ตอนที่ 1976 : ปัญหาจากกล่องกระบี่

ทุกอย่างได้กลับคืนสู่ความสงบ แต่ภายใต้ความสงบนี้เผ่าสวรรค์กลับต้องเคร่งเครียดกันอย่างมาก มันราวกับมีคลื่นพายุกำลังก่อตัวขึ้นมา การแข่งขันชิงก้อนแก่นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในการแข่งขันทุกครั้งนั้นต้องมีการต่อสู้กันระหว่างสองเผ่า แม้แต่การต่อสู้เล็กก็มีแม่ทัพที่ต้องตายไป เมื่อมันเป็นสงคราม งั้นมันก็ต้องมีการหลั่งเลือดและความตายเกิดขึ้น มันไม่เหมือนการต่อสู้เล็กๆทั่วไป ในสงครามชิงก้อนแก่นนี้ทั้งสองเผ่าต่างก็มีคนเสียชีวิตในระดับที่แตกต่างกันไป นี่ไม่ต้องพูดถึงจ้าวโกลาหลทั่วไปเลย แม้แต่แม่ทัพก็ยังไม่กล้าบอกว่าตัวเองจะรอดและปลอดภัยกลับมาได้ สงครามในอดีต มันไม่มีครั้งไหนเลยที่ไม่มีแม่ทัพตายไป บอกได้ว่าการแข่งขันทุกครั้งนั้นจะส่งผลเสียต่อทั้งสองฝ่ายอย่างมาก ฝั่งหนึ่งถือว่าหายนะ แต่อีกฝ่ายได้เปรียบแค่เล็กน้อยเท่านั้น มันส่งผลต่อชะตาของทั้งสองเผ่าอย่างมาก การแข่งขันรอบใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ในฐานะฝ่ายที่เสียเปรียบ จึงเป็นธรรมดาที่เผ่าสวรรค์ต้องกังวล ตอนนี้แม่ทัพของมนุษย์เหมือนจะหายไปจากโกลาหล สงครามก่อนการแข่งขันไม่เกิดขึ้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากนี้ยังมีข่าวลือว่าจักรพรรดิคังเฉียงได้ไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้แล้ว มันสร้างความวุ่นวายอย่างมาก ข่าวนี้โด่งดังไปถึงฝั่งเผ่าสวรรค์ มันได้สร้างความกังวลและส่งผลต่อการแข่งขันนี้เป็นอย่างมาก หากเทียบกับการแข่งขันนี้แล้ว ความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลนั้นไม่ต้องเดาเลยว่าน่าสนใจยิ่งกว่า ไม่มีใครรู้ว่าข่าวลือนี้มาจากไหน เพราะข่าวลือนี้เผยแพร่ออกมาอย่างรวดเร็ว ในชั่วข้ามคืนมันก็โด่งดังไปทั่วทั้งเขตซื่อเซียว จึงเป็นธรรมดาที่จะไม่มีใครรู้ว่าต้นตอของข่าวนี้มาจากไหน นอกจากเก่อเย่แล้ว จะมีใครอีกที่รู้ว่ากล่องกระบี่ตกอยู่ในมือจักรพรรดิคังเฉียง ? บางทีนี่อาจจะเป็นแผนการของเก่อเย่ แม้ว่าจะตายไปแล้วแต่ก็ยังมีทางเผยแพร่เรื่องนี้ออกมาอยู่ดี ดังนั้นทุกคนจึงเข้าใจว่ากล่องกระบี่ตกอยู่ในมือของจักรพรรดิคังเฉียง มันถือเป็นการแก้แค้นที่ดีที่สุดของเก่อเย่เลยก็ว่าได้ และมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจที่เขาจะทำแบบนี้ได้ก่อนที่จะตาย จางหยูแค่ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีแก้แค้นแบบนี้ ซึ่งไม่ได้เป็นภัยอะไรต่อเขาเลย มันไม่ต่างอะไรจากแค่การสะกิด …. ที่ทะเลบรรพกาล ซื่อเซียว, เย่าหยางและ อู่หมิงที่สงบเงียบมากว่าล้านปีก็เริ่มลนลานอีกครั้ง“ เจ้าตรวจสอบข่าวที่มาจากเขตซื่อเซียวรึยัง ?” เย่าหยางอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาซื่อเซียวแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมาและพูดขึ้น “ ให้เจ้าเชื่อได้เลยว่าข่าวลือนี้เป็นจริงอย่างแน่นอน ข้าไม่รู้ว่าจักรพรรดิคังเฉียงไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้แล้วรึไม่แต่กล่องกระบี่อยู่ในมือของเขาแน่”เย่าหยางตาเป็นประกายขึ้นมา “ งั้นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงแข็งแกร่งได้ถึงระดับนี้เพราะไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้งั้นรึ ?”“ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ !” ซื่อเซียวพูดขึ้น “ หากไม่ได้ไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลแล้ว เขาจะแกร่งแบบนี้ได้ยังไง ?”แม้ว่าจักรพรรดิทะเลบรรพกาลจะแกร่งอยู่แล้ว แต่ก็ไม่แกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิกุลหลิงได้แบบนี้แน่ซื่อเซียวแสดงสายตาโลภมากออกมา “ หากเราได้กล่องกระบี่มา บางทีอาจจะมีโอกาสขึ้นไปเป็นจ้าวแห่งทะเลโกลาหลก็เป็นได้ !”ความแข็งแกร่งของจ้าวแห่งทะเลบรรพกาลนั้น พวกเขารับรู้มาแล้ว พวกเขารู้สึกว่าโดนกดทับด้วยพลังอันไร้เทียมทาน บอกได้ว่าไม่อาจจะต้านทานได้เลยอู่หมิงคิ้วขมวด “ หากข่าวลือนี้เป็นจริง เมื่อกล่องกระบี่อยู่ในมือจักรพรรดิคังเฉียง งั้นเขาจะยกให้เราได้ยังไง ?”แม้ว่าพวกเขาจะกล้ากว่านี้เป็นร้อยเท่า แต่พวกเขาก็ไม่กล้าบังคับจางหยู เพราะหากพวกเขาทำให้จางหยูไม่พอใจและอีกฝ่ายไม่คิดไว้หน้าพวกเขา งั้นพวกเขาจะทำยังไง ?ด้วยความแข็งแกร่งของจักรพรรดิคังเฉียงแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะร่วมมือกันแต่ก็ยากที่จะรับมือได้ ซื่อเซียวและเย่าหยางเงียบไป หากเปลี่ยนเป็นจักรพรรดิคนอื่นแล้ว พวกเขาก็พอจะหาทางชิงเอากล่องกระบี่มาได้แต่จักรพรรดิคังเฉียงนั้นยุ่งยากเกินไป“ กล่องกระบี่คือสมบัติของทะเลโกลาหล” ซื่อเซียวพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่พอใจ “ จักรพรรดิคังเฉียงไม่มีสิทธิ์ยึดครองมันไว้”แน่นอนว่าเขากล้าแค่บ่นออกมาเท่านั้น หากเขาต้องพูดแบบนี้กับจักรพรรดิคังเฉียงแล้ว เขาก็ไม่มีความกล้าพอ“ งั้นเจ้าก็ต้องลองดู” เย่าหยางไม่ได้สนใจคำบ่นของซื่อเซียวและพูดขึ้น “ กล่องกระบี่คือสมบัติของทะเลโกลาหล ในฐานะจักรพรรดิของทะเลโกลาหลแล้ว ความเป็นเจ้าของกล่องกระบี่นั้นเราควรเป็นคนตัดสิน แม้ว่าจักรพรรดิคังเฉียงไม่คิดจะคืนมันแต่อย่างน้อยก็ควรจะแบ่งปันมันกับเราบ้าง”แม้ว่าจะพูดแบบนั้นแต่เย่าหยางก็ไม่ได้คาดหวังอะไร ที่เขาพูดมาแม้แต่ตัวเขาเองก็รู้ว่ามันฟังไม่ขึ้น “ ไม่ เราให้ลูกปัดจิตทั้งหมดกับเขาได้และขอแบ่งปันกล่องกระบี่นั่นมา คงไม่ยากเท่าไหร่ ” ซื่อเซียวกัดฟันแน่นและพูดขึ้นแม้ว่าลูกปัดจิตจะล้ำค่าแต่มันก็ไม่มีค่าใดๆเมื่อเทียบกับความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลอู่หมิงมองไปยังทั้งสองคน “ เอาจริงๆแล้วข้าไม่คิดว่าจักรพรรดิคังเฉียงจะตกลงกับเรา ข้าไม่คิดว่าจักรพรรดิจะยอมประนีประนอมด้วย…”