องบอกว่าหากทำลายมัน มิติส่วนในก็จะเผยตัวออกมาแต่หากมันเป็นมิติแยกส่วน มันอาจจะเป็นปัญหา หากฆ่าเขามิติแยกส่วนก็จะหายไปด้วย ของด้านในก็จะหายไปด้วยเช่นกัน”ไม่มีใครรู้ว่าของเหล่านั้นจะหายไปที่ใด แต่คงไม่อาจจะหาพบได้ในทะเลโกลาหล“ งั้นคงได้แต่ต้องเสี่ยง มันไม่มีทางเลือกอื่น” จางลู่พูดขึ้น “ นอกซะจากว่า…” “ นอกจากอะไร ?” ความว่างเปล่าถามขึ้นมา“ นอกซะจากว่าร่างหลักจะมาใช้ทักษะหลอกลวงด้วยตัวเอง” จางลู่ส่ายหน้า “แต่เดาว่าเขาคงไม่มีทางมาง่ายๆ..”เจ้าสำนักตาเป็นประกายขึ้นมา “เราหาทางล่อเก่อเย่เข้าไปในทะเลบรรพกาลดีรึไม่…”จางลู่พึมพำออกมา “ เจ้าจะลองก็ได้แต่เดาว่าคงยากอย่างมากคนอย่างเก่อเย่ระวังตัวแค่ไหนทุกคนต่างก็รู้ การจะล่อลวงอีกฝ่ายคงไม่ใช่เรื่องง่ายไม่นานทุกคนก็รวบรวมความคิดและตัดสินใจจะล่อเก่อเย่ให้เข้าไปในทะเลบรรพกาล หากไม่สำเร็จพวกเขาก็คิดจะฆ่าเก่อเย่โดยตรงไปเลยสิ่งที่พวกเขาต้องทำคือฆ่าเก่อเย่ไม่ว่าจะพบกล่องกระบี่รึไม่ก็ตาม