ตอนที่ 10
ตอนที่ 308
October 22, 2026
ตอนที่ 308 โอกาสขึ้นไปเหนือกว่าขอบเขตตุ้นซวน เมื่อเห็นว่ากูเฉินโกรธ จางหยูก็พูดขึ้นอย่างใจเย็น “ท่านเพิ่งบอกเอง ไม่ใช่รึ ? ข้ายังไม่ทันพูดอะไรเลย อย่าเพิ่งเร่งรีบ” “บอกว่าอะไร ? ข้าไม่ได้พูดอะไรเลย !” กูเฉินพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียง เย็นชา “กูเฉิน ท่านคิดว่าด้วยความเร็วของท่านแล้ว หากข้ายืนกรานว่าจะ ตามท่านไป ท่านคิดว่าท่านจะหนีได้รึ ?” จางหยูมองไปที่กูเฉิน ไม่นานกูเฉินก็ไม่อาจจะคัดค้านอะไรจางหยูได้ ผลลัพธ์นี้ยากที่จะ ปฏิเสธได้ ยังไงซะ ท่าเคลื่อนย้ายพริบตาก็ใช้พลังจิตอย่างมาก จางหยูก็ใช่ว่าจะ สามารถใช้ท่านี้ได้ไม่จำกัด หากกูเฉินยืนกรานว่าจะหนี จางหยูเองก็ อาจจะตามไม่ทัน กูเฉินไม่รู้เรื่องนี้ ในสายตาของเขาแล้ว จางหยูนั้นเหมือนกับตัวเขา เองที่เป็นพวกระดับสูง ! ที่น่ากลัวกว่านี้คือ การรับรู้กฎมิติของจางหยูนั้นสูงกว่าเขา ! สีหน้าของกูเฉินหม่นลง สายตาเขาแสดงความอาฆาตออกมา ความ อดทนของเขามีขีดจำกัด หากจางหยูบังคับเขาอีก เขาก็อาจจะทนไม่ ไหว จางหยูตรวจสอบท่าทีกูเฉิน เมื่อเห็นแบบนั้นเขาก็รู้สึกอิจฉาในใจ เขาพูดเน้นอีกรอบ “กูเฉินข้ารู้ว่าท่านกังวลเรื่องอะไร แต่ข้าไม่ได้คิด จะทำให้ท่านกลายเป็นทาส ไม่งั้นแล้วข้าคงลงมือไปแล้ว ทำไมต้อง รอจนถึงตอนนี้ด้วย ?” กูเฉินเงียบไป พร้อมกับสายตาที่หวั่นไหว “ท่านบอกว่าท่านไม่เต็มใจจะเข้าไปในเขตหวงห้าม ได้ ข้าจะไม่ บังคับท่าน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าหวังว่าท่านจะคิดทบทวน” จางหยูพูด ด้วยท่าทีจริงใจ เมื่อได้ยินแบบนั้น กูเฉินก็มองไปที่จางหยูด้วยสีหน้าสงสัย จางหยูสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้าเชิญท่านเข้า ร่วมสำนักคังเฉียงในฐานะอาจารย์ประจำชั้นเรียนสัตว์อสูร….” “เป็นไปไม่ได้ !” กูเฉินปฏิเสธทันที โดยไม่รอให้จางหยูพูดจบ “อย่าเพิ่งวู่วามไป ให้ข้าพูดให้จบก่อน” จางหยูยิ้มออกมาเล็กน้อย “ในสำนักคังเฉียง ท่านก็เห็นว่าคนที่แข็งแกร่งนอกจากข้าแล้วก็มีแค่ คนขอบเขตหลี่ซวนขั้นสูง แม้ว่ามันจะดูดีแต่ก็มีหลายอย่างที่ไม่ อาจจะจัดการได้ และข้าเองก็ไม่ได้มีเวลามาดูแลสำนักคังเฉียงตลอด หากไม่มีข้า สำนักคังเฉียงก็แทบจะเป็นเหมือนสำนัก 5 ดาว มันยังมี ช่องว่างระหว่างสำนัก 5 ดาวกับ 6 ดาว” สำนัก 6 ดาวทุกแห่งควรมี คนขอบเขตตุ้นซวนอย่างน้อย 1 คน ดังนั้นข้าจึงต้องการให้ท่านช่วย” จางหยูมองไปที่กูเฉินและพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านเป็นถึงราชา สัตว์อสูรที่โด่งดัง หากท่านเข้าร่วมสำนักคังเฉียงในฐานะอาจารย์ชั้น เรียนสัตว์อสูร ด้วยชื่อเสียงของท่านแล้ว สำนักคังเฉียงจะพัฒนาขึ้น มาในเวลาอันสั้น มันจะเป็นสำนัก 6 ดาวอันดับหนึ่งในทวีป” “สำนักคังเฉียงจะเป็นยังไง เกี่ยวอะไรกับข้า ?” กูเฉินฮึดฮัดออกมา“นอกจากนี้ เจ้าเองก็แข็งแกร่งกว่าข้า หากเจ้าอยู่ที่นี่ ทำไมสำนักคังเฉียงถึงไม่พัฒนา ?”จางหยูส่ายหน้าและถอนหายใจออกมา “ข้าไม่อยากจะพูดถึงความแข็งแกร่งของข้าเอง ข้ารู้ว่าชื่อเสียงของราชาสัตว์อสูรนั้นยิ่งใหญ่กว่าข้า อำนาจนี้ข้าไม่อาจจะเทียบได้ ยิ่งไปกว่านั้นข้าก็ได้บอกไปแล้วข้ามีหลายอย่างต้องไปจัดการและไม่ได้มีเวลามากนักที่จะดูแลสำนักคังเฉียง”ตอนที่ได้ยินคำพูดของจางหยู กูเฉินก็รู้สึกภูมิใจขึ้นมาตามที่จางหยูบอกมา ในด้านความแข็งแกร่ง กูเฉินคงไม่ใช่คู่มือของจางหยู แต่ในด้านอำนาจและชื่อเสียงนั้น เขามีมากกว่าพวกระดับสูงของมนุษย์ !พวกระดับสูงของมนุษย์ เป็นคนของกองกำลังใหญ่ ที่คอยปกครองดินแดน แต่เผ่าสัตว์อสูรนั้นต่างออกไป เผ่าสัตว์อสูรมีราชาสัตว์อสูรเพียงคนเดียว เขาคือคนที่ครองตำแหน่งนั้น ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเขา และการต่อสู้เมื่อ 8,000 ปีก่อนก็ทำให้ชื่อเสียงของเขาโด่งดังในหมู่มนุษย์ วันนี้คนระดับสูงทั้งสี่ของมนุษย์ก็ไม่กล้ามาเรื่องเขาง่าย ๆเขานึกย้อนถึงอดีตที่เคยผ่านมาที่ทำให้เขามีชื่อเสียงในวันนี้ได้ !หากเป็นคนทั่วไปที่พูด เขาคงไม่สนใจที่จะฟังแต่คนที่พูดแบบนี้ออกมาคือจางหยู ซึ่งเป็นตัวตนระดับสูงที่แม้กูเฉินยังต้องหวาดกลัว เมื่อคนแบบนี้ออกปากชม กูเฉินก็รู้สึกภูมิใจอย่างมากแต่มันก็แค่ความภูมิใจ เขายังคงได้สติไม่ลืมตัวเพราะคำชมของจางหยูเขามองไปที่จางหยูและพูดออกมาด้วยท่าทีเฉยเมย “ข้าจะบอกอีกครั้ง ข้าไม่คิดเข้าร่วมสำนักคังเฉียง !”จางหยูทำให้เขารู้สึกถึงอันตราย เขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับจางหยูนานนัก ไม่งั้นแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าจะตกเป็นทาสอีกฝ่ายตอนไหน เขาเป็นพวกระดับสูงไม่ใช่พระเจ้า มันเป็นไปไม่ได้ที่จะระวังตัวจากจางหยูตลอดเวลา ยังไงซะมันก็ต้องมีตอนที่เผลอบ้างเขามั่นใจว่าเขาจะเผชิญหน้ากับอันตราย ด้วยการตกเป็นทาสหากเขาไม่เผลอตัว !นี่คือสิ่งที่เขาไม่อาจจะรับได้ !ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าร่วมสำนักคังเฉียง !“ชายคนนี้ดื้อด้านเกินไป !” จางหยูอยากตบหัวอีกฝ่าย ความดื้อด้านของกูเฉินมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้ แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างที่สุด แต่ก็ไม่อาจจะเปลี่ยนความคิดของกูเฉินได้ “ข้ารับคนมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหนข้าก็หลอกด้วยคำพูดไม่กี่คำก็สำเร็จ แม้แต่อู่ฉิงฉวนก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แต่ครั้งนี้ข้าพูดไปมากขนาดนี้ แต่กลับทำให้กูเฉินตกลงไม่ได้”จางหยูเพิ่งเจอกับสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก ซึ่งทำให้เขารู้สึกหมดหนทาง