ตอนที่ 1959 : ยอมแพ้

พลังจิตของจางหยูไหลไปทั่วทั้งตัว ในพริบตาร่างกายที่บาดเจ็บก็ฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็วราวกับไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน จางหยูมองไปที่รอยแตกบนเกราะแล้วแสดงสีหน้าเครียดออกมา “ เสียหายหนักขนาดนี้เลยรึ ?” หากเป็นแบบนี้ต่อไปเดาว่าเกราะบรรพกาลคงพังหากได้รับการโจมตีอีกครั้ง ในทางกลับกันแล้วดาบบรรพกาลนั้นไม่มีวี่แววว่าจะพัง มันน่าจะทนได้อีกหลายรอบ “ แกร่งจริงๆ” จางหยูเงยหน้าขึ้นมองร่างที่ซ่อมแซมตัวเองจนสมบูรณ์ของจักรพรรดิกุยหลิงและคิ้วขมวดขึ้นมา หลังจากที่ปะทะกันไปหลายครั้งแม้ว่าจักรพรรดิกุยหลิงจะบาดเจ็บจากการโจมตีของเขา แต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรนอกจากคลื่นพลังที่อ่อนแอลงเล็กน้อยแล้ว มันไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอื่นๆเลย ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิกุยหลิงยังคงอยู่จุดสูงสุด แม้ว่าจะอ่อนแอไปเล็กน้อยแต่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงชัดเจนนัก ในทางกลับกันแล้วเกราะของจางหยูนั้นเกือบจะพัง เขาใช้พลังจิตไปจำนวนมาก เขาเกรงว่าเขาคงทนได้ไม่นาน จางหยูยังไม่ทันคิดเสร็จ จักรพรรดิกุยหลิงก็ฟื้นฟูตัวเองเสร็จและโจมตีออกมาอีกรอบ เป้าหมายของมันยังเป็นจางหยู บางทีอาจจะเป็นเพราะจางหยูนั้นแกร่งที่สุดรึอาจจะเป็นเพราะจางหยูนั้นอยู่ใกล้ที่สุด ตูม ! หนวดพุ่งตัดผ่านมิติ ตอนที่ผู้คนเห็นการเคลื่อนไหวของมัน หนวดนั้นก็ได้มาถึงตรงหน้าของจางหยูแล้ว มันรวดเร็วราวกับแสง สายตานั้นยากจะมองตามได้ทัน จางหยูไม่คิดจะหนี เขาเลือกเผชิญหน้ากับจักรพรรดิกุยหลิง เขาได้ฟันดาบออกไปอีกครั้งด้วยพลังทั้งหมดที่มี ! ตูม ตูม ตูม…พลังจิตอันน่ากลัวได้ปะทุออกมาจากดาบเข้าปะทะเข้ากับหนวดทะเลโกลาหลโดยรอบสั่นไหวและบิดเบี้ยวรุนแรงยิ่งกว่าเก่า มันถึงกับทำให้เห็นภาพฉายของเขตมิติภายนอกของเขตซื่อเซียว บางทีในการต่อสู้นี้เขตซื่อเซียวอาจจะโดนทำลายไปด้วย….“ หยุดมันไว้ !” พลังจิตในเขตซื่อเซียวได้มารวมตัวกันในร่างแยกของซื่อเซียวและพยายามประคองเขตซื่อเซียวเอาไว้ เขาพยายามต้านทานคลื่นสะท้อนจากการโจมตีที่กระจายออกมาโดยรอบ เขาถึงกับรู้สึกว่าแขนเขากำลังหัก ตาเขาถึงกับแดงก่ำไปด้วยเลือดยิ่งการต่อสู้ดุเดือดแค่ไหน แรงกดดันที่มีต่อร่างแยกของซื่อเซียวก็ยิ่งมากเท่านั้นแต่โชคดีที่จางหยูและจักรพรรดิกุยหลิงนั้นสู้กันเองจึงไม่ได้ส่งผลต่อเขตซื่อเซียวโดยตรงหากเป้าหมายของมันเป็นเขตซื่อเซียว งั้นร่างแยกก็ไม่อาจจะรับมือไหว บางทีอาจจะรับมือกับการโจมตีเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำร่างแยกนั้นพยายามเต็มที่ เหล่ายอดฝีมือต่างก็มาร่วมมือกันเพื่อแผ่พลังจิตให้กับร่างแยกเพื่อจะปกป้องเขตซื่อเซียวเอาไว้ และพยายามเพิ่มความสามารถในการป้องกันของเขตซื่อเซียว แม้จะไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์รึไม่ แต่นั่นก็เป็นสิ่งเดียวที่พวกเขาจะทำได้ตอนนั้นเกิดรอยร้าวในเขตซื่อเซียวขึ้นมา มันราวกับหลุมดำที่จะกลืนทุกอย่าง รอยร้าวนั้นแสดงให้เห็นถึงพลังอันน่ากลัวของจักรพรรดิกุยหลิง….และจักรพรรดิลึกลับ….จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ทั้งสี่ใช้พลังจิตทั้งหมดที่มีโจมตีเข้าใส่จักรพรรดิกุยหลิงอย่างต่อเนื่อง พวกเขาไม่กล้าจะหมดหวังถึงพวกเขาก็รู้สึกสิ้นหวังอยู่ในใจ แต่เพราะไม่อาจจะมีใครรับผลจากความล้มเหลวครั้งนี้ได้เมื่อจางหยูแพ้ไป งั้นในทะเลโกลาหลก็ไม่อาจจะมีใครรับมือกับจักรพรรดิกุยหลิงได้อีกจักรพรรดิกุยหลิงที่หลับใหลมานานมีความแข็งแกร่งเกินกว่าที่พวกเขาคาดเอาไว้ แม้ว่าจักรพรรดิทั้งเก้าจะร่วมมือกันแต่ก็คิดว่าไม่อาจจะเป็นคู่ต่อสู้ของจักรพรรดิกุยหลิงได้บางทีจักรพรรดิที่เหลืออีก 8 คน หากทำการกลืนกินชีวิตทั้งหมดในเขตของตนไปแล้ว ร่วมมือกันก็อาจจะพอมีหวังอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น