ตอนที่ 313

ตอนที่ 313 มุมมอง คนอื่น ๆ ต่างก็พากันตกตะลึงกับคำตอบของหลินจื้อเป่ ยและคนอื่น ๆ คนที่อยู่ขอบเขตหลี่ซวน ฐานะแต่ละคนก็ไม่ธรรมดา แต่เพื่อแย่ง ตำแหน่งผู้ช่วยสอนแล้ว พวกเขาก็ไม่คิดไว้หน้ากัน และสู้กันราวกับ เป็นเด็กน้อย! “หัวหน้า” คนจากสมาคมปรุงยาอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา “ท่านยัง ปกติดีอยู่รึไม่ ?” หวงฟู่เชิงจื้อตะโกนออกมา “หุบปากซะ !” คนจากสมาคมปรุงยาไม่กล้าเปิดปากพูดอะไรออกมาอีก แต่ในใจ ของพวกเขา พวกเขากลับรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก หัวหน้าสมาคมปรุงยาเขตเหนือ กลับต้องมาแย่งชิงตำแหน่งผู้ช่วย สอน…. พวกเขามาพร้อมกัน แต่ตอนนี้หัวหน้าไม่คิดที่จะกลับไปพร้อมกับ พวกเขา แล้วพวกเขาควรทำยังไงดี? เมื่อเห็นหลินจื้อเป่ ย หวงฟู่เชิงจื้อและคนอื่น ๆ ต่างโวยวายออกมา อู่ ฉิงฉวนก็อดไม่ได้ที่จะคิ้วขมวด “พอแล้ว !” เมื่อเห็นว่าอู่ฉิงฉวนโกรธ พวกขอบเขตหลี่ซวนก็พากันหยุดเถียงกัน ทันที “ใครจะได้ตำแหน่งนี้ไป ข้าคงบอกไม่ได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเจ้าสำนัก” อู่ฉิงฉวนพูดด้วยท่าทีเฉยเมย “หากเจ้าสำนักให้เจ้าอยู่ต่อ เจ้าก็อยู่ต่อ ได้ หากเจ้าสำนักให้เจ้ากลับไป คงไม่มีใครกล้าอยู่ต่อ ดังนั้นพวกเจ้า ไม่ต้องมาต่อล้อต่อเถียงกัน ถึงเจ้าจะเถียงชนะ มันก็ไร้ค่า” อู่ฉิงฉวนมองไปรอบ ๆ และส่ายหน้า “เอาล่ะ พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะไปรายงานเรื่องนี้กับเจ้าสำนัก” หวงฟู่เชิงจื้อรีบโค้งให้ทันที “เอาตามที่ผู้อาวุโสอู่บอก” หลินจื้อเป่ ยและคนอื่น ๆ พากันโค้งให้กับอู่ฉิงฉวนด้วยท่าทีเคารพ เมื่อเห็นว่าพวกนั้นใจเย็นลง อู่ฉิงฉวนก็พยักหน้าและเดินออกไปทันที “มังกรแดง อินทรีย์ปีกฟ้า จิ้งจอกพันหน้า พวกเจ้าอยู่ที่สำนักคังเฉียง ไปก่อน ข้าจะมารับพวกเจ้าไปป่ าหวงหยวนพรุ่งนี้” อินทรีย์หิมะพูด ขึ้น ก่อนจะรีบกลับออกไป ไม่นานศิษย์และโอวเสินเฟิงก็พากันแยกย้ายกลับไป เหลือแค่กลุ่มของหลินจื้อเป่ ยและคนจากตระกูลใหญ่ที่อยู่นอกประตู สำนักคังเฉียง ในบ้านพักหลังหนึ่ง จางหยูกำลังตรวจสอบเสี่ยวหร่านอยู่ เมื่อเห็นว่านางยังคงหลับใหล อยู่และไม่ได้มีอะไรผิดปกติ เขาจึงคลายความกังวลลง ในที่สุดเขาก็มีเวลาตรวจสอบตัวเองสักที “ระยะการรับรู้ของข้าสูงกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า!” จางหยูแผ่การรับรู้ ของตัวเองออกไป ทันใดนั้นพื้นที่ส่วนมากในเมืองก็ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา รวมไปถึงบ้าน ตึกและร้านรวงต่าง ๆ แม้แต่ใบหน้าของมดที่พื้น ก็ยังปรากฏขึ้นมาในหัวของเขาอย่างชัดเจน“ตรวจสอบได้ไกลสุด 3,000 ฟุต !”3,000 ฟุตเท่ากับหมื่นเมตร !หมื่นเมตรนี้เหมือนจะเยอะ แต่หากเปลี่ยนเป็นหลักกิโลเมตรแล้วมันก็เท่ากับ 10 กม. 10 กม.นี้ครอบคลุมได้ครึ่งหนึ่งของเนินเขา !ในอีกความหมายคือการรับรู้ของจางหยูครอบคลุมได้กว่าครึ่งหนึ่งของเมืองทะเลทราย!จางหยูไม่รู้ว่าการรับรู้ของขอบเขตหลิงซวนคนอื่น ๆ เป็นยังไง แต่ยังไงซะเขาพอใจกับผลลัพธ์แบบนี้ !“พื้นที่ส่วนใหญ่ในเมืองอยู่ในการรับรู้ของข้า ซึ่งหมายความว่าแค่เพียงคิด ข้าก็เคลื่อนย้ายไปที่ไหนของเมืองก็ได้” จางหยูกังวลเรื่องความปลอดภัยของตนเองมาเสมอ เขาอยากปกป้องตัวเองให้ได้เร็วที่สุด สุดท้ายเขาก็สามารถทำแบบนั้นได้ เขามั่นใจว่าตราบใดที่ระวังตัว แม้แต่พวกระดับสูงก็ใช่ว่าจะทำให้เขาบาดเจ็บได้หลังจากที่คลายความกังวลเรื่องนี้แล้ว จางหยูก็ผ่อนคลายขึ้นมาอย่างมาก“ขอบเขตหลิงซวนขั้นต่ำ ทักษะถ่ายทอดความรู้ขั้น 4, ภาพลวงตาขั้น4, ร่างทองคำ, เคลื่อนย้ายพริบตา…” จางหยูคำนวณความแข็งแกร่งของตัวเอง “แม้แต่พวกขอบเขตหลี่ซวนขั้นสูง ข้าก็มีโอกาสชนะ ถ้าหากลอบโจมตี…พวกขอบเขตตุ้นซวนทั่วไปก็ใช่ว่าจะทนรับการโจมตีของข้าได้”จางหยูได้กลายเป็นปรมาจารย์ของทวีปป่าโดยไม่รู้ตัว สิ่งเดียวที่เป็นภัยต่อเขาได้ก็คือพวกระดับสูงสุด !แต่ว่าคนแบบนั้นมีอยู่เยอะรึไง ?ตราบใดที่จางหยูระวังตัว และไม่ถูกลอบโจมตีโดยพวกระดับสูงที่ว่างั้นเขาคงอยู่อย่างสบายโดยไม่ต้องกังวลอะไร !จางหยูยิ้มออกมาอย่างพอใจ และลูบหัวมังกรน้อยก่อนจะหันหลังกลับแล้วเดินออกจากห้องนอนมา ตอนที่เดินออกมาที่สวน จางหยูก็ได้ตรวจสอบภารกิจ[ภารกิจหลักที่ 16 : สั่งสอนปรมาจารย์ปรุงยา 4 ดาว][ภารกิจหลักที่ 22 : สั่งสอนปรมาจารย์ใช้ภาพลวงตา 4 ดาว][ภารกิจหลักที่ 23 : สั่งสอนนักหลอม 3 ดาว ][ภารกิจหลักที่ 24 : สั่งสอนนักวางค่ายกล 2 ดาว][ภารกิจหลักที่ 25 : สั่งสอนนักฝึกสัตว์อสูร 2 ดาว][ภารกิจหลักที่ 26 : สั่งสอนศิษย์ถ่ายทอดความรู้ขั้น 3][ภารกิจหลักที่ 27 : รับกูเฉินเข้าเป็นอาจารย์(เสร็จสิ้น) แก้ปมในใจ กูเฉิน (ยังไม่เสร็จสิ้น)]