ตอนที่ 320

ตอนที่ 320 ควบคุม โอวเสินเฟิงใช้เวลาอยู่สักพักก่อนจะตอบกลับ “อย่างที่สองคือหลิงชี่ ธาตุไม้นั้นมีน้อยเกินไป การเปลี่ยนแปลงของวังวนจึงเกิดขึ้นน้อย และแทบจะมองไม่ออก แต่ใช่ว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง” “ท่านพูดให้เจาะจงได้หรือไม่ ?” จางหยูสงสัยว่าอาจจะเป็นเพราะ เหตุผลนี้ “เท่าที่ข้ารู้มา ขอบเขตหลิงซวนคือขั้นแรกของการบ่มเพาะกฎ และ เป็นขั้นแรกในการอัดแน่นแกนกฎ ดังนั้นส่วนนี้จึงสำคัญเป็นอย่าง มาก” โอวเสินเฟิงพูดขึ้นมาอย่างช้า ๆ “การอัดแน่นแกนกฎต้องอยู่ใน สภาพแวดล้อมที่พิเศษ ยิ่งหลิงชี่ธาตุมากเท่าไหร่ การอัดแน่นแกนกฎ ก็เร็วขึ้นเท่านั้น หลังจากที่ข้าทะลวงผ่านขึ้นมายังขอบเขตหลิงซวน ขั้นต่ำ ข้าใช้เวลาถึง 3 ปีกว่าจะอัดแน่นแกนกฎขึ้นมาได้ ซึ่งนั่นเป็น เพราะที่ที่ข้าอยู่เต็มไปด้วยหลิงชี่ธาตุ หากเปลี่ยนเป็นที่อื่นอย่าง อาณาจักรโจว ข้าเดาว่าอาจจะใช้เวลาสัก 10 ปี ซึ่งบางทีด้วยเวลา ขนาดนี้ก็อาจจะยังอัดแน่นแกนกฎขึ้นมาไม่ได้” การดึงหลิงชี่ธาตุรวมเข้ากับวังวนนั้นกินเวลานานและยากลำบาก พรสวรรค์ของโอวเสินเฟิงไม่ได้แย่นัก แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับต้อง ใช้เวลาถึง 3 ปีในการอัดแน่นแกนกฎขึ้นมา ซึ่งแสดงให้เห็นแล้วว่า ขั้นตอนนี้ยากแค่ไหน “หากหลิงชี่ธาตุน้อยเกินไป ส่งผลให้จำนวนที่ดึงเข้ามาในตันเถียน น้อยตามไปด้วย นั่นอาจจะเป็นเหตุผล” โอวเสินเฟิงคิดและพูดขึ้นมา “ในที่อย่างอาณาจักรโจว แม้แต่คนที่มีพรสวรรค์สูงส่งก็อาจจะใช้ เวลานาน หรืออาจจะทั้งชีวิตที่จะอัดแน่นแกนกฎขึ้นมา” การอัดแน่น แกนกฎต้องใช้เวลา และอายุขัยของมนุษย์ก็มีจำกัด เมื่ออายุขัยไปถึง ขีดจำกัดแล้ว การที่ไม่อาจจะอัดแน่นแกนกฎขึ้นมาได้นั้น ก็มีแต่ต้อง รอความตาย เมื่อได้ยินแบบนั้นจางหยูก็คิ้วขมวด ที่ที่มีหลิงชี่ธาตุเยอะ ๆ ! นี่คือคำถามที่เขาคิดไม่ถึงมาก่อน “งั้นหลังจากที่ข้าดึงหลิงชี่ธาตุไม้เข้ามา แต่วังวนไม่เกิดการเปลี่ยนแปลง ก็เพราะหลิงชี่ธาตุไม้มันไม่พองั้นรึ?” จางหยูคิดกับตัวเอง อยู่ ๆ โอวเสินเฟิงก็เปิดปากพูดขึ้นมา “แน่นอน มันไม่ใช่กับเมือง ทะเลทรายในวันนี้” จางหยูยักคิ้วและรอฟังคำอธิบายจากโอวเสินเฟิง โอวเสินเฟิงพูดขึ้น “ท่านเจ้าสำนัก ได้ทำการสอนไปถึงสองครั้ง ทุก ครั้งทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาด โดยเฉพาะครั้งนี้ มัน เกิดทะเลหลิงชี่ขึ้น ทะเลหลิงชี่นี้แม้ว่าจะสลายไปแล้ว แต่หลิงชี่ก็ ยังคงเหลืออยู่ในเนินเขาแห่งนี้ มันยังดีกว่าที่อื่น ๆ เยอะ ข้ามั่นใจว่าหลิงชี่ที่เมืองนี้ไม่ได้ด้อยไปว่าที่อื่น ๆ ในเขตกลางเลย หากเทียบกับในเขตเหนือแล้ว ที่นี่ก็หาที่เปรียบไม่ได้ ข้ากลัวว่าคงมีแค่เขตนรกซึ่งเป็นส่วนลึกที่สุดของป่ าหวงหยวนเท่านั้นที่จะเทียบกับที่นี่ได้”ชัดแล้วว่าในสายตาของโอวเสินเฟิง มันคือผลงานของจางหยูมันคู่ควรกับการเคารพ !จางหยูยิ้มออกมาเหมือนกับไม่ใส่ใจแต่เขากลับรู้สึกหนักใจ เขารู้สึกได้ว่าหลิงชี่ที่นี่มากกว่าเดิมหลายเท่า แม้แต่ดอกไม้และต้นไม้ในเมืองก็ยังได้รับผลประโยชน์ไปด้วย แต่เขาไม่คิดว่าหลิงชี่ที่เมืองนี้จะมากเทียบกับเขตกลางได้ หากได้ยินข่าวนี้ตอนแรก จางหยูคงดีใจอย่างมาก แต่ตอนนี้เขารู้สึกหนักใจแทน“หลิงชี่มากแบบนี้ แต่หลิงชี่ธาตุไม้ที่ข้าดึงเข้ามาก็ไม่น่าจะน้อยทว่า…” จางหยูคิดในใจ “วังวนข้ากลับไม่เปลี่ยนแปลงเลย !”หลังจากที่โอวเสินเฟิงพูดจบ เขาก็โค้งให้ด้วยความเคารพ เขาดูหนักใจอย่างมากสุดท้ายจางหยูก็พูดขึ้นมา “ยกเว้นแค่สองเหตุผลนี้ มันยังมีเหตุผลอื่นอีกหรือไม่ ?”โอวเสินเฟิงเงยหน้าขึ้นมา เขารับรู้ได้ถึงความผิดหวังจากคำพูดของจางหยู เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา “ข้าพลาดอะไรไป ?”เขารู้สึกว่าจางหยูคงไม่ไร้เหตุผล “มันต้องมีบางอย่างที่ข้ามองข้ามแต่มันคืออะไรกัน ?”เขาครุ่นคิดอยู่นานแต่ก็ไม่อาจจะพบคำตอบใด ๆสักพักโอวเสินเฟิงก็ต้องก้มหน้าด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “ขอโทษด้วยเจ้าสำนัก ข้าไม่อาจจะคิดหาคำตอบอื่นได้”เมื่อเห็นท่าทีของโอวเสินเฟิง จางหยูก็เข้าใจทันทีว่า โอวเสินเฟิงอาจจะเข้าใจผิด แต่จางหยูไม่ได้อธิบายเรื่องนี้ เขาพูดด้วยท่าทีเฉยเมย“โอ้ ข้ามีคำถามจะถามท่าน หากทุกครั้งดึงหลิงชี่มาได้จำนวนมากวันหนึ่งดึงเข้ามาสักพันครั้ง มันจะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะอัดแน่นแกนกฎขึ้นมาได้ 3 ปี หรือ 10 ปี ?”ตอนที่พูดนั้น จางหยูได้ใช้อาณาเขตออกมา ตอนที่เขาขยับมันก็เกิดพลังงานสีเขียวเคลื่อนไหวไปตามมือของเขา ราวกับว่าหลิงชี่ธาตุไม้ไม่รู้จบถูกเขาควบคุมเอาไว้ สุดท้ายหลิงชี่ธาตุไม้ก็อัดแน่นเป็นลูกบอลกลม ๆ อยู่ในฝ่ามือของเขา และไม่ขยับอีก ในอาณาเขตหลิงชี่การสร้างบอลหลิงชี่สำหรับเขาเป็นเรื่องง่าย ๆโอวเสินเฟิง ถึงกับช็อกและตะลึง“เจ้าสำนัก ท่าน ท่าน…” โอวเสินเฟิงช็อกจนพูดอะไรไม่ออกจางหยูละสายตาจากลูกบอลธาตุ และมองไปที่โอวเสินเฟิงด้วยความ