ตอนที่ 335 ทักษะสร้างร่างเทียม

ตอนที่ 335 ทักษะสร้างร่างเทียม แม้ว่ากูเฉินจะพูดเรื่องนี้ออกมาด้วยท่าทีเฉยชา แต่ทุกคนก็รับรู้ถึง ความดุเดือดของการต่อสู้ในตอนนั้น หลังจากที่กูเฉินเล่าจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาด้วยความสงสัย “จำนวนคนที่รู้เรื่องนี้นับนิ้วได้เลย แต่พวกเจ้ารู้ได้ยังไงกัน?” เท่าที่เขารู้มา เรื่องที่เขาได้ทำการฆ่าพวกผู้ฝึกสัตว์อสูรนั้นมีหลายคน แต่คนที่รู้ว่าเขาตกเป็นทาสโดยมนุษย์นั้นมีแค่สองคนที่รู้ หนึ่งคือตัว เขาและอีกคนคือจางหยู “เจ้าสำนักเล่าให้เราฟัง” ไป่หลิงตอบด้วยความเคารพ “หากไม่ใช่เจ้า สำนัก เราคงไม่รู้ว่าในหมู่สัตว์อสูรมีวีรบุรุษอย่างท่านอยู่ด้วย ! หาก เจ้าสำนักไม่บอกเรา เราคงคิดว่าท่านเป็นเพียงอาจารย์เท่านั้น !” “งั้นสินะ” กูเฉินไม่ได้แปลกใจ “ข้าน่าจะเดาออก ไม่มีใครยกเว้นเจ้า สำนัก ที่รู้ว่าข้าถูกมนุษย์ทำให้เป็นทาส” กูเฉินส่ายหน้าและถอนหายใจออกมา “เอาล่ะ เมื่อพวกเจ้ารู้เรื่องราว ในอดีตแล้ว ก็จงกลับไปที่สำนักคังเฉียงได้แล้ว” พวกนั้นมองหน้ากันด้วยท่าทีไม่เต็มใจ เมื่อพวกเขารู้ว่ากูเฉินคือเฉิน กู พวกเขาก็เคารพกูเฉินยิ่งกว่าเดิม สายตาที่มังกรแดงมองไปที่กูเฉิน นั้นเต็มไปด้วยความเทิดทูน “นี่คือวีรบุรุษ วีรบุรุษของเหล่าสัตว์อสูร!” พวกเขาภูมิใจที่กูเฉินได้มาเป็นอาจารย์ของพวกเขาและภูมิใจที่ได้อยู่ ในชั้นเรียนนี้ ! เมื่อเห็นท่าทีของไป่หลิง,มังกรแดงและสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ กูเฉินก็ไม่ รู้ว่าจะหัวเราะรึร้องไห้ดี”ทำไม พวกเจ้ามีอะไรอีก ?” มังกรแดงเงียบไป เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดขึ้นมา “ท่านกูเฉิน ข้าคงต้องพูดอีกรอบ ขอบคุณกับความพยายามของท่าน ! เหล่าสัตว์ อสูรอาจจะลืมเรื่องการเสียสละของท่านไป แต่เราจะจดจำมันเอาไว้! ข้ามังกรแดงสาบานว่าชีวิตนี้จะปกป้องเกียรติยศและชื่อเสียงของ ท่านเอาไว้ไม่ให้ใครมาดูหมิ่นได้ !” ไป่ หลิงและอินทรีย์ปีกฟ้าก็แสดงสีหน้าจริงจังและพูดขึ้นมา “พวก เราเองก็สาบานเช่นกันว่า จะไม่ให้ใครมาดูหมิ่นเกียรติของท่านได้!” กูเฉินรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในใจ เขาพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณมาก” หางตาเขาชื้นขึ้นมานิด ๆ ความชื้นนี้คือความรู้สึกที่เขาเพิ่งจะรู้สึก เป็นครั้งแรก กูเฉินหันหลังกลับและเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามไม่ให้น้ำตาไหล ออกมา “เอาล่ะไปกันได้แล้ว กลับไปที่สำนักคังเฉียง อย่าให้เจ้าสำนัก ต้องกังวล” ไป่ หลิง มังกรแดงและสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ พากันลังเล ก่อนจะพยัก หน้า “ท่านกูเฉิน พวกเราขอตัว !” หลังจากนั้นพวกเขาก็บินตรงกลับไปที่เมืองทะเลทราย อินทรีย์หิมะ ลังเล เขาไม่รู้ว่าควรจะอยู่ต่อหรือพาเหล่าสัตว์อสูรกลับไปที่สำนัก คังเฉียงตามปกติ ตอนนั้นอยู่ ๆ เขาก็เห็นว่ากูเฉินถึงกับเช็ดน้ำตา เขาอดไม่ได้ที่จะตกใจขึ้นมา “ราชาสัตว์อสูร ท่าน…ร้องไห้รึ ?” เขามองไปที่กูเฉินด้วยสายตาตกตะลึงราชาสัตว์อสูรที่สังหารผู้คนมานับไม่ถ้วนและไร้ความปราณีผู้นั้น…ร้องไห้รึ !ต้องรู้ก่อนว่าราชาสัตว์อสูรคือตัวตนสูงส่งที่สุดในหมู่สัตว์อสูร มันเป็นไปไม่ได้ที่ราชาสัตว์อสูรจะร้องไห้แต่ตอนนี้….“เจ้าไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น เข้าใจหรือไม่?” บางทีเพราะการที่มีอินทรีย์หิมะอยู่ด้วย กูเฉินจึงสงบจิตใจลงได้ เขามองไปที่อินทรีย์หิมะและพูดด้วยท่าทีเฉยเมยอินทรีย์หิมะรู้สึกกลัวขึ้นมา เขารีบก้มหน้าและพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นระริก “ชะ ใช่ ข้าไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น”เขาเป็นคนฉลาด ไม่สิ เป็นสัตว์อสูรที่ฉลาด แม้ว่ากูเฉินจะไม่พูดออกมา แต่เขาก็ไม่อาจจะเอาเรื่องนี้ไปบอกใครได้ ไม่งั้นคงมีจุดจบที่อนาถรอเขาอยู่หลังจากนั้นสักพัก กูเฉินก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง “จากวันนี้ไปข้าจะชื่อเฉินกู”เฉินกูคือชื่อที่จางหยูตั้งขึ้นมา แต่กูเฉินคิดว่าชื่อนี้เหมาะกับเขามากกว่าชื่อเดิมชื่อใหม่เท่ากับชีวิตใหม่ ซึ่งหมายความว่าเขาตัดขาดจากอดีตและสลัดโซ่ตรวนแห่งความอัปยศและความเจ็บปวดทิ้งไปอินทรีย์หิมะไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะไม่ว่ากูเฉินจะใช้ชื่ออะไรมันก็เป็นสิทธิของกูเฉิน สำหรับเขาแล้วชื่อของกูเฉินมีเพียงชื่อเดียวเท่านั้น ซึ่งก็คือ…ราชาสัตว์อสูร !กูเฉินไม่สิเฉินกูเหม่ออยู่นานก่อนจะละสายตากลับมาเขามองไปยังอินทรีย์หิมะและพูดขึ้น “ถ่ายทอดคำสั่งของข้าไปให้ทั่วป่ าหวงหยวน สัตว์อสูรห้ามทำลายเด็กน้อยพวกนั้น จากนี้ไปพวกเขาจะเป็นศิษย์สายตรงของข้า สัตว์อสูรทั้งหมดต้องจดจำพวกเขาเอาไว้ พบพวกเขาก็เหมือนกับพบข้า พวกเขาสามารถเข้าไปในเขตลึกและเขตนรกได้ตามใจ ไม่ว่าพวกเขาต้องการอะไร สัตว์อสูรทั้งหมดต้องหามาให้พวกเขา ใครที่ทำไม่ได้ ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะไปสั่งสอนพวกนั้นด้วยตัวเอง…”อินทรีย์หิมะอึ้งและมองไปที่เฉินกูด้วยท่าทีตกตะลึง“มีปัญหาอะไรรึ ?” เฉินกูถามออกมาด้วยสีหน้าเฉยเมย“ไม่ ไม่มีปัญหาอะไร” อินทรีย์หิมะตัวสั่น “ข้าจะส่งต่อคำสั่งของท่านไปให้กับสัตว์อสูรทั้งหมด”ชัดแล้วว่าอินทรีย์หิมะช็อกกับคำพูดของเฉินกู!เขาถึงกับอิจฉาไป่หลิง มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้า !“เจ้าสามตัวนั่นมีเผ่าสัตว์อสูรทั้งเผ่าคอยช่วย !” อินทรีย์หิมะอิจฉาเป็นอย่างมาก “การดูแลที่…..ทั้งเผ่าสัตว์อสูรไม่อาจจะได้รับ !”นี่มันยิ่งกว่าการลำเอียงเสียอีก!“ไปสั่งการซะ” เฉินกูโบกมือ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังทาง