ตอนที่ 1996 : สิ้นสุดการผุพัง

ที่ทางใต้…… หลังจากที่เก็บลูกปัดจิตได้อีก บลูก็แสดงสีหน้าสงสัยออกมา พวกแม่ทัพมนุษย์หายไปไหนกันหมด ? ทำไมผ่านมานาน ตั้งแต่ที่เข้ามาในเขตต้นกำเนิด แต่เขากลับไม่พบแม่ทัพมนุษย์เลยสักคน ? แม่ทัพมนุษย์ยอมแพ้กับการต่อสู้แย่งลูกปัดจิตไปแล้วรึ ? จักรพรรดิมนุษย์ยอมทำแบบนั้นจริงๆรึ ? ต้องรู้ก่อนว่าในอดีตนั้นเพื่อจะแย่งลูกปัดจิตมา มันจะเกิดสงครามที่ดุเดือดขึ้น แต่ตอนนี้การผุพังของเขตต้นกำเนิดเพิ่มมากขึ้นถึงระดับนี้ และจำนวนลูกปัดจิตที่ได้มาก็มากจนน่าตกใจ อย่างงี้จักรพรรดิมนุษย์จะยอมแพ้จริงๆรึ ? “ เหตุผลคืออะไรกัน ?” ล็อคครุ่นคิด มันมีความเป็นไปได้แค่สองอย่าง นั่นก็คือ หนึ่ง มนุษย์นั้นยอมแพ้ในการต่อสู้แย่งลูกปัดจิต สองคือมนุษย์ซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักที่ในเขตต้นกำเนิด ล็อคแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมาและบอกกับทุกคน “ ระวังตัวไว้ พวกมนุษย์อาจจะซุ่มโจมตีอยู่ก็เป็นได้” นอกจากตะโกนสั่งการแล้วเขาก็ได้ส่งคนออกไปสำรวจเพื่อยืนยันว่าไม่มีการดักซุ่มโจมตีแล้วค่อยพาคนอื่นๆเดินหน้าต่อ แม้ว่ามันจะใช้เวลานานกว่า แต่ไม่ต้องเดาเลยว่ามันปลอดภัยกับทุกคนมากกว่า ในมุมมองของล็อคแล้ว ชัดแล้วว่ามันคุ้มค่าและปลอดภัย ยังไงซะแม้ว่าความแข็งแกร่งโดยรวมของมนุษย์จะไม่ได้ดีเท่ากับเผ่าสวรรค์ แต่ก็ไม่อาจจะประมาทได้ โดยเฉพาะการที่แม่ทัพของเขตฉิวหวังไม่ได้เข้าร่วมด้วย ดังนั้นช่องว่างระหว่างมนุษย์กับเผ่าสวรรค์นั้นก็ย่นลงไปอีก บวกกับการที่มนุษย์ยังมีแม่ทัพสูงสุด หากมนุษย์ดักซุ่มโจมตีจริงๆ งั้นมันอาจจะสร้างปัญหาหนักขึ้นมาก็ได้ ตัดสินจากการนำของบลูและล็อคแล้ว ล็อคนั้นเหมือนจะมีเหตุผลมากกว่าและรอบคอบกว่าบลูที่ดูเลือดร้อนและไร้เหตุผล แต่โชคร้ายที่ความกังวลของพวกนี้ไร้ค่า เพราะมนุษย์ไม่ได้คิดจะซุ่มโจมตีพวกเขาเลย มันไม่จำเป็นที่มนุษย์ต้องทำการซุ่มโจมตี แต่กลับกันทางออกจากที่นี่ไว้แทน ตราบใดที่พวกนั้นคิดจะเดินทางกลับ งั้นพวกนั้นก็ต้องผ่านช่องทางเหล่านั้นนี่คือการปิดทางหนีของศัตรู !เวลาผ่านไปช้าๆไม่นานก็ผ่านไปกว่า 1 ปี เมื่อเวลาผ่านไป การผุพังก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเขตต้นกำเนิดเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงราวภูเขาที่กำลังสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง และเหมือนว่าจะพังลงตอนไหนก็ได้ในเขตต้นกำเนิดนั้นพลังจิตนับไม่ถ้วนได้ทับถมกันจนสร้างแรงกดดันออกมาก่อนจะให้กำเนิดลูกปัดจิตขึ้น ทั้งเขตต้นกำเนิดนั้นอันตรายอย่างมาก พลังจิตที่ไม่อาจจะควบคุมได้กระจายไปทั่วทั้งเขตต้นกำเนิดราวกับลำแสงที่ตัดเขตต้นกำเนิดออกเป็นชิ้นๆนับไม่ถ้วน ลำแสงเหล่านี้อันตรายอย่างมาก หากสัมผัสกับมันเข้า แม้แต่แม่ทัพสูงสุดก็อาจจะตายได้แม่ทัพทุกคนต้องระวังกว่าที่เคย พวกเขาพากันเพ่งสมาธิจนถึงขีดสุดเพื่อหลบลำแสงเหล่านั้นไม่ใช่แค่แม่ทัพของเผ่าสวรรค์ แม่ทัพมนุษย์เองก็ยังต้องระวังและหลบลำแสงเหล่านั้นด้วยโชคดีที่ลำแสงนั้นไม่ได้มีความคิดและไม่อาจจะล็อคเป้าพวกเขาได้ ไม่งั้นแล้วคงไม่อาจจะมีใครหลบได้แม้ว่าเขตต้นกำเนิดในตอนนี้จะอันตรายอย่างมาก แต่ตราบใดที่ไม่ประมาทและโดนลำแสงพวกนี้เข้า งั้นมันก็ไม่ได้เป็นภัยถึงชีวิตด้วยเวลาที่ผ่านไปการผุพังก็เริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเขตต้นกำเนิดเข้าสู่ช่วงที่อันตรายที่สุด และลำแสงนั้นก็เพิ่มขึ้นมาเป็นสองเท่า พลังของมันมากกว่าเก่า ภาพฉายจักรวาลมากมายก็โดนกำจัดไปเมื่อรับรู้ได้ถึงลำแสงเหล่านี้ ทุกคนก็พากันขนลุก พวกเขากลั้นหายใจและไม่กล้าจะประมาทแม้แต่น้อยหากโดนลำแสงนี้เข้า ถึงไม่ตายก็คงบาดเจ็บหนัก !บลูและล็อคหยุดทำการค้นหาลูกปัดจิตและมองหาที่ที่มีลำแสงไม่มากเพื่อซ่อนตัว ต่อหน้าลำแสงเหล่านี้ พวกเขาไม่กล้าจะออกเดินทางไปรอบๆไม่งั้นแล้วหากโดนลำแสงนี้เข้า งั้นพวกเขาก็ไม่อาจจะรอดได้ไม่มีใครคิดเอาชีวิตของตัวเองเป็นเดิมพัน !เขตต้นกำเนิดในตอนนี้คือช่วงที่อันตรายที่สุด มันอันตรายกว่าเขตต้นกำเนิดในช่วงไหนๆ !โชคดีที่ทุกครั้งที่เกิดการผุพังขึ้นมันจะเริ่มจากเบาเป็นหนักก่อนจะเริ่มกลับมาเบาอีกรอบ มันไม่ได้อยู่ในช่วงรุนแรงแบบนี้เสมอ ไม่งั้นแล้วนี่ไม่ต้องนับการหาลูกปัดจิตเลย แค่รอดก็ถือว่าดีมากแล้ว