ตอนที่ 1979 : ปฏิกิริยา

“ พวกเจ้ายอมแพ้แล้วรึ ?” เมื่อเห็นท่าทีสลดของทั้งสาม จางหยูก็พูดขึ้นมาอย่างช้าๆ” ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะไม่อยากเป็นจ้าวแห่งทะเลโกลาหล…” ซื่อเซียวสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “ ใครบอกว่าเรายอมแพ้ !” เย่าหยางและอู่หมิงเองก็ไม่คิดยอมแพ้ จางหยูยักคิ้ว “ งั้นรึ ? งั้นพวกเจ้าจะทำอะไรได้อีก ?” แม้ว่าจะคาดการณ์อยู่แล้วว่าทั้งสามจะล้มเหลวแต่จางหยูก็ยังรู้สึกผิดหวังในใจ เขาคาดหวังกับคนเหล่านี้ แต่โชคร้ายที่ความคาดหวังนั้นไม่ได้หมายความว่าพวกนี้จะเปิดมิติของกล่องกระบี่ได้ เมื่อได้ยินคำถามของจางหยู ซื่อเซียวกลับชะงักไปทันที วิธีรุนแรงไม่ได้ผล พวกเขาลองกันมาแล้ว หากต้องการเปิดมิติของมันงั้นก็ต้องคิดหาทางอื่น แต่กล่องกระบี่นั้นเป็นตัวตนหนึ่งเดียวกันโดยสมบูรณ์กับมิติไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย จึงไม่รู้เลยว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี “ เมื่อจ้าวแห่งทะเลโกลาหลสร้างมันขึ้นมา งั้นมันก็ต้องมีทางเปิดออกได้แน่” อู่หมิงพูดขึ้น “ บางทีอาจจะมีบางอย่างซ่อนอยู่ในกล่องกระบี่นี้” ซื่อเซียวได้ยินแบบนั้นก็บินเข้าไปหากล่องกระบี่และพยายามหากลไกของมัน แต่โชคร้ายที่ถึงจะตรวจสอบทุกส่วนของมันแล้ว แต่ก็ไม่พบกลไกใดๆเลย เย่าหยางเองก็ตรวจสอบกล่องกระบี่เช่นกันแต่ก็ไม่พบกลไกใดๆ “ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ภายใน” เย่าหยางพูดขึ้น “ ข้าคิดว่าน่าจะเป็นอย่างอื่น” อู่หมิงคิดสักพักแล้วพูดขึ้น “ ทำไมไม่ฉีดพลังจิตเข้าไป ?” ซื่อเซียวและเย่าหยางมองหน้ากัน พวกเขากดมือลงไปที่กล่องกระบี่และโคจรพลังจิตเข้าไปในกล่องทันทีต่อมากล่องกระบี่กลับเปล่งแสงออกมาราวกับตื่นขึ้น พลังจิตที่ไหลอยู่ในกล่องกระบี่เหมือนทำงานขึ้นมา คลื่นพลังอันน่ากลัวปะทุออกมาจนทำให้พวกเขาใจสั่นซื่อเซียวตาเป็นประกายขึ้นมา “ ดูเหมือนว่า…จะได้ผล !”เย่าหยางและอู่หมิงอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น สายตาพวกเขาแสดงความแปลกใจออกมาหลังจากที่พยายามมานานสุดท้ายกล่องกระบี่ก็มีปฏิกิริยาแล้วถึงจะแค่เล็กน้อยก็ตามพวกเขาเหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายได้ พวกเขาเริ่มเพิ่มพลังจิตเข้าไปทันที !จากพลังจิตที่ไหลเข้ามา แสงของกล่องกระบี่ก็เริ่มที่จะสว่างขึ้น พลังจิตที่ไหลอยู่ภายในเริ่มเข้มข้นกว่าเก่า จางหยู แสดงสีหน้าแปลกใจออกมา “ พวกนี้…หากทางเปิดมิติของกล่องกระบี่ได้จริงๆรึ ?”แต่การฉีดพลังจิตเข้าไปนั้นเขาเคยลองมาแล้ว มันเหมือนไม่ได้ผลใดๆ กล่องกระบี่ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้แม้แต่น้อย เมื่อเปลี่ยนเป็นพวกนี้แล้วทำไมกล่องกระบี่ถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ได้ ?“ เพราะพวกนี้เป็นจักรพรรดิของทะเลโกลาหลรึ ?” จางหยูคิดแม้ว่าเขาจะไม่อาจจะเดาเหตุผลเรื่องนี้ออก แต่จางหยูก็ยังคาดหวัง หากพวกนี้เปิดมิติของกล่องกระบี่ได้จริงๆ งั้นก็ถือว่าดีจางหยูยืนรออยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจพวกนี้มันแค่ว่า….เมื่อเวลาผ่านไปแม้ว่าแสงจากกล่องกระบี่จะสว่างขึ้นพร้อมกับพลังจิตด้านในที่ผันผวนอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอื่นเลย มิติในกล่องกระบี่ยังเงียบงันไม่มีท่าทีว่าจะเปิดออกแม้แต่น้อย “ เกิดอะไรขึ้นกัน ?” จางหยูสงสัยผ่านไปสักพักซื่อเซียว, เย่าหยางและอู่หมิงก็หยุดมือ พวกเขาดึงมือกลับมาพร้อมเหงื่อที่ชุ่มไปทั้งตัว ก่อนจะพากันหอบหายใจจางหยูบินเข้าไปหาแล้วถามขึ้น “ ทำไมถึงหยุดมือ ?”ซื่อเซียวและคนอื่นๆมองหน้ากัน พวกเขาเองก็ไม่พอใจแต่ก็หมดหนทาง“ ข้าใช้พลังจิตแทบจะหมดแล้ว” อู่หมิงสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วตอบกลับ “ หากเป็นแบบนี้ต่อไป มันจะส่งผลเสียต่อแก่นจิตได้”ซื่อเซียวหงุดหงิดอย่างมาก เขาไม่อยากจะหยุดแต่ปัญหาคือพลังจิตเขาแทบหมดแล้ว เขาได้แต่ต้องหยุด ที่สำคัญกว่านั้นคือกล่องกระบี่เหมือนกับหลุมที่ไร้ก้น ไม่ว่าจะถ่ายเทพลังจิตไปแค่ไหนแต่มิติของกล่องกระบี่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเปิดออกเลย ราวกับความพยายามของพวกเขาไร้ค่า