ตอนที่ 1940 : ผิดคำพูด

วังซื่อเซียวนั้นมีห้องโถงหลักและตึกเป็นร้อยๆหลังรวมกัน ทั้งวังนั้นดูโอ่อ่าอย่างมาก มันสมกับเป็นที่อยู่ของจักรพรรดิ อิฐแต่ละก้อนราวกับแผ่ความสูงส่งของมันออกมาทำให้ผู้คนเคารพ ที่ด้านนอกวังนั้นมีทหารกลุ่มหนึ่ง พวกนี้ไม่ใช่ทหารของกองทัพเทียนลั่ว, กองทัพสังเกตการณ์รึกองทัพซื่อเซียวแต่เป็นทหารที่คอยดูแลวังแห่งนี้โดยเฉพาะ บอกได้ว่าหน้าที่สำคัญที่สุดของทหารเหล่านี้คือต้องดูแลวัง ภายใต้เงื่อนไขปกติแล้ว วังนี้จะไม่เปิดต้อนรับใคร แม้แต่แม่ทัพทั้งสามก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปในวังแต่แม่ทัพทั้งสามต่างก็ถือว่าเป็นคนของซื่อเซียว หากแม่ทัพทั้งสามคิดจะเข้าไปในวัง งั้นทหารเหล่านี้ก็ไม่คิดที่จะห้าม จางลู่และคนอื่นๆได้ตรงมาถึงวัง พวกเขาตรงเข้าไปด้านในแต่ทหารด้านนอกไม่มีใครกล้าขวางทางพวกเขาเลยสักคน ยังไงซะกองทัพสังเกตการณ์ก็อยู่ไม่ห่างจากที่นี่นัก พวกเขาได้เห็นทีมคังเฉียงฆ่าเก่อเย่มากับตาตัวเองแล้ว ดังนั้นพวกเขาจะกล้าขว้างทางพวกนี้ได้อย่างไร ? ตอนนั้นนอกซะจากว่าซื่อเซียวจะออกคำสั่งแล้ว ไม่งั้นแล้วทั้งเขตซื่อเซียวก็เดาว่าคงมีใครกล้าห้ามทีมคังเฉียงไม่ให้เข้าไป ในอีกความหมายคือทั้งเขตซื่อเซียวนั้น ทีมคังเฉียงเข้าถึงได้ทุกที่ แม้แต่สำนักงานของกองทัพซื่อเซียวและกองทัพเทียนลั่วก็เช่นกัน วังซื่อเซียวนี้มีคลื่นพลังของซื่อเซียวแฝงอยู่การรับรู้นั้นจึงโดนจำกัด จางลู่และคนอื่นๆเดินวนไปรอบๆวังเพื่อตรวจสอบทุกที่แต่ก็ไม่พบอะไร จนกระทั่งพวกเขาเข้ามาถึงห้องโถงหลังสุดท้าย พวกเขาก็พบบางอย่าง ใจกลางห้องโถงแห่งนี้มีรูปปั้นขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มันสูงประมาณ 30 ฟุตราวกับรูปปั้นยักษ์ รูปร่างของมันเหมือนกับซื่อเซียว และมีคลื่นพลังของซื่อเซียวแผ่ออกมา มันทำให้ผู้คนรู้สึกได้ว่าจักรพรรดิมาอยู่ที่นี่จริงๆ คนทั่วไปคงไม่กล้าที่จะเงยหน้ามองรูปปั้นนี้ แต่ด้านหลังรูปปั้นมีลำแสงส่องประกายขึ้นมา มันเป็นกล่องยาววางเอาไว้ รูปร่างคล้ายกับกล่องดาบเพราะมีรูปปั้นบังเอาไว้ ทหารจึงไม่อาจจะเห็นมันได้ “ น่าจะเป็นของชิ้นนี้” จางลู่พลิกฝ่ามือก่อนจะมีพลังสูบดึงเอากล่องกระบี่เข้ามาหา กล่องกระบี่นี้รูปร่างแปลกประหลาด มันรูปร่างคล้ายกับด้ามกระบี่และแผ่พลังผันผวนออกมาแต่มันก็ถูกยับยั้งไว้โดยพลังของซื่อเซียว ดังนั้นจึงยากที่จะตรวจจับพลังของมันได้ พวกเขาไม่ได้ดีใจรึเสียใจแม้แต่น้อยและยังสามารถรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้อยุ่ ความว่างเปล่าจับกล่องกระบี่ขึ้นมาโคจรพลังบรรพกาลเข้าไปเพื่อหวังว่าจะทำลายกล่องกระบี่แต่มันกลับทำอะไรกล่องกระบี่ไม่ได้เลย “ กล่องกระบี่นี่เป็นของซุนเหลียนเชิง”ความว่างเปล่าพูดขึ้น “ ภารกิจที่ร่างหลักมอบให้กับเราเสร็จสิ้นแล้ว” แทนที่จะเอากล่องกระบี่นี่ไป พวกเขากลับเปิดวังวนขึ้นมาในห้องโถงและส่งกล่องกระบี่เข้าไปในทะเลบรรพกาลสำหรับว่าจางหยูจะทำอะไรกับกล่องกระบี่นี้ต่อไป พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจแล้วหลังจากที่ส่งกล่องกระบี่เข้าไปในทะเลบรรพกาลแล้ว จางลู่ก็ได้บิดขี้เกียจทันที “ สุดท้ายก็เสร็จภารกิจสักที !”คนอื่นๆเองก็โล่งอกเช่นกัน“ เราโชคดีจริงๆ” ความว่างเปล่าหัวเราะออกมา “ ก่อนหน้านี้เราคิดจะใช้ซุนหยานล่อเก่อเย่เข้าไปในวังวนเพื่อเค้นเอาข้อมูล แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเราจะคิดมากเกินไป …”“ ต้องขอบคุณอู๋ห่าว คนสนิทของเก่อเย่ด้วย “ เซียนกระบี่พเนจรพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเก่อเย่คงไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่หักหลังเขาจะเป็นคนที่เขาเชื่อใจมากที่สุด ไม่ใช่กวนเหรินรึลั่วเซียงถึงจะฉลาดแค่ไหนก็ต้องมีส่วนที่พลาดกันบ้าง เก่อเย่คิดว่าซ่อนกล่องกระบี่ไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วแต่จากคำพูดของอู๋ห่าวก็ทำให้จางลู่และคนอื่นๆพบกล่องกระบี่ได้ มันเป็นการประหยัดแรงและเวลาสำหรับพวกเขาอย่างมากที่ไม่ต้องค้นหาทั่วทั้งเขตจางลู่และคนอื่นๆพากันหัวเราะออกมาและเดินออกมาจากห้องโถงหลักพวกเขาไม่มีอะไรที่ต้องทำแล้วจึงรู้สึกผ่อนคลายอย่างมากเมื่อมาถึงซากโถงของกองทัพสังเกตการณ์พวกเขาก็พบกับคนคุ้นหน้า…เสียเทียนก่อนหน้านี้ซื่อเซียวได้ประกาศให้เสียเทียนเป็นแม่ทัพกองทัพสังเกตการณ์ แต่ไม่คิดเลยว่าเสียเทียนจะมาเร็วแบบนี้ตอนนั้นเสียเทียนสั่งการให้คนจัดการกับซากปรักหักพังและติดต่อช่างเพื่อสร้างโถงกองทัพสังเกตการณ์ขึ้นมาใหม่“ เจ้าสำนัก” เมื่อเห็นจางลู่และคนอื่นๆ เสียเทียนก็ตัวสั่นและรีบฝืนยิ้มออกมาทักทายเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นที่แล้ว เขาเคยมีเรื่องไม่พอใจกับทีมคังเฉียง และเคยหาเรื่องทีมคังเฉียงมาก่อนแต่ตอนนี้เขาไม่อยากได้ตำแหน่งแม่ทัพแล้วโดนสังหารแบบเก่อเย่