ตอนที่ 339 พวกระดับสูงสุดทั้งสี่

ตอนที่ 339 พวกระดับสูงสุดทั้งสี่ แม้ว่าเหตุการณ์เหนือธรรมชาติจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่หัวข้อเรื่องเซียนกระบี่ พเนจรก็ยังเป็นที่พูดถึงกันอยู่ ชื่อของเซียนกระบี่พเนจรได้โด่งดังไปทั่ว เมืองทะเลทรายในชั่วข้ามคืน คนเริ่มรู้ว่าสำนักคังเฉียงมีพวกระดับสูงสุด ถึง 2 คน คนหนึ่งคือราชาสัตว์อสูร อีกคนคือเซียนกระบี่พเนจร ต้องรู้ก่อนว่าพวกระดับสูงสุดทุกคนคือตัวตนที่สูงส่งราวกับเทพที่ยังมี ชีวิตอยู่ การเคลื่อนไหวทุกอย่างของพวกเขา ทำให้ผู้คนมากมายสนใจ และถูกตีความหมายนับไม่ถ้วน สถานะของพวกเขาถูกยกให้อยู่สูงสุด กระทั่งองค์จักรพรรดิของอาณาจักรใหญ่ ๆ ก็ยังต้องนอบน้อมต่อพวก เขา และไม่กล้ามองข้าม สำนักคังเฉียงมีพวกระดับสูงสุดถึง 2 คน มันยากที่จะไม่ตะลึงกับเรื่อง แบบนี้ ท้องฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ แต่ในเมืองทะเลทรายผู้คนมากมายกลับรีบแห่ กันออกจากเมือง ข่าวเกี่ยวกับเซียนกระบี่พเนจรได้ถูกส่งต่อไปยังกอง กำลังหลักของแต่ละฝ่ายด้วยความเร็วอันน่าตกใจ จางหยูแค่จับตาดู ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเผยแพร่ข่าวราชาสัตว์อสูร กับเซียนกระบี่พเนจร “ข้าเก็บตัวอยู่นาน ตอนนี้ถึงเวลาที่สำนักคังเฉียงจะสร้างชื่อขึ้นมาแล้ว” จางหยูไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขากลับมั่นใจเป็นอย่าง มาก ด้วยระดับการบ่มเพาะขอบเขตตุ้นซวน หากใช้ทักษะหลอกลวงตอนนี้ แล้ว แม้แต่พวกระดับสูงสุดก็ไม่อาจที่จะต้านทานได้ เขามีไพ่ลับมากมาย ไม่ว่าจะเป็นทักษะหลอกลวง, ร่างทองคำ, สร้างร่างเทียม, เคลื่อนย้าย พริบตาและอื่น ๆ ต่อให้เผชิญหน้ากับพวกระดับสูงสุด เขาก็ไม่ได้กลัว หลังจากที่ตรวจสอบดูรอบ ๆ สักพักจางหยูก็ลุกขึ้นจากม้านั่งที่สวนและ เดินออกมา เขามองไปทางป่ าหวงหยวน จางหยูถอนหายใจออกมา จากนั้น ร่างของเขาก็กลับขึ้นไปในจุดที่สูงจากพื้นกว่าหมื่นฟุต “ข้ายังไม่ได้ลองทดสอบระยะการรับรู้ ข้าหวังว่ามันจะไม่ทำให้ข้าต้อง ผิดหวัง!” จางหยูแผ่การรับรู้ออกไป พริบตาฉากของทั้งเนินเขาก็ปรากฏ ขึ้นมาในหัวของเขา แต่เขารู้สึกว่าการรับรู้ยังแผ่ออกไปได้อีก หลังจาก นั้นแค่อึดใจเดียวภาพของเขตตงโจวก็โผล่ขึ้นมาในหัวของเขา เขตตงโจว, จ้านเจียง, เหอตง, เหอซี… หลายสิบอึดใจ ในที่สุดจางหยูก็รู้สึกว่าระยะการรับรู้ แผ่ไปถึงขีดจำกัด แล้ว และไม่อาจจะขยายต่อไปได้อีก จางหยูหลับตาลงและเพ่งสมาธิตรวจสอบก่อนจะต้องตกตะลึง “อาณาจักร โจว….” ตอนนี้อาณาจักรโจวได้ก่อภาพขึ้นมาในหัวของเขา แม้แต่เมืองหลวงก็ยัง อยู่ในการรับรู้ของเขาด้วย อิฐและกระเบื้องในเมืองหลวงก็ราวกับว่าอยู่ ตรงหน้าเขา เขาถึงกับมองเห็นชายแดนทางตะวันออกของอาณาจักรโจว ทหารหลาย ร้อยคนทำการรบกับทหารอีกชาติ “ข้าจะเร็วแค่ไหนกัน ?” จางหยูคิดแบบนั้น และลงมือทดสอบทันทีตู้มมม !เสียงระเบิดดังก้อง พร้อมกับร่างของจางหยูที่หายไป หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ เขาก็ออกจากเนินเขาไป ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชายแดนตะวันออกของอาณาจักรโจว“เร็วจริง ๆ ! ” จางหยูตะลึง ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็เดินทางจากตะวันออกเฉียงเหนือ มาถึงชายแดนทางตะวันออกได้ในอีกความหมายหนึ่งก็คือเขาใช้เวลาไม่ถึง 30 นาทีในการเดินทางไปกลับ ความเร็วนี้สูงยิ่งกว่าพวกขอบเขตหลี่ซวนขั้นสูงหรืออาจจะเร็วกว่าพวกขอบเขตตุ้นซวนทั่วไปด้วย !ทักษะเงาเวหาที่เขาภูมิใจ ก็ช้าราวกับหอยทาก !“ดรรชนีแห่งการสูญสิ้นกับเงาเวหาไม่อาจจะใช้การได้แล้ว!” จางหยูลองทดสอบทักษะทั้งสอง แล้วก็พบว่าทักษะที่สมบูรณ์ที่เขาถือว่าเป็นที่พึ่งตอนนี้กลับไร้ประโยชน์ ความเร็วของทักษะเงาเวหาไม่ได้เร็วเท่ากับความเร็วปกติที่เขาบินมา เขาใช้ดรรชนีแห่งการสูญสิ้นแต่ก็พบว่ามันไม่อาจจะเทียบกับพลังหลิงชี่ธาตุได้“กฎแข็งแกร่งที่สุด ! เคล็ดวิชาต่อสู้แบบไหนกันที่จะเทียบเท่ากับกฎได้?”บางทีหากเป็นขอบเขตหลิงซวน เคล็ดวิชาต่อสู้อาจจะมีประโยชน์อยู่บ้างแต่เมื่อรับรู้ถึงกฎแล้ว บทบาทของเคล็ดวิชาต่อสู้ก็จะลดลงไปเรื่อย ๆจางหยูถึงกับควบคุมหลิงชี่ธาตุได้ แล้วเคล็ดวิชาต่อสู้จะจำเป็นอะไร ?ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาต่อสู้ไหน แต่สำหรับจางหยูมันก็เป็นแค่เรื่องตลก !“ระยะอาณาเขตก็พัฒนาขึ้นมาอย่างมาก ” จางหยูแผ่อาณาเขตของตัวเองออกไป พริบตาพื้นที่ประมาณ 30 กม.ก็กลายเป็นอาณาเขตของเขา ระยะนี้ใหญ่ยิ่งกว่าเมืองเมืองหนึ่ง กระทั่งเมืองหลวงก็ไม่อาจจะใหญ่เท่านี้ได้ในอาณาเขตนี้ หลิงชี่ธาตุไหลวนไปอย่างสงบราวกับน้ำลึกจางหยูรู้ว่าตราบใดที่เขาคิด เขาก็สามารถดึงหลิงชี่ธาตุพวกนี้มาใช้ได้หลิงชี่ธาตุภายในอาณาเขตหากอัดแน่นเป็นบอลธาตุ แล้วระเบิดออกมามันจะมีพลังน่ากลัวแค่ไหนกัน ?“ความแข็งแกร่งของข้า เกรงว่าอาจจะไม่ได้ด้อยกว่าพวกระดับสูงสุดเลยไม่ใช่รึ?” จางหยูตะลึง “แค่คิดเมืองทั้งเมืองก็ถูกทำลายได้ โลกนี้ก็จะเกิดความวุ่นวาย แต่ว่าพวกขอบเขตตุ้นซวนทั่วไปคงไม่ทำแบบนั้น”จางหยูสูดหายใจเข้าลึก ๆ และแผ่การรับรู้ออกไป ก่อนจะใช้เคลื่อนย้ายพริบตาทันทีจางหยูที่ตอนแรกอยู่ชายแดนตะวันออก ได้กลับมายังสำนักคังเฉียงในทันที จากนั้นร่างของเขาก็หายไปปรากฏตัวที่ชายแดนทางใต้ของอาณาจักรโจวแค่ไม่กี่อึดใจ จางหยูก็เดินทางแทบจะทั่วอาณาจักรโจว หากเทียบกับความเร็วในการบินที่น่าทึ่งของเขาแล้ว ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตานี่น่ากลัวจริง ๆ !ทันใดนั้นจางหยูก็อยากรู้ว่าขีดจำกัดของการเคลื่อนย้ายพริบตานี้อยู่ตรงไหนกัน ?ครั้งนี้เขาได้แผ่การรับรู้ออกไปจนถึงขีดจำกัด เขาเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้อย่างต่อเนื่อง และออกจากอาณาจักรโจวไป เงาร่าง