ตอนที่ 1960 : ถอยกลับ

วังวนถูกสร้างขึ้นมาสำเร็จ ตราบใดที่จางหยูคิดจะหนี เขาก็หนีเข้าไปตอนไหนก็ได้ แม้ว่าจักรพรรดิกุยหลิงจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่อาจจะหยุดการหนีของจางหยูได้ หากจักรพรรดิกุยหลิงตามจางหยูเข้าไปในวังวน งั้นจางหยูจะสั่งสอนมันแน่ๆ แม้ว่าโอกาสเป็นไปได้จะต่ำ แต่จางหยูไม่ได้ฝากความหวังกับเรื่องนี้ แต่แค่ว่าการกระทำของจักรพรรดิกุยหลิงนั้นทำให้จางหยูต้องชะงัก ตอนที่วังวนถูกสร้างขึ้น ในสายตาของจักรพรรดิกุยหลิงมันกลับแสดงความหวาดกลัวออกมา ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ มันราวกับว่าจักรพรรดิกุยหลิงเป็นแค่หุ่นยนต์ที่ไม่มีอารมณ์รึความรู้สึก ! แต่การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของมันในตอนนี้มันคือความกลัว ! จักรพรรดิกุยหลิงกลัว ! กลัววังวนงั้นหรือ ! มันถึงกับถอยกลับไป หนวดกว่าสิบอันพันรอบตัวของมันพร้อมกับตัวที่สั่นเทา “ เกิดอะไรขึ้นกัน ?” จางหยูเองก็อึ้งและสับสน สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวนี้กลับกลัววังวน ต้องรู้ก่อนว่าวังวนนี้แค่วังวนที่เชื่อมต่อกับทะเลบรรพกาล มันไม่ต่างจากค่ายกลเคลื่อนย้ายเลย มันไม่ได้มีพลังโจมตีใดๆแต่วังวนแบบนี้กลับทำให้จักรพรรดิกุยหลิงต้องกลัว ! มันน่าเหลือเชื่อ ! น่าแปลกใจจริงๆ ! หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง จางหยูคงไม่อาจจะเชื่อได้ หลังจากนั้นสิ่งที่ทำให้จางหยูอึ้งยิ่งกว่าเก่าก็เกิดขึ้น จักรพรรดิกุยหลิงกลับหันตัวกลับแล้วหนีไปราวกับหมาที่หนีไ มันราวกับว่ามีบางอย่างที่ทำให้มันต้องกลัว ในพริบตาร่างของจักรพรรดิกุยหลิงกลับหายไป ทั้งทะเลโกลาหลนั้นไม่อาจจะเห็นร่างของมันได้อีกราวกับว่ามันไม่เคยปรากฏตัวมาก่อนเหล่าจักรพรรดิเผ่าสวรรค์พากันอึ้งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นซื่อเซียวและจักรพรรดิมนุษย์คนอื่นๆที่แอบจับตาดูสถานการณ์ก็พากันสับสนทะเลโกลาหลตกอยู่ในความเงียบราวกับเวลาหยุดเดินไป“ ใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น ?” จักรพรรดิเผ่าสวรรค์คนหนึ่งมองไปทางที่จักรพรรดิกุยหลิงหนีไปแล้วถามขึ้นมา“ ทำไมจักรพรรดิกุยหลิงถึงหนีได้ ?” เขาไม่มั่นใจว่าจักรพรรดิกุยหลิงกลับไปเองรึว่าหนีไปเพราะความกลัว เขาไม่อาจจะทำใจเชื่อได้ว่าจักรพรรดิกุยหลิงจะหนีไปเพราะความกลัวจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ที่เหลือรวมถึงจักรพรรดิมนุษย์ต่างก็พากันแสดงสีหน้าว่างเปล่าออกมา“ มันเคยหลุดเข้าไปในวังวนแล้วเจ็บตัวมาก่อนงั้นรึ ?” ในหัวจางหยูเต็มไปด้วยความสับสน เขาไม่อาจจะคิดอะไรออก “ วังวนนี้ทำให้มันนึกถึงตัวตนที่น่ากลัวรึไง ? ใครกันที่ทำให้จักรพรรดิหลิ้งกลัวได้นอกจากจ้าวแห่งทะเลโกลาหล ? “จางหยูไม่อาจจะเดาออกว่าทำไมจักรพรรดิกุยหลิงถึงได้แสดงท่าทีเช่นนี้หลังจากที่เห็นวังวนแต่มันก็ส่งผลดีต่อเขาอย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการโจมตีจากจักรพรรดิกุยหลิงต้องบอกว่าทะเลโกลาหลนั้นปลอดภัยไปชั่วคราวสำหรับว่าทะเลโกลาหลจะปลอดภัยนานแค่ไหนนั้น มันก็ขึ้นอยู่กับว่าจักรพรรดิกุยหลิงจะกลับมาเมื่อไหร่รึตอนที่จางหยูแกร่งเกินกว่าจักรพรรดิกุยหลิง “ เฮ้อ…” จางหยูถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เมื่อไม่มีอันตรายจากจักรพรรดิกุยหลิง งั้นเขาก็สบายใจได้สักทีไม่ไกลจากนั้นจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ก็พากันมองหน้ากันแล้วพุ่งออกไปทันที แม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรกันแต่พวกเขาก็เข้าใจกันเป็นอย่างดี พวกเขาใช้ความเร็วสูงสุดพุ่งเข้าหาจางหยูทันทีในเวลาเดียวกันพลังจิตอันแข็งแกร่งก็ได้ปะทุออกมาจนถึงขีดสุดเปลี่ยนเป็นลำแสงทั้งสี่ให้แสงสว่างกับเขตซื่อเซียวไปกว่าครึ่ง