ตอนที่ 318

ตอนที่ 318 กฎ ในสวนเล็ก ๆ นั้นไม่ว่าจางหยูจะเรียกยังไงระบบก็ไม่ตอบกลับ ความ กังวลของจางหยูกลายเป็นจริงขึ้นมา พลังของบังสวรรค์นั้นขัดแย้ง กับพลังของโลกนี้จริง ๆ “ให้ข้าแก้ไขความขัดแย้งนี้ด้วยตัวเอง แล้วจะแก้ยังไง ?” จางหยูคิ้ว ขมวด นอกซะจากว่าจะมีสองร่าง งั้นก็ไม่มีทางจะแก้ปัญหานี้ได้ เดี๋ยวนะ สองร่าง ! อยู่ ๆ จางหยูก็คิดถึงบางอย่าง ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที “สร้างร่างเทียม! ใช่ มันคือการสร้างร่างเทียม!” แม้จะไม่รู้ว่าสร้าง ร่างเทียมคืออะไร แต่ตามชื่อของมันแล้วก็ทำให้จางหยูคิดถึงหลาย อย่าง “ภารกิจหลักที่ 27 ให้รางวัลเป็นสร้างร่างเทียม และยกระดับพรสวรรค์ ภารกิจหลักที่ 28 ให้รางวัลเป็นเต๋าอมตะ (ดินแดนทะเลเร้นลับ – ดินแดนนิพพาน)” ความคิดของจางหยูเริ่มชัดเจนขึ้นมา “ดูเหมือนว่า รางวัลจากภารกิจหลักที่ 27 จะปูมาเพื่อภารกิจที่ 28 แต่ข้ายังทำภารกิจ ที่ 27 ไม่สำเร็จ ดังนั้นจึงไม่อาจจะรับรางวัลจากภารกิจที่ 28 ได้” หากจะบอกว่าการสร้างร่างเทียมนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเต๋าอมตะ เลย จางหยูคงไม่มีทางเชื่อ หลังจากที่อยู่กับระบบมานาน จางหยูก็ เข้าใจระบบขึ้นมาบ้าง เขาไม่คิดว่าระบบจะทำเรื่องผิดพลาดแบบนี้ ขึ้นมา หากแก้ไขระบบพลังที่ขัดแย้งไม่ได้ ระบบคงไม่ส่งรางวัล แบบนี้มาให้ “งั้นภารกิจที่ด่วนที่สุดคือแก้ปมในใจกูเฉิน” จางหยูคิด จางหยูคิดเรื่องนี้มานานแล้ว แต่เขายังหาวิธีที่ดีไม่ได้ “ปมในใจที่ติดมากว่าแปดพันปี กลายเป็นเงาหลอกหลอนกูเฉิน มัน เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะแก้ไขได้ด้วยคำพูดไม่กี่คำ หากข้าทำไม่ได้ งั้น ข้าคงแพ้ภัยตัวเอง” ยิ่งคิดจางหยูก็ยิ่งหมดหนทาง “มันไม่ใช่การป่วย ทางจิต เรื่องแบบนี้มันยากเกินไปสำหรับข้า” จางหยูถอนหายใจแล้วพึมพำ “ปมนี้แก้ไขด้วยวิธีธรรมดาไม่ได้” หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน จางหยูก็ตาเป็นประกายขึ้นมา “ไม่อาจจะ ใช้วิธีทั่วไปได้…” ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมาพร้อมกับคิ้วที่ขมวดเริ่มคลายออก “ข้า เข้าใจแล้ว !” เขาเหมือนจะคิดหาทางแก้ไขปัญหานี้ได้ และดูเหมือนว่าเขาจะ มั่นใจกับวิธีนี้มากด้วย “กูเฉินถูกมนุษย์ดูหมิ่น ในฐานะราชาสัตว์อสูรแล้ว ครั้งหนึ่งเขาเคย เป็นทาสและกลายเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความสนุกของเจ้าของ เรื่องนี้ มันช่างน่าอับอายจริง ๆ” จางหยูเข้าใจถึงความรู้สึกของกูเฉิน แต่เขาก็รู้สึกว่าหากมองในมุมต่างออกไป ผลลัพธ์มันจะต่างจากเดิม “ราชาสัตว์อสูรครั้งหนึ่งเคยเป็นทาสของมนุษย์ และถูกบังคับให้เป็นสัตว์เลี้ยง มันเสื่อมเสียเกียรติจริง ๆ สัตว์อสูรที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นทาส ต้องพบกับช่วงเวลาที่ยากลำบาก การเติบโตขึ้นมาเป็นราชาสัตว์อสูรได้เพราะความแข็งแกร่ง,ขยันและจิตใจที่ไม่ยอมแพ้ของเขา แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องมีบางอย่างกระตุ้นเขาด้วย !”เรื่องเดียวกันแต่หากมองจากมุมอื่นอาจจะมีความหมายต่างกัน การจะช่วยกูเฉินแก้ไขปมในใจนี้ เขาต้องบอกว่าอดีตที่ผ่านมานั้นไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย แต่ยังถือว่าเป็นเกียรติในชีวิตอีกด้วย!สัตว์อสูรตัวน้อย หลังจากที่ผ่านพ้นความลำบากมาได้ สุดท้ายก็ได้กลายเป็นราชาสัตว์อสูรที่ไร้เทียมทาน เรื่องนี้ไม่น่าทึ่งได้ยังไง?ตอนนั้นจางหยูอดไม่ได้ที่จะชมตัวเอง ยังไงซะวิธีนี้ก็ไม่ใช่วิธีที่คนธรรมดาจะคิดถึง !“แต่ข้าพูดเรื่องนี้ไม่ได้” จางหยูเข้าใจ “นี่ยังไม่รวมกับการที่กูเฉินไม่อยากจะพบข้าอีกด้วย แม้ว่าเขายินดีที่จะพบข้า แต่ถ้าหากข้าพูดเรื่องนี้ออกไป มันจะดูจงใจมากเกินไป และจะทำให้ผลลัพธ์แย่ลง”รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถตัดสินความสำเร็จหรือล้มเหลวได้จางหยูไม่ต้องการให้ภารกิจนี้ล้มเหลว เพราะความไม่ระวังของเขา“ดังนั้นข้าจะต้องหาคนมาพูดแทนข้า”การจะหาคนมาพูดแทนจางหยูมันยากรึไง ?แน่นอนว่าไม่ !มีสัตว์อสูรขอบเขตตันซวนหลายสิบตัว รวมไปถึงเจ้าแห่งเขตมืดด้วยแต่จางหยูก็ไม่ได้รีบร้อนไปหาพวกนั้น หลังจากที่จัดลำดับความคิดแล้ว เขาก็ได้แผ่การรับรู้ออกไปและค้นหาร่างของสัตว์อสูรอย่างมังกรแดง, อินทรีย์ปีกฟ้าและไป่หลิง“แปลก พวกนั้นไปไหนกัน?” จางหยูสงสัย ทั้งสำนักเขาไม่เห็นร่างของเหล่าสัตว์อสูรเลย พวกนั้นหายไปกันหมด นอกจากพวกสัตว์อสูรแล้ว จางหยูก็พบว่าหลินจื้อเป่ ย, หวงฟู่เชิงจื้อและคนอื่น ๆ ก็หายไปด้วย มีแค่โหวเทียนหมางที่ยังอยู่ในสำนักคอยปรึกษาเรื่องอาหารกับอู่ฉิงฉวน ตอนที่การรับรู้ของจางหยูแผ่ผ่านตัวไป อู่ฉิงฉวนหรือโหวเทียนหมางก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรเลยชัดแล้วว่าการรับรู้ของจางหยูไม่ถูกตรวจจับได้ จุดนี้ทำให้จางหยูแปลกใจขึ้นมา เขาจำได้ว่าตอนที่แผ่การรับรู้ออกไปและพบกับโจวถิงและผังหลง ตอนนั้นโจวถิงรู้สึกได้ แต่อู่ฉิงฉวนกับโหวเทียนหมางที่อยู่ขอบเขตหลี่ซวนกลับไม่รู้สึกเลยแม้แต่น้อยหรือว่าโจวถิงแข็งแกร่งกว่าอู่ฉิงฉวนกับโหวเทียนหมาง?ไม่ใช่ ชัดแล้วว่าโจวถิงนั้นอยู่ขอบเขตหลิงซวนขั้นต่ำ จางหยูมั่นใจ