ตอนที่ 317

ตอนที่ 317 ดินแดนนิพพาน หลังจากที่ลำดับความคิดและความเป็นไปได้ต่าง ๆ แล้ว จางหยูก็หัน ไปสนใจผังหลงและโจวถิง “ท่านฉลาดมาก คนอื่นยังไม่ทันได้เข้าใจ แต่ท่านกลับผูกมัดอัจฉริยะ ได้” จางหยูยิ้มออกมา การที่โจวถิงรีบดึงผังหลงมาเป็นพวก แม้แต่ ตัวเขาก็ยังรู้สึกเหนือความคาดหมาย โจวถิงหัวเราะออกมา จางหยูยิ้มและพูดขึ้นมา “หากข้าเดาไม่ผิด เรื่องบังสวรรค์นั่น ท่าน คงพิสูจน์แล้วว่ามันคือเรื่องจริงหรือไม่แล้วสินะ ?” ตอนที่โจวถิงบอกให้เขาเล่าเรื่องบังสวรรค์ จางหยูก็พอเดาข้อสรุปนี้ ได้ โจวถิงลังเลและพูดขึ้นมา “ท่านเซียน ผู้น้อยได้ทำการยืนยันเรื่องบัง สวรรค์ไปเมื่อสิบวันก่อน” เมื่อได้ยินแบบนั้นจางหยูก็แปลกใจ “โอ้ ? งั้นที่ท่านพูดมา ท่านมั่นใจ ได้ยังไง ?” “เทคโนโลยีสมัยใหม่” โจวถิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ และอธิบาย “หลังจากที่ผู้น้อยได้ยินเรื่องบังสวรรค์มา สิ่งแรกที่ทำก็คือหาคนมา พิสูจน์ความจริงเรื่องบังสวรรค์ มังกรบรรพกาลนั้นยังไม่มีหลักฐาน ข้อพิสูจน์ แต่เทคโนโลยีสมัยใหม่ ท่านเซียนได้อธิบายทุกอย่างไว้ อย่างชัดเจนตั้งแต่ต้น ดังนั้นผู้น้อยจึงเริ่มจากด้านนี้ ข้าน้อยได้เรียก ช่างนับไม่ถ้วนมาสร้างสิ่งที่ท่านเซียนได้อธิบายเอาไว้ หลังจากที่ ทดสอบมาหลายครั้ง ในที่สุดเราก็ได้สิ่งที่ท่านเซียนเรียกว่าปืน” “ท่านสร้างปืนขึ้นมาได้รึ ?” สีหน้าของจางหยูแสดงความหวาดกลัว ออกมา “รอสักครู่ ท่านเซียน !” เมื่อโจวถิงพูดจบ เขาก็รีบออกจากห้องไป หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจเขาก็กลับมาพร้อมกับกล่องใบหนึ่ง โจวถิงเปิดกล่องและส่งมันให้กับจางหยู “ท่านเซียน นี่คือปืนที่เรา ทำขึ้นมา” จางหยูหยิบปืนขึ้นมาและมองมันอยู่ชั่วครู่ จากนั้นเขาก็วางมันใส่ กล่องดังเดิมแล้วพูดขึ้น “ใช่ นี่คือปืนจริง ๆ” ภายนอกเขาดูใจเย็นแต่ในใจเขากลับตะลึง ปืน ! มันกลับเป็นปืนจริง ๆ ! โลกแห่งการบ่มเพาะกลับมีสิ่งของที่เกิดขึ้นจากเทคโนโลยีโผล่มา นี่ มันน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ! “ไม่ใช่ว่าทวีปป่ าได้พัฒนาเป็นโลกที่มีทั้งเทคโนโลยีและการบ่มเพาะ งั้นรึ?” จางหยูสับสนขึ้นมา “โลกได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเพราะ เรื่องบังสวรรค์ ตอนนี้แม้แต่ปืนก็ยังถูกสร้างขึ้นมาไม่ใช่รึ ? นี่หมาย ความว่าสักวันมันอาจจะมีสิ่งของต่าง ๆ อย่างเช่นคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ รถยนต์โผล่มาหรือเปล่า?” ถ้าคนพวกนี้สนใจเรื่องคอมพิวเตอร์มากกว่าอาวุธจางหยูคงไม่กังวล จางหยูกลัวจริง ๆ ว่าคนพวกนี้จะศึกษาการทำระเบิดนิวเคลียร์ขึ้นมา! มันไม่เกินไปเลยที่จะบอกว่าเมื่อระเบิดนิวเคลียร์โผล่มา มันคงเป็นหายนะสำหรับทวีปป่ าทั้งหมด !นอกจากพวกขอบเขตตุ้นซวนแล้ว เดาว่าคงไม่มีใครต้านทานพลังของระเบิดนิวเคลียร์ได้ แม้แต่พวกขอบเขตตุ้นซวนก็ใช่ว่าจะต้านทานได้ด้วยซ้ำบางทีทั้งทวีปป่ า อาจจะมีแค่ 6 คนที่ไม่ได้กลัวระเบิดนิวเคลียร์ ซึ่งพวกเขาคือพวกระดับสูงสุดทั้ง 6 คน !“ใช่ พวกระดับสูงสุด !” จางหยูได้สติกลับมา “ระเบิดนิวเคลียร์นั้นทรงพลังก็จริง แต่ไม่อาจจะเป็นภัยต่อพวกระดับสูงแบบนั้นได้ ยังไงซะพวกระดับสูงทุกคนก็มีเคลื่อนย้ายพริบตา พวกเขาสามารถหนีออกไปนอกระยะการระเบิดได้…”ผลการทำลายล้างของระเบิดนิวเคลียร์นั้นรุนแรงมาก แม้ว่าระเบิดจะดับลงไปแล้ว แต่รังสีก็ยังคงอยู่และสักวันมันจะกัดกินโลกนี้แม้ว่าพวกระดับสูงจะไม่สนใจชีวิตของคนทั่วไป แต่พวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เกิดการระเบิดได้ ยังไงซะพวกเขาก็อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งนี้ ถ้าหากโลกนี้ถูกทำลาย พวกเขาจะไปไหนกัน ?จางหยูตะโกนก้องในใจตัวเอง “ข้าถูกเรียกว่าเซียน ข้าถือว่าตัวเองเป็นเซียนแต่กลับมากังวลเรื่องพวกนี้…”จางหยูละสายตาจากโจวถิง และมองไปที่ผังหลงก่อนจะถามคำถามที่เขารู้คำตอบอยู่แล้ว “เจ้าหนู เจ้าชื่ออะไร ?”อันที่จริงจางหยูอายุน้อยกว่าผังหลง ผังหลงอายุ 24 ปี เขาอายุแค่ 23 ปีการที่จางหยูเรียกเขาว่าเจ้าหนูนั้น เขาก็ไม่ได้แปลกใจเลยแม้แต่น้อยแต่เขากลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ เขายังโค้งให้และตอบกลับด้วยความเคารพ “ท่านเซียน ผู้น้อยชื่อว่าผังหลง”“ผังหลงเจ้าสนใจจะเข้าร่วมสำนักคังเฉียงในฐานะศิษย์หรือไม่ ?”จางหยูพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเขารู้ว่าผังหลงได้เข้าร่วมกับทางราชวงศ์แล้ว แต่สำนักไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกับราชวงศ์ ผังหลงเป็นได้ทั้งศิษย์ของสำนักคังเฉียงและคนของราชวงศ์ มันก็เหมือนกับโจวซินเอ๋อร์ นางเป็นทั้งองค์หญิงและคนของสำนักคังเฉียง ฐานะทั้งสองนั้นไม่ได้ขัดแย้งกันจางหยูคิดว่าเขาคือเจ้าสำนักที่ชอบพวกที่มีพรสวรรค์ ตอนที่เขาพบกับอัจฉริยะ 6 ดาว ก็เป็นธรรมดาที่เขาไม่อาจจะมองข้ามได้ยิ่งกว่านั้นอัจฉริยะ 6 ดาวผู้นี้เกิดขึ้นมาเพราะเรื่องบังสวรรค์ เขาคือหนึ่งในผู้โชคดีเพราะเรื่องบังสวรรค์จางหยูรู้สึกว่าตั้งแต่ที่เขาพูดถึงเรื่องบังสวรรค์และสร้างอัจฉริยะแบบนี้ขึ้นมา เขาก็ควรช่วยบ่มเพาะเด็กคนนี้หลังจากที่ได้ยินคำพูดของจางหยู ระบบก็พูดขึ้นมาอย่างช้า ๆ “ระบบตรวจจับได้ว่าผังหลงมีพรสวรรค์ระดับ 6 ดาวและกำลังจะส่งภารกิจ”***ภารกิจหลักที่ 28 : รับผังหลงเป็นศิษย์สำนักคังเฉียงเพื่อสร้างสำนักที่ยิ่งใหญ่ จะต้องมีศิษย์ทุกประเภท ในฐานะเจ้าสำนักแล้ว โฮสต์มีหน้าที่ค้นหาและรับอัจฉริยะเหล่านั้นรางวัล : เต๋าอมตะ (ดินแดนทะเลเร้นลับ— ดินแดนนิพพาน)