ตอนที่ 2016 : ความบ้าอำนาจของเสี่ยวซี

ตอนที่ 2016 : ความบ้าอำนาจของเสี่ยวซี แม่ทัพทั้งสองพากันหอบหายใจและมองหน้ากัน พวกเราพากันคุกเข่าลงไปโดยไม่ลังเล “ คำนับท่านแม่ทัพสูงสุด !” หากเสี่ยวซีแกร่งกว่าพวกเขาแค่เล็กน้อย บางทีทั้งสองอาจจะไม่เคารพเช่นนี้ ทั้งสองอาจจะต่อต้าน แม้ว่าเสี่ยวซีจะเป็นแม่ทัพจริงแต่พวกเขาก็คงไม่ยอมศิโรราบอย่างจริงใจ แต่เสี่ยวซีนั้นแกร่งเกินไป แกร่งเกินกว่าที่พวกเขารับรู้ได้ ต่อหน้าความแข็งแกร่งเช่นนี้ พวกเขาไม่กล้าคัดค้านแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นแทนที่จะแข็งข้อแล้ว พวกเขารู้สึกว่าเป็นเกียรติและน่าภูมิใจต่างหาก ยังไงซะการได้ติดตามแม่ทัพสูงสุดนั้นก็คือสิ่งที่แม่ทัพหลายคนฝันถึง ! พูดโดยทั่วไปแล้วมุมมองของแม่ทัพสูงสุดนั้นสูงส่ง แม่ทัพทั่วไปไม่อาจจะมีมุมมอง ตอนที่ 2016 : ความบ้าอำนาจของเสี่ยวซี แม่ทัพทั้งสองพากันหอบหายใจและมองหน้ากัน พวกเราพากันคุกเข่าลงไปโดยไม่ลังเล “ คำนับท่านแม่ทัพสูงสุด !” หากเสี่ยวซีแกร่งกว่าพวกเขาแค่เล็กน้อย บางทีทั้งสองอาจจะไม่เคารพเช่นนี้ ทั้งสองอาจจะต่อต้าน แม้ว่าเสี่ยวซีจะเป็นแม่ทัพจริงแต่พวกเขาก็คงไม่ยอมศิโรราบอย่างจริงใจ แต่เสี่ยวซีนั้นแกร่งเกินไป แกร่งเกินกว่าที่พวกเขารับรู้ได้ ต่อหน้าความแข็งแกร่งเช่นนี้ พวกเขาไม่กล้าคัดค้านแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นแทนที่จะแข็งข้อแล้ว พวกเขารู้สึกว่าเป็นเกียรติและน่าภูมิใจต่างหาก ยังไงซะการได้ติดตามแม่ทัพสูงสุดนั้นก็คือสิ่งที่แม่ทัพหลายคนฝันถึง ! พูดโดยทั่วไปแล้วมุมมองของแม่ทัพสูงสุดนั้นสูงส่ง แม่ทัพทั่วไปไม่อาจจะมีมุมมองเทียบเท่าได้ แม้แต่แม่ทัพระดับกลางก็มีไม่กี่คนที่มีค่าในสายตาแม่ทัพสูงสุด ดังนั้นการที่พวกเขาโดนเสี่ยวซีเลือกนั้นก็ถือว่าเป็นโชคดีของพวกเขาเมื่อเห็นท่าทีตื่นเต้นของทั้งสองคนที่ยากจะปิดบังเอาไว้ได้ เสี่ยวซีก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดทั้งสองจึงตื่นเต้น แต่เมื่อคิดว่าทั้งสองยอมแพ้ให้กับเขา เสี่ยวซีก็เผยท่าทียินดีออกมา “ดูเหมือนว่าเสี่ยวเสียจะพูดถูก รูปลักษณ์ของข้าดูแกร่งจริงๆ”โดยทั่วไปแล้วการที่แม่ทัพทั้งสองแสดงความเคารพเขาถึงเพียงนี้นั้น เสี่ยวซีพอใจอย่างมาก“ ดี” เสี่ยวซีชมออกมาด้วยความพอใจ “ พวกเจ้าสองคนน่าสนใจดี”อันที่จริงแล้วมันอยากจะชมสองคนที่ตาดี แต่คำชมแบบนั้นมันดูเจาะจงเกินไป ดังนั้นจึงเปลี่ยนวิธีชมเพื่อทำให้ตัวเองดูสูงส่งขึ้นมาแทนมันมองไปที่สองคนนั้นแล้วถามขึ้นมา “พวกเจ้าชื่ออะไร ?”แม่ทัพทั้งสองมองหน้ากัน หนึ่งในนั้นได้ตอบกลับ “ ข้า วิน ข้าเคยอยู่กองทัพฉิวหวัง เมื่อเขตฉิวหวังโดนทำลาย ตอนนั้นข้าออกไปทำภารกิจภายนอกอยู่ ดังนั้นจึงหนีจากหายนะมาได้”อีกคนตอบกลับ “ ข้า ทอม ข้าเคยอยู่กองทัพฉิวหวังเช่นกัน”“ พวกเจ้าเคยเป็นคนของฉิวหวังงั้นรึ ?” เสี่ยวซีแปลกใจนิดๆ เขาคิดว่าสองคนนี้เป็นซีเหมิงที่ไม่มีเจ้านาย “ ช่างเถอะ เรื่องก่อนหน้านี้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงแล้ว ต่อจากนี้ไปพวกเจ้าเป็นคนของข้า ในอนาคตพวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งของข้าแล้วข้าจะดูแลพวกเจ้าเป็นอย่างดี”“ เป็นเกียรติที่ได้รับใช้ท่าน !” วินและทอมพูดขึ้นมาท่าทีของทั้งสองดูประจบเสี่ยวซีอย่างมาก การที่ได้ติดตามแม่ทัพสูงสุดนั้นถือว่าเป็นเรื่องดีที่ทั้งสองไม่กล้าจะฝันถึง แน่นอนว่าเสี่ยวซีไม่เข้าใจว่าความแข็งแกร่งของแม่ทัพสูงสุดนั้นทำให้คนทั่วไปสนใจได้มากแค่ไหน เขาคิดว่าวินและ ทอมนั้นยอมรับเขาเพราะรูปลักษณ์ที่น่าเกรงขาม“ ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะมีสายตากว้างไกล” เสี่ยวซียิ้มออกมา “ หากพวกเจ้ายอมแพ้ทันที ทำไมต้องทนเจ็บตัวด้วย ?”เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวซี วินและทอมก็หัวเราะแห้งๆออกมา หากมันรู้ว่าเสี่ยวซีเป็นแม่ทัพสูงสุด ถึงพวกเขาจะกล้ากว่านี้เป็นร้อยเท่าแต่ก็ไม่กล้าจะดูถูกเสี่ยวซี“ แม่ทัพเหมือนจะอารมณ์ดีแต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเขาแปลกๆ ?” วินรู้สึกว่าเสี่ยวซีนั้นแปลกประหลาด เสี่ยวซีเหมือนจะคิดต่างจากคนทั่วไปแต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ยังไงซะก็ถือว่าเป็นเรื่องดีที่ได้ติดตามแม่ทัพสูงสุด เขาจะไปขออะไรได้อีก ?เสี่ยวซีไม่รู้ว่าความคิดของวิน เขาถามขึ้นมาต่อ “ เจ้ารู้รึไม่ว่ามีจ้าวโกลาหลคนอื่นๆอยู่ใกล้ๆ ? เอาพวกที่แกร่งไม่ด้อยกว่าพวกเจ้า…” เมื่อได้ยินแบบนั้น วินก็ยืดอกขึ้นมาด้วยความภูมิใจ “ นายท่าน ในพื้นที่นี้ความแข็งแกร่งของข้ากับทอม นั้นแกร่งที่สุดแล้ว นอกจากเราสองคนแล้วมันไม่มีคนระดับแม่ทัพอีกแล้ว”