ตอนที่ 1952 : พนัน

หลังจากที่ซุนหยานและซุนวูกลับไปแล้ว จางหยูก็คิดว่าจะเพ่งสมาธิไปกับการเพิ่มพลังให้กับดาบบรรพกาลและเกราะบรรพกาลต่อ แต่ไม่คิดว่าจะมีคนมาหาเขา “ จักรพรรดิคังเฉียง” ซื่อเซียวยิ้มและทักทายออกมา หากเทียบกับความเป็นกันเองของซื่อเซียวแล้ว เย่าหยาง, หว่านเก่อและอู่หมิงนั้นดูจะสำรวมกว่า จางหยูมองไปยังจักรพรรดิทั้งสี่และยิ้มออกมา “ พวกเจ้าชินกับการอยู่ในทะเลบรรพกาลรึยัง ?” ซื่อเซียวยิ้มออกมา “ เราชินกันแล้ว !” วันที่อิสระแบบนี้คือวันเวลาที่พวกเขาฝันถึง พวกเขาแทบไม่เชื่อว่านี่จะเป็นความจริงได้ จนถึงตอนนี้พวกเขายังรู้สึกว่าตัวเองฝันอยู่ ต้องบอกว่าชีวิตที่อิสระและผ่อนคลายเช่นนี้คือชีวิตที่พวกเขาเกือบลืมไปแล้ว “ ก็ดี” จางหยูพอใจกับคนเหล่านี้อย่างมาก ไม่ว่าพวกนี้จะคิดอะไรแต่ตราบใดที่ไม่สร้างปัญหาสักหมื่นปีก็เพียงพอแล้ว “ หากพวกเจ้าต้องการอะไรก็บอกข้าได้เลย ข้าจะพยายามช่วย” ด้วยลูกปัดดั้งเดิมกว่า 20 ล้านล้านลูกที่ได้มา จางหยูก็ไม่รังเกียจที่จะดูแลพวกนี้เป็นพิเศษ ทั้งสี่คนมองหน้ากันก่อนที่ซื่อเซียวจะพึมพำออกมา “ พูดไปแล้วเราก็ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าอยู่ เราอยากให้เจ้าร่วมมือด้วย” จางหยูมองไปยังทั้งสี่ด้วยความแปลกใจ “ ร่วมมือรึ ?” ซื่อเซียวพยักหน้า “ ข้าไม่รู้ว่าทะเลบรรพกาลนั้นบ่มเพาะจักรพรรดิกันยังไงแต่จักรพรรดิในทะเลโกลาหลนั้นจะดึงเอาจิตและพลังจิตจากทุกชีวิตในการบ่มเพาะ มันคือพลังหลักของเราแต่นอกจากนี้แล้วมันก็มีอีกทางที่จะเพิ่มระดับการบ่มเพาะของเราได้ มันคือลูกปัดจิต” พูดไปแล้วซื่อเซียวก็แสดงท่าทีตื่นตัวขึ้นมา “ ลูกปัดจิตอัดแน่นขึ้นมาจากพลังจิตจำนวนมาก มันคล้ายกับลูกปัดดั้งเดิมแต่ลูกปัดดั้งเดิมเล็งเป้าไปที่จ้าวโกลาหล ลูกปัดจิตนั้นส่งผลโดยตรงกับจักรพรรดิ ตราบใดที่ดูดซับลูกปัดจิต ระดับการบ่มเพาะของจักรพรรดิก็จะเพิ่มขึ้น หากจำนวนลูกปัดจิตมีมากพอ งั้นความแข็งแกร่งของจักรพรรดิก็จะเพิ่มขึ้นมาอย่ามาก มากกว่าพลังจิตที่มีในมิติลับของเราอีก…”จางหยูแปลกใจยิ่งกว่าเก่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องลูกปัดจิตลูกปัดดั้งเดิมนั้นไม่ได้ส่งผลอะไรกับเขาแต่ลูกปัดจิตนั้นไม่แน่“ แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเพิ่งมาบอกข้าในตอนนี้”“ ในทางทฤษฎีแล้วจักรพรรดิทุกคนสร้างลูกปัดจิตขึ้นมาได้ มันเหมือนกับจ้าวโกลาหลที่สร้างลูกปัดดั้งเดิมขึ้นมาแต่อันที่จริงแล้วไม่มีจักรพรรดิคนไหนที่จะเต็มใจสร้างลูกปัดจิตขึ้นมาเพราะมันเสียเวลาเกินไป มันถ่วงการบ่มเพาะของพวกเขา ดังนั้นวิธีที่จะได้ลูกปัดจิตมาจึงเหลือแค่ทางเดียวซึ่งก็คือ….แก่นกำเนิด !”“ แก่นกำเนิด ?” จางหยูแปลกใจซื่อเซียวพยักหน้าตอบรับ “ แก่นกำเนิดเต็มไปด้วยพลังจิตนับไม่ถ้วน พลังจิตเหล่านั้นกระจัดกระจายกันไม่ได้อยู่ในการควบคุมของใคร พลังจิตบางส่วนได้รวมตัวกันกลายเป็นก้อน หลังจากที่ขัดเกลาด้วยพลังจิตสักพักมันจะกลายเป็นสมบัติที่คล้ายกับลูกปัดจิต” หลังจากนั้นสักพักซื่อเซียวก็พูดขึ้นต่อ “ทุกๆร้อยล้านปีแก่นกำเนิดจะก้อนแก่นขึ้นมา ก้อนแก่นจะส่งผลไปทั้งแก่นกำเนิด ก้อนแก่นจะแผ่พลังพิเศษออกมา มันคล้ายกับลูกปัดจิต สุดท้ายแล้วก้อนแก่นจะเปลี่ยนเป็นลูกปัดจิต”แก่นกำเนิดเหมือนกับขุมทรัพย์ ไม่ใช่แค่สร้างจักรพรรดิทั้ง 9 แต่ยังมีแหล่งร่วมพลังจิตด้วย“ ตั้งแต่ที่เรารู้จักแก่นกำเนิดมา วงจรสำหรับปรากฏการณ์นี้ก็ยังไม่เคยเปลี่ยนไปแต่พลังของปรากฏการณ์นี้กลับเข้มข้นขึ้นกว่าเก่า ตอนที่เราขึ้นเป็นจักรพรรดิ มันเคยเกิดปรากฏการณ์นี้ขึ้นครั้งหนึ่ง ตอนแรกก้อนแก่นนั้นให้ลูกปัดจิตแค่ไม่กี่ลูก หลังจากนั้นก็หลายสิบลูก ผ่านมาหลายล้านปี ก้อนแก่นก็ให้ลูกปัดจิตมากกว่าเดิมกว่าร้อยเท่า จำนวนลูกปัดจิตนั้นเพิ่มขึ้นไปถึงร้อยลูก”จากไม่กี่ลูกเป็นร้อยลูก แก่นกำเนิดนั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากแต่ว่าจะให้ลูกปัดจิตกว่าร้อยลูกแต่เมื่อแบ่งกันแล้วก็ได้แค่คนละแค่ 10 กว่าลูกเท่านั้นยิ่งไปกว่านั้นความแข็งแกร่งของเผ่าสวรรค์และมนุษย์ก็ไม่เท่ากัน จักรพรรดิเผ่าสวรรค์อาจจะไม่ยอมตกลงกับการแบ่งลูกปัดจิตกันอย่างเท่าเทียม“ ก่อนหน้านี้ 100 ล้านปีมีก้อนแก่นปรากฏขึ้นมา มันให้ลูกปัดจิตทั้งหมด 113 ลูกเราสี่คนได้มาแค่ 39 ลูก” ซื่อเซียว พูดขึ้นด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว “ นั่นไม่ใช่ว่าเพิ่งเคยเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้เราก็ได้ลูกปัดจิตน้อยกว่าเผ่าสวรรค์ สถานการณ์มันแย่ลงเรื่อยๆ …”จางหยูพยักหน้าเขาไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้ ยังไงซะความแข็งแกร่งของเผ่าสวรรค์ก็เหนือกว่ามนุษย์แม้ว่ามนุษย์จะได้เปรียบในตอนแรกแต่เมื่อเวลาผ่านไป ความได้เปรียบก็กลายเป็นเสียเปรียบ